Gebruiker:DannyJ.Caes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Danny J. Caes, of gewoon: Danny Caes (°28-2-1964, Gent). Verbergt zich niet achter een pseudoniem of nepnaam. Deep sky waarnemer en uitpluizer van sterrenatlassen, onderzoeker van sterrencatalogi, verzamelaar van bijnamen van deep sky objecten. Toevoeger van allerlei info i.v.m. telescopische sterrenkunde en optische hemelverschijnselen (alsook entoptische verschijnselen) in tal van wetenschappelijke Wikipedia bladzijden (let wel: enkel hetgeen strikt wetenschappelijk aanvaardbaar is!). Van 2007 t.e.m. 2017 een zéér aktieve medewerker van het online projekt The Moon (Wikispaces), maar door het opdoeken van Wikispaces zonk zijn interesse voor het onderzoek naar erkende en niet-erkende nomenclatuur van oppervlakteformaties op de maan tot een absoluut dieptepunt (de kosmos is ontzettend veel groter en de diversiteit aan sterrenkundige objecten is enorm!).

Lijst van verder te onderzoeken optische hemelverschijnselen en entoptische verschijnselen[bewerken]

  • De Crown Flash, teweeggebracht door plots optredende elektromagnetische spanningsverschillen in het Cirrus-deken vanboven aan een onweerswolk (Cumulonimbus), waarbij spectraalkleurige Parhelia (Bijzonnen) dooreengeschud kunnen worden (geagiteerde hexagonale ijskristalletjes). Daar bestaan voorbeelden van op YouTube, gefilmd door verbijsterde ooggetuigen. Misschien is dit de verklaring van het schudden of bewegen van de Primaire en Secundaire Regenbogen die terzelfdertijd kunnen optreden tijdens het opgewekt worden van de Crown Flash in verstoorde Parhelia. Misschien kan ook de schematische voorstelling op bladzijde 220 (item 154) in M.G.J.Minnaert's DE NATUURKUNDE VAN 'T VRIJE VELD, DEEL 1, daarmee verklaard worden (regenbogen optredend in het licht van heldere Parhelia) (we hebben er meteen een nieuw soort optisch hemelverschijnsel bij!). De roodkleurige vlek in het derde schema van de Primaire en Secundaire regenbogen zou teweeggebracht kunnen worden door de "overlapping" van de twee afwijkende Secundaire regenbogen teweeggebracht door twee heldere Parhelia links en rechts van de zon. De kleur rood is steeds de helderste kleur in Parhelia. Zie ook het verschijnsel van de Offset White Arcs, vermeld door W.R.Corliss in diens boek RARE HALOS, MIRAGES, ANOMALOUS RAINBOWS, AND RELATED ELECTROMAGNETIC PHENOMENA (The Sourcebook Project, 1984). N.B.: het verschijnsel Crown Flash is vermeld in LIGHTNING, AURORAS, NOCTURNAL LIGHTS, AND RELATED LUMINOUS PHENOMENA (William R. Corliss, The Sourcebook Project, 1982).
  • Het Maedler fenomeen, dat zich vertoont als een soort komeetstaart naast het telescopisch waargenomen beeld van de heldere planeet Venus. Dit zou wel eens hetzelfde kunnen zijn als Minnaert's Blauwe Bogen naast een heldere rode of witte puntvormige lichtbron (Purkyne Arcs). Zie bladzijde 137 (item 88) in M.G.J.Minnaert's DE NATUURKUNDE VAN 'T VRIJE VELD, DEEL 1.
  • Het optische verschijnsel Glorie in synthetisch textiel, dat er uitziet als een stelsel parallelle spectraalkleurige banden in plaats van cirkels. Niet te verwarren met het verschijnsel Corona of Krans dat men te zien krijgt als men de zon of een puntvormige lichtbron waarneemt DOORHEEN synthetisch textiel, bijvoorbeeld doorheen een paraplu.
  • Mogelijke zichtbaarheid van gedeelten van de Glorie vanuit orbit rond de Aarde, bijvoorbeeld vanuit het I.S.S. (International Space Station). Zijn zulke foto's reeds genomen? Is het reeds gefilmd? (de Glorie die zich in de wolkenpartijen vertoont).
