Gebouw Leidsch Dagblad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gebouw Leidsch Dagblad
Gebouw Leidsch Dagblad
Gebouw Leidsch Dagblad
Locatie Witte Singel 1, Leiden
Oorspr. functie Krantenredactie en drukkerij
Huidig gebruik Kantongerecht
Start bouw 1916
Bouw gereed 1917
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 515086
Architect Willem Marinus Dudok met assistentie van J.J.P. Oud
Afbeeldingen
video-impressie
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Gebouw Leidsch Dagblad (Witte Singel 1, Leiden) werd in 1916-1917 in opdracht van George Henri Sijthoff speciaal voor de redactie en drukkerij van het Leidsch Dagblad ontworpen door architect Willem Marinus Dudok. De dagelijkse leiding over de bouw was in handen van architect J.J.P. Oud, op dat moment lid van kunstenaarsgroep De Stijl en bekend van Café de Unie in Rotterdam.

Dudok[bewerken]

De Nederlandse architect en stedebouwkundige Dudok ontwierp de meeste wijken, scholen en gemeentelijke gebouwen voor de gemeente Hilversum en bepaalde daarmee in belangrijke mate het gezicht van deze stad. Vóór deze periode ontwierp hij een tweetal gebouwen in Leiden: de Hoogere Burger School aan de Burggravenlaan 2 - nu onderdeel van het Bonaventuracollege - en dit gebouw voor het Leidsch Dagblad.

Driehoek[bewerken]

Dudok is gebonden aan de driehoekige vorm van het beschikbare terrein, gelegen bij de Haagweg en tussen Maliebaan en Witte Singel. Hij ontwerpt een opvallend gebouw, samengesteld uit een hoog, vierkant hoofdgebouw met een driehoek aan de zijde van de Witte Singel en een rechthoek die parallel loopt aan het water langs de Maliebaan. Het gebouw is specifiek toegesneden op gebruik door de redactie en drukkerij van het Leidsch Dagblad, dat zich sinds de oprichting in 1860 bevond aan de Doezastraat 1 te Leiden.

W.C. Brouwer[bewerken]

Het gebouw is onder meer bezienswaardig vanwege de door W.C. Brouwer ontworpen ornamenten, die samen met de glas-in-loodramen refereren aan de functie van het gebouw en de krant in het algemeen. Zo verwijzen de hanen aan de buitenzijde van het gebouw naar het nieuws dat in alle vroegte wordt verspreid. Aan de zijkanten van de hoofdingang verbeeldt Brouwer in aardewerk de werkzaamheden van de journalist: spreken en schrijven. De ramen in de grote zaal beneden tonen drie aspecten van de krant: ‘kritiek’, ‘nieuws’ en ‘advertentie’. Sierlijke smeedijzeren letters gaven (toen) de naam van de krant aan én de ingang naar de ‘tijdingzaal’. Hier kon het publiek het laatste nieuws alvast lezen.

Huidig gebruik[bewerken]

In 1992 werd de drukkerij gesloten en werd de krant voortaan in Haarlem gedrukt bij het Haarlems Dagblad. Enkele jaren later verliet ook de redactie het pand om in afgeslankte vorm te verhuizen naar een kantoorpand aan de Rooseveltstraat te Leiden. Na een periode van leegstand werd de drukkerij gesloopt en werd op die plaats een modern kantoorgebouw gekoppeld aan het als rijksmonument aangewezen gebouw van het Leidsch Dagblad. Het geheel is nu in gebruik bij het Kantongerecht Leiden en de Reclassering.