Gazprom neft

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gazprom neft
Gazprom neft
Benzinestation Gazprom neft
Benzinestation Gazprom neft
Oprichting 24 augustus 1995
Sleutelfiguren Alexander Djukow
Land Vlag van Rusland Rusland
Hoofdkantoor Moskou
Werknemers 57.515 (gemiddeld in 2014)
Producten Aardolie, aardgas en olieproducten
Sector Delfstoffenwinning
Omzet RUB 1691 miljard (2014)
Winst RUB 122 miljard (2014)
Website http://www.gazprom-neft.ru
Portaal  Portaalicoon   Economie

Gazprom neft (Russisch: Газпром нефть) is een van de grootste oliemaatschappijen van Rusland. De maatschappij ontstond als Sibneft in het begin van de jaren 90 door de grote "privatisaties" uit die tijd. Het hoofdkantoor stond tot 1 juni 2006 in Omsk en sindsdien in Moskou. Het bedrijf is geregistreerd in Sint-Petersburg. Op 13 mei 2006 werd de naam veranderd naar Gazprom neft ("Gazprom olie"). Gazprom heeft meer dan 95% van de aandelen in handen en de rest staat of diverse aandelenbeurzen genoteerd.

Activiteiten[bewerken]

Gazprom neft is een grote producent van aardolie, en in mindere mate van aardgas in Rusland. Het heeft enkele buitenlandse activiteiten in Irak en Venezuela, maar deze hebben een klein aandeel in het totaal.[1]

Veel van de gewonnen olie wordt verwerkt in de eigen raffinaderijen. Na Rosneft en LUKoil raffineert Gazprom neft de meeste olie in het land.[1] De grootste raffinaderij staat in Omsk. Een tweede grote raffinaderij staat bij Moskou en verder heeft het bedrijf een 50% belang in de grote Slavneft-YANOS raffinaderij.[1] Voor de afzet van de olieproducten beschikt het over een eigen netwerk van meer dan 1800 benzinestations, bunkerstations voor de binnen- en zeevaart en heeft het vestigingen op diverse vliegvelden.[1] In 2014 telde het bedrijf gemiddeld 57.000 medewerkers.[1]

Het bedrijf heeft ook een aandeel van 50% in Slavneft (de andere 50% is eigendom van Rosneft).

Gazprom neft is voor iets meer dan 95% direct of indirect in handen van Gazprom. De directeur is Aleksander Dyukov en de voorzitter van de Raad van Bestuur is Aleksej Miller van Gazprom.

Geschiedenis[bewerken]

De maatschappij ontstond op 24 augustus 1995 uit het grootste olieraffinagecomplex van Omsk (Omsknefteorgsintez) en een olie- en gasveld uit oblast Tjoemen (Noyabrskneftegaz).

De geschiedenis van de maatschappij wordt gekenmerkt door geheimzinnigheden.

Al tijdens de fusie in augustus 1995 werd de toenmalige directeur Ivan Litskevitsj plotseling dood aangetroffen in het water. Hij bleek onder verdachte omstandigheden te zijn verdronken. 6 dagen later werden de bedrijven door de goedkeuring van president Jeltsin samengevoegd tot Sibneft. Roman Abramovitsj en Boris Berezovski kochten het bedrijf op voor 100 miljoen dollar (de werkelijke waarde werd destijds niet vastgesteld) en werden er multimiljardair en tevens oligarch mee. Hierna werd het machtsveld verplaatst van het centrum van Omsk naar een buitenwijk, Lyubino. Het hoofdkantoor werd zelfs hier naartoe verplaatst, om geen belastingen af te hoeven dragen aan de burgemeester van de stad. In 2005 werd het hoofdkantoor vervolgens teruggeplaatst, nadat de betreffende burgemeester was afgezet.

Het bedrijf nam vanaf 1995 alle grote en enigszins winst makende bedrijven uit de regio over, waaronder Omsk Bacon, de grootste varkensfokkerij van Rusland.

Veel van deze overnames worden gezien als controversieel, maar rechtszaken en kritiek worden tegengegaan door de overheid van de oblast. Deze hebben namelijk sterke banden met het bedrijf. Zo heeft Konstantin Polezjajev, de zoon van de huidige gouverneur van oblast Omsk, Leonid Polezjajev waarschijnlijk 20% van de aandelen in handen. De overige 80% was in handen van Abramovitsj. Berezovski is na federale beschuldigen met betrekking tot fraude met zijn bedrijf Aeroflot het land uitgevlucht en zit nu in het Verenigd Koninkrijk, waar hij politiek asiel heeft aangevraagd. De Russische overheid heeft beslag gelegd op zijn bezittingen in Rusland.

Vanaf 2003 werd tot tweemaal toe geprobeerd om te fuseren met oliebedrijf Yukos, om zo het grootste oliebedrijf van Rusland te worden. Het nieuwe bedrijf zou dan YukSib moeten gaan heten. Bij de tweede keer was men daar al voor een groot deel in gevorderd, toen de Russische autoriteiten het management van Yukos onder vuur namen en het belangrijkste gedeelte van dit bedrijf Yukosneftegaz vervolgens zelf overnamen door het indirect via Baikalfinansgroep aan Rosneft te verkopen. De fusie met Sibneft werd daarop teruggedraaid in 2004.

Sinds Michail Chodorkovski werd aangeklaagd vanwege fraude, werd ook Abramovitsj bang dat hij zou worden aangeklaagd en zijn geld zou verliezen (Chodorkovski was de rijkste man van Rusland voor hij werd aangeklaagd). Hij zocht naar een mogelijkheid om zijn aandelen in het bedrijf te verkopen. In september 2005 gebeurde dit uiteindelijk ook: staatsbedrijf Gazprom, waarvan de Russische staat in juni net een meerderheidsbelang had verkregen, kocht het voor $13,01 miljard 72,663% van de aandelen van het bedrijf van Abramovitsj via zijn investeringsfonds Millhouse Capital in de grootste overname uit de Russische geschiedenis. De Russische staat sloot hiervoor tevens de grootste lening uit de Russische geschiedenis: $12 miljard. Na de aankoop werd de naam per 13 mei 2006 veranderd naar Gazprom neft.

In april 2007 kocht een combinatie van Eni en Enel in een veiling diverse activiteiten en belangen van Yukos.[2] De twee Italiaanse bedrijven namen belangen in acht olie- en gasvelden in Siberië en kochten het 20% aandelenbelang van Yukos in Gazprom neft. Voor dit laatste aandelenpakket betaalden ze $2,7 miljard.[2] Verder kreeg Gazprom een optie om 51% van de aandelen in deze velden en het aandelenpakket te kopen binnen twee jaar.[2] Twee jaar later nam Gazprom het aandelenbelang in Gazprom neft over van Eni. De Russische gasmaatschappij betaalde $4,2 miljard voor dit pakket aandelen.[3] Gazprom heeft later ook de belangen in de velden overgenomen.

Resultaten[bewerken]

In de onderstaande tabel nog enkele operationele en financiële gegevens van Gazprom neft:[4]

Omzet en resultaat in miljarden roebel
Jaar Omzet Nettoresultaat Productie
(x miljoenen ton BOE)
Productie
raffinaderijen
(x miljoenen ton olie)
werknemers
(gemiddeld)
2010 999 96 52,8 37,9 64.985
2011 1292 160 57,3 40,5 58.905
2012 1519 176 59,7 43,3 65.829
2013 1504 178 62,3 42,6 55.975
2014 1691 122 66,3 43,5 57.515

Trivia[bewerken]

Externe link[bewerken]