Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen
Hohenschönhausen Gedenkstätte 01.jpg
Locatie Berlijn-Hohenschönhausen
Coördinaten 52° 33′ NB, 13° 30′ OL
Thema De geheime dienst van de DDR, de Stasi
Website www.stiftung-hsh.de
Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen
Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

De Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen is een museum in Berlijn.

Dit museum is het voormalig Stasigevangenis dat in 1995, als museum, werd geopend. Het gebouw was onderdeel van een enorm complex, dat in 1938 verrees. In mei 1945 zetten de Russische bezetters hier een speciaal doorgangskamp op, waarin zij oorlogsmisdadigers en lieden met verdachte politieke ideeën opsloten. In 1946 werd het complex ingericht als gevangenis van de KGB en in 1951 kwam het in handen van de Stasi.

Binnen zien bezoekers een transportbus, cellen en ondervragingsruimten waarvan er twee geen ramen hebben en met rubber zijn bekleed. In de kelders bevond zich de zogeheten 'onderzeeër', een cellenblok zonder daglicht, waarin de gevaarlijkste verdachten werden geïnterneerd. Dit cellenblok zit direct onder de keuken van het complex. Uit het plafond stak een pijpje die de geuren van de keuken uitstootte waardoor de gevangenen een hongerig gevoel kregen.

Geïnterneerden mochten elkaar niet zien of contact maken met elkaar. Als een gevangene voor verhoor uit zijn cel werd gehaald, dan brandde er een rode lamp boven een gangdeur. Wilde men wat te lezen krijgen dan kregen ze westerse weekbladen in hun cel met foto's van zonnige oorden van Spanje en andere Zuid-Europese landen.

Bij zo'n verhoor ging het er, bijzonderlijk, vriendelijk aan toe. Men kreeg koffie of sigaretten aangeboden en ze kregen tegelijkertijd al te horen, wie men was, wat voor werk ze deden en met wie ze omgingen. Ze moesten daarbij wel, met hun beide handen, tussen het zitvlak en de stoelkussen zitten. Dit laatste werd gedaan omdat dan het lichaamsgeur werd opgenomen in de stof van de kussen en, na het verhoor, een pluk daarvan in een plastic bekertje werd gedaan en bewaard voor latere opsporing.

Externe links[bewerken]