Gavialen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gavialen
Gaviaal (Gavialis gangeticus)
Gaviaal (Gavialis gangeticus)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Crocodilia (Krokodilachtigen)
Superfamilie: Gavialoidea
Familie
Gavialidae
Adams, 1854
Afbeeldingen Gavialen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gavialen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De gavialen[1] (Gavialidae) zijn een familie van krokodilachtigen (Crocodilia). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Andrew Leith Adams in 1854. De wetenschappelijke naam is afgeleid van het woord 'ghaṛiyāl', dit is Hindi voor 'krokodil'.

De enige moderne soort is de tot 6,5 meter lange gaviaal.[2] Van 2003 tot 2007 werd ook de valse of onechte gaviaal (Tomistoma schlegelii), die ook een verlengde bek heeft, tot deze familie gerekend. Sinds 2007 plaatst men de ongechte gaviaal weer in zijn oude familie, die van de echte krokodillen. Veel literatuur verwijst nog naar een inmiddels verouderde situatie.

In de prehistorie leefden drie enorme soorten gavialen: in het Plioceen waren er de 10 meter lange Gavialosuchus, de tot 10 meter lange Gryposuchus en de 12 meter lange Rhamphosuchus.

Onderscheid met andere krokodilachtigen[bewerken]

Qua lichaamsvorm verschillen gavialen niet van krokodillen en alligators. Het verschil zit in de unieke schedelbouw. De kaken zijn lang en zeer smal, waardoor het silhouet bijna op een snavel lijkt. In tegenstelling tot andere krokodilachtigen, die ietwat naar achteren wijzende tanden hebben, hebben gavialen rechte tanden, die alle uit de bek steken. Meestal vangen ze hier vissen mee, al wordt er ook wel gezegd dat ze kleine tot vrij grote zoogdieren van de waterkant afsleuren, zoals de andere krokodilachtigen.

Gedrag[bewerken]

Als ze zich verdedigen hoeven gavialen niet te bijten, want door hun naar buiten stekende tanden kan een zijwaartse slag van de kop al een flinke wond veroorzaken. Mannelijke gavialen hebben een verdikking op hun snuit, waarmee ze een vreemd, brommend of zoemend geluid voortbrengen. Dit wordt gebruikt bij de communicatie. Andere krokodilachtigen gebruiken de buikspieren om trillingen te veroorzaken, die soms zo krachtig zijn dat het water opspat.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Vertegenwoordigers van deze familie komen voor in Pakistan, India en Zuidoost-Azië.

Taxonomie[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]