  • Mogelijke verklaring van de roodkleurige Transient Lunar Phenomena (TLP) door middel van velden bestaande uit minuscuul kleine transparante glasbolletjes in en op het maanstof, beschenen door de zon. Op ongeveer twee dagen VOOR en twee dagen NA Volle Maan zouden deze velden bestaande uit glasbolletjes ons het meest opvallende spectrale kleur moeten tonen: rood. Met andere woorden, we zouden een variant van de Primaire Glasbolletjesboog met R: 22°30' moeten te zien krijgen, zich vertonend als ultrakleine segmentjes, enkel waarneembaar m.b.v. een telescoop en bijgevoegd draaiend lineair polarisatiefilter aan het oculair, dit om het effect in helderheid te doen "pulseren" (let op: verkijk U niet op de Bundels van Haidinger!).
  • Tijdelijke verschuiving van de kleur rood naar magenta na het plotse nachtelijke ontwaken en kijken naar het lichtgevende rode display van een wekker-radio. Deze chromatische entoptische verschuiving duurt vrij kort, slechts enkele seconden. Hier, alsook bij alle andere entoptische verschijnselen, zijn geen hallucinogenen betrokken! Geen roes-opwekkende middelen!
  • Is het Pulfrich effect verantwoordelijk voor nachtelijke ongevallen op de openbare weg? (de vertraagde overdracht van de visuele impuls tijdens het zien van snel bewegende voertuigen, te wijten aan het halfduister).
  • Wazige groene en magenta kleurige omzomingen aan out-of-focus silhouetten van kleine voorwerpjes die zich zéér dicht bij het waarnemend oog bevinden, gezien tegen een witte of grijze achtergrond. Deze wazige groene en magenta kleurige omzomingen vertonen zich het best aan de vertikale randen van de donkere voorwerpjes. Een zuiver entoptisch verschijnsel, zoveel is zeker, maar hoe komt het tot stand?
  • Is de magentaroze cirkel die te zien is als men doorheen een violet of purper kleurfilter kijkt hetzelfde als Maxwell's Spot?
  • Kan een betrekkelijk kleine (lees: een niet-al-te-grote) vlakke spiegel op het maanoppervlak een straal zonlicht richting aarde reflecteren, zodanig dat maanwaarnemers m.b.v. zéér sterke telescopen een zwak lichtpuntje kunnen ontwaren tussen de kraters? (experiment het best uit te voeren als de spiegel het volle zonlicht ontvangt kort na de lokale zonsopkomst of kort voor de lokale zonsondergang, het lichtpuntje heeft dan de donkere terminator als achtergrond, helderheidskontrast!). De beste lokatie op de maan zou omstreeks Sinus Medii (de krater Oppolzer) kunnen zijn, omdat de ochtend- en avond-terminator zich dan op de nul-meridiaan bevinden (eerste kwartiers maan en laatste kwartiers maan). Bij Volle Maan is de helderheid van de retro-reflectie van het maanoppervlak veel te groot.
  • (een vraag van Sir Isaac Newton, vermeld in diens OPTICKS): Hoe komt de vreemdsoortige ronde gekleurde vlek tot stand die zichtbaar wordt als men voorzichtig met een vingertop opzij tegen het waarnemend (gesloten) oog drukt, waarbij dus aan de andere kant van het gezichtsveld een ronde vlek te zien is die sterk doet denken aan het bontgekleurde "oog" in een veer van een pauw.
  • De Caes arc of Boog van Caes, is een entoptisch verschijnsel dat steeds te zien is als men op een hoek van ongeveer 25 graden naast een helderwitte puntvormige lichtbron kijkt, tegen een donkere achtergrond. De Boog van Caes ziet er uit als een soort miniatuur-weergave van de spectraalkleurige Circumzenitale Boog, maar dan wel in de tegenovergestelde kleuren van het eigenlijke spectrum ("negatieve" kleuren). De Boog van Caes is altijd met de convexe kant van de boog gericht naar de lichtbron. Rondom dit boog-achtige entoptische verschijnsel is de Purkyne Tree zichtbaar, wat een beeldveld-vullend vertoonsel oplevert: een waar netwerk van kriskras door elkaar heen lopende bloedvaatjes in het oog.
  • Verbeterde zichtbaarheid van de overtallige bogen aan de "binnenkant" van de Primaire Regenboog door middel van een prisma waar men doorheen kijkt, waarbij alle spectrale kleuren (feitelijk zijn dit slechts de drie hoofdkleuren Rood-Groen-Ultramarijnblauw van J.C.Maxwell) terug tot wit herleid kunnen worden en daardoor veel scherper begrensde bogen tonen (de witte Supernumerary Arcs, of witte overtallige bogen).
