Geestgrond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Narcissenteelt op de geestgronden bij De Zilk (1980)

Geestgrond is een cultuurgrond. Geestgronden bestaan uit duinzand dat vermengd is met klei en/of veen dat van elders is aangevoerd. Het grondmengsel is erg geschikt voor de bloembollenteelt. De bollenstreek langs de Noord- en Zuid-Hollandse kust heeft zich kunnen ontwikkelen dankzij de aanwezigheid van geestgrond.

Hoewel het duinzand eveneens van elders kan zijn aangevoerd gaat het meestal om vlak land dat is achtergebleven na het afgraven van het duin. Geestgronden bevinden zich daardoor meestal langs de kust aan de landzijde van het duingebied van Noord- en Zuid-Holland, Zeeland en Vlaanderen. Geestgronden zijn vaak nog omringd door kleigronden of laagveen.

De term is terug te vinden in plaatsnamen als Groot-Dorregeest, Oegstgeest, Uitgeest en Heist. Vaak waren dat geestnederzettingen. In het noorden van Nederland, in Noord-Duitsland en Denemarken duidt -geest in een toponiem daarentegen meestal een zanderige verhoging in een nat landschap aan.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]