  • Verbeterde zichtbaarheid van spectraalkleurige hemelverschijnselen (regenboog, circumzenitale boog, iriserende wolken, etc...) tijdens het optreden van een ongewoon heldere Supernova (de meest ideale puntvormige lichtbron, in plaats van de schijfvormige lichtbron Zon, of Volle Maan, waarbij de spectrale kleuren enigzins in elkaar vloeien). De Amerikaanse space-artist Don Davis (van o.a. Carl Sagan's COSMOS) heeft indertijd een schilderij gemaakt van een heldere supernova schijnend doorheen Cirrocumuluswolken. Daarop is te zien dat de spectrale kleuren van de daarbij opgewekte Krans (Corona) veel helderder zijn dan bij de schijfvormige zon het geval is.
  • Is een heldere daglichtkomeet in staat om een tweede ("valse") terminator te veroorzaken op de maan? (met andere woorden: een tweede heldere lichtbron inplaats van de zon alleen).
  • Maan-komeet occultatie. Is een heldere daglichtkomeet in staat om het asgrauwe licht van een jonge maan (of oude maan) zodanig te overheersen dat de gehele nachtkant van de maan als silhouet te zien is? (zoals tijdens een totale of gedeeltelijke zonsverduistering). Is zoiets al eens waargenomen?
  • Kunnen de zonlichtreflecterende vleugels van insektenzwermen bepaalde soorten afwijkende haloverschijnselen veroorzaken? Bijvoorbeeld veroorzaakt door ontzaglijke zwermen van sprinkhanen.
  • Kunnen er afwijkende haloverschijnselen optreden tijdens zandstormen? (d.m.v. transparante zandkorreltjes in plaats van ijskristalletjes).
  • Kunnen er varianten van de Primaire en Secundaire Regenbogen ontstaan in transparante hagelbolletjes? (de hagelbolletjesboog met afwijkende radius).
  • Torusvormige transparante glazen buis, en het focale punt dat ontstaat door geconcentreerd "regenboog licht" (een mathematische kwestie). Gerelateerd aan de regenbogen van hogere orden (dus ver voorbij Newton's Zero Order Rainbow), waarbij elke bolvormige regendruppel een serie focale punten VOOR en ACHTER zich "meedraagt", allen op de as regendruppel - puntvormige lichtbron.
  • Hoe ziet het gebied van de blauwe hemel eruit als men dat bekijkt doorheen een draaiend lineair polarisatiefilter, maar dan wel als de zon pal in het zenit staat (?). In verband met hemelpolarisatie, zie G.P.Konnen's GEPOLARISEERD LICHT IN DE NATUUR. Deze vraag komt echter niet aan bod.
  • (geen optica). Hoe ontstaat de zure azijn-achtige geur en het vettige aanvoelen van glazen voorwerpen die al een tijd (zeg: enkele jaren) bewaard zijn gebleven in (bijvoorbeeld) luchtdichte verpakkingen? (nooit een zinnig antwoord op gekregen).
  • (astronomie). Hoe komt het dat de Galactische Evenaar (Galactic Equator) de noordelijkste en zuidelijkste lokaties van de Ecliptica snijden? Toeval? Of... ?
  • (ruimtevaart-fysica). Hoe komt het dat er aan de Exhaust Nozzles (de conusvormige uitlaatpijpjes) van de Command-Service Module (CSM) en de Lunar Excusion Module (LEM) van het Apollo project geen uitstotende gaswolkjes zichtbaar waren, terwijl dat bij de Soyuz ruimtecapsules wel het geval was (en is).
  • (ruimtevaart-fysica). Kan een astronaut een emmer water uitgieten over het maanoppervlak? (misschien indien dat water eerst aangepast zou worden aan de afwezigheid van luchtdruk buiten de maanlander, dus in een soort kamertje waar de druk zéér traag afneemt, zodanig dat het water niet kan koken). En als dat water dan op het maanoppervlak zou liggen, hoe zou het zich dan gedragen? Zou het direkt opgenomen worden door de stoflaag (regolith) op het oppervlak, zoals een spons, of zou het als een soort druppels blijven liggen?
  • (ruimtevaart). Hoe groot zou een bal zijn, gemaakt van alle samengevoegde kunstmatige satellieten en andere ruimtetuigen die ooit in een baan om de aarde gebracht zijn, of die de interplanetaire ruimte hebben verkozen... (een diameter van pakweg 100 meter? 500 meter? Een kilometer? Meerdere kilometers? De diameter vergelijkbaar met die van een kleine asteroide?).
  • (terug optica). Het schoolse regeltje R.O.G.Gr.B.I.V. (Rood, Oranje, Geel, Groen, Blauw, Indigo, Violet) dient zo snel mogelijk vergeten te worden, omdat er in het spectrum van wit licht helemaal geen violet voorkomt. Het violet van Sir Isaac Newton's spectrum is waarschijnlijk te wijten aan een foutieve waarneming van de kleuren van de Primaire Regenboog, waarbij het ultramarijnblauw van de eigenlijke boog overgaat naar het rood van de eerste overtallige boog, daarbij de kleur magenta tonend (Newton's violet). Het spectrum van wit licht bestaat uit slechts drie hoofdkleuren: Rood, Groen, Ultramarijnblauw (dezelfde kleuren van het R-G-B systeem van televisieschermen en dergelijke). Sir Isaac Newton had in zijn dagen echter geen weet van de drie hoofdkleuren van het spectrum, en aldus ontstond het regeltje ROGGrBIV dat tot op de dag van vandaag menig schoolboek siert. Johann Wolfgang von Goethe ontdekte Sir Isaac Newton's fout en ontwierp een exakte weergave van hetgeen er gebeurt als men de spectrale projectie veel verder van het zonbeschenen prisma observeert. Er zijn dan slechts drie kleuren zichtbaar: rood, groen, en ultramarijnblauw.
  • (optica). Het mysterie van de meervoudige beelden van de zon (of de maan) in de nabijheid van de werkelijke zon (of maan). Bestaan zulke meervoudige zonne- of maanbeelden echt? Ze zijn in ieder geval beschreven in M.G.J.Minnaert's De Natuurkunde van 't Vrije Veld, Deel 1, alsook in W.R.Corliss's Rare Halos, Mirages, Anomalous Rainbows, and related electromagnetic phenomena.
  • (kleurverschijnselen). Indien de zon hetzelfde licht zou uitstralen als de diep-paarse blacklights uit de jaren '70, hoe zou de maan er dan uitzien? Zouden we dan opmerkelijke kleuren te zien krijgen die kenmerkend zijn voor fluorescerende mineralen? (zouden er gesteenten op de maan zijn die ons datzelfde soort kleurverschijnselen kunnen tonen?).
  • (kleurverschijnselen). Indien de maan een atmosfeer zou hebben, net als de aarde, en het regent er af en toe, hoe zou die natte grond er dan uitzien? Veel meer kleurschakeringen zoals natte grond op aarde? (natte stenen tonen ook meer kleuren dan droge stenen).
  • (maan-fysica). Indien er een vierkantvormig metalen plakkaat van 10 meter op 10 vertikaal op het fijnstoffige maanoppervlak zou staan, en we laten dat plakkaat (zo'n goeie 100 vierkante meter) zijwaarts vallen op het oppervlak, zou die val ons een immense stofwolk te zien geven, of helemaal niks? (theoretisch zou er dus helemaal niks van opwaaiend stof te zien zijn omdat er op de maan geen atmosfeer is).
  • (maan-fysica). Moest heel het maanoppervlak (de stoffige regolith laag) platgedrukt kunnen worden, zou de maan er tijdens de crescent-faze veel helderder uitzien? (baserend op de foto's van de schijnbaar wit uitziende wielsporen van de Modularized Equipment Transporter (MET) van Apollo 14).
  • (optica / sterrenkunde). Is het mogelijk om m.b.v. een bepaald kleurfilter de contrasterende kleuren van bijvoorbeeld de dubbelster γ Andromedae veel opvallender te maken? (dus dat de lichtblauw-achtige component van de dubbelster er diepblauw uitziet, en dat de geelachtig-witte component er opvallend diepgeel of oranjegeel uitziet). Ik dacht aan een lila-kleurige filter, maar ik moet het dus eerst uitproberen (ik moet aan de juiste soort lila-achtige kleur zien te komen). Een transparant gekleurd snoeppapiertje volstaat, het moet niet speciaal een professioneel Lumicon-filter zijn om op het oculair van de telescoop te draaien. Klinkt behoorlijk amateuristisch niet? (daarin zitten de ECHTE ontdekkingen!).

Preventief blijven strijden tegen permanente hersenbeschadiging

  • Het is ten zeerste aan te raden om het Vlaamse radiostation Q Music zoveel mogelijk te mijden. Het veroorzaakt immers permanente hersenbeschadiging. Wie op de werkvloer naar het dagdagelijks herhalende lijstje swingloze nummers van Q Music blijft luisteren, laat zijn of haar hersencellen onherroepelijk afsterven. Het zijn nummers waarin sentimentele klaagzang (kwijlzang) de boventoon voert. Op de koop toe roepen deze swingloze zwalpende nummers zelfmoordgedachten op omdat ze geen enkel gevoel van vreugde of gewiekste spitsvondigheid in zich hebben. Het is een feit waar menig arbeider zich terdege van bewust is, maar er niet over durft te spreken met de leidinggevenden. Q Music zal pas als een kwaal worden aanzien als één of ander groepje hooggeleerde onderzoekende professoren met hele reeksen harde cijfers voor de dag zullen komen. Ondertussen moeten de hersencellen van (zogezegd "niet-zo-bijster-intelligente") arbeiders onherstelbaar afsterven (Alzheimer), want... "Q is good for you" (tijdens het luisteren naar Q Music treedt een mentaal verouderingsproces in, waarbij jongeren zonder het goed te beseffen dagelijks aan het aftakelen zijn).

Vast zitten in de oranjerood faze

  • In de kleurencyclus is de oranjerood-faze de allerslechtste waarin men zich kan bevinden. Het toppunt (geel) ligt reeds achter de rug, en de nefaste effekten van sleur, dagdagelijksheid, getalm, gezwalp, vadsigheid, blijven steken, lauw bier zonder schuim, het uitgekeken zijn op de levenspartner, gezapigheid, verveling, etc... vieren hoogtij in de oranjerood faze, en dat is nu net hetgene waar Q Music mee uitblinkt, dag na dag, week na week, maand na maand, jaar na jaar, zo tot in den treure. Bij Q Music is men doodsbang om spitsvondige New Wave (post punk) nummers te laten horen die de snedige krankzinnigheid van de groengeel faze (alsook de tegenoverliggende kleuren magenta/violet) in zich hebben, idem Two-Tone Ska. We zullen dit soort aanstekelijke nummers zelfs nooit te horen krijgen in de categorie "Foute muziek", want ze zouden de hersencellen van de arbeiders wakker kunnen doen schudden!

De kleurencyclus (een geheel andere kijk op J.W.Goethe's kleurencirkel)

  • De kleurencyclus is een schijfvormige of ringvormige voorstelling van de overvloeiende kleuren van het spectrum, waarbij het rood en het diepe ultramarijnblauw (de twee "eindkleuren" van het spectrum) in elkaar overvloeien en aldus het "onbestaande" spectrumkleur magenta tonen (diep roze). Dus dit is het spectrum als een gesloten cirkel in plaats van een strook met een begin- en eindkleur. In de kleurencyclus kan men de tijdscycli zien, zoals dag en nacht, de seizoenen, en zelfs een mensenleven. De voortgang in de kleurencyclus gaat van ultramarijnblauw naar cyaanblauw, naar groen, groengeel, geel, geeloranje, oranje, oranjerood, rood, magenta, violet, en terug ultramarijnblauw. NIET ANDERSOM !!! De beste faze in de kleurencyclus is de groengele faze. Het toppunt van de kleurencyclus is geel, maar eens voorbij de geel-faze begint de aftakeling (geeloranje, oranje, oranjerood). Het allerslechtste deel van de kleurencyclus is het oranjerood en het eigenlijke crisis-kleur rood. In deze faze zijn er twee mogelijkheden: ofwel maakt men er een eind aan, ofwel zoekt men een totaal andere manier van leven (de verlossende magenta-faze, waarbij men de verstikkende oranjerood-faze voorgoed vaarwel zegt). De magenta-faze is enkel voor mensen met een zeer sterk karakter, want hier heersen tal van taboe-toestanden die angstvallig vermeden worden door (vooral) de schoolse blauw-faze. Het zou kunnen dat de kleurencyclus al eens eerder is uitgevonden, maar ik weet het niet. Ikzelf heb de kleurencyclus rond 1990 uitgevonden tijdens het zitten kijken naar een verbeterde versie van J.W.Goethe's kleurencirkel, waarbij alle zes hoofdkleuren (ultramarijnblauw, cyaanblauw, groen, geel, rood, magenta) in elkaar overvloeien.
  • Jong en oud geel in het CMYK systeem. Uit de kleurencirkel (alsook de kleurencyclus) leren we het bestaan van jonge en oude geeltinten. Jong geel is geel met een uiterst klein percentage cyaanblauw, zodanig dat het er als een soort groenachtig geel uitziet (kleur van jonge bananen). Oud geel is geel met een uiterst klein percentage magenta, zodanig dat het er als een soort oranjeachtig geel uitziet (kleur van oude bananen).
  • Brave voorbeeldige kleuren en stoute ondeugende kleuren. De brave voorbeeldige kleuren in de kleurencyclus zijn blauw en oranje (deze twee kleuren liggen lijnrecht tegenover elkaar, en vormen een soort as). De stoute ondeugende kleuren zijn groen en magenta (ook deze twee kleuren liggen lijnrecht tegenover elkaar, ook zij vormen een soort as).