Naar inhoud springen

George Kooymans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
George Kooymans
George Kooymans in 2015
Algemene informatie
Geboren 11 maart 1948
Geboorteplaats Den Haag
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1961-2021
Genre(s) Popmuziek
Beroep Componist, musicus, zanger, tekstdichter, muziekproducent
Instrument(en) Gitaar
Label(s) Universal Music Group
Act(s) Golden Earring
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

George Kooymans (Den Haag, 11 maart 1948) is een Nederlands componist, gitarist, zanger, tekstdichter en producer en is vooral bekend als medeoprichter van de rockgroep Golden Earring.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

In 1961 vormde de dertienjarige George met zijn buurjongen Rinus Gerritsen en andere vrienden uit de buurt een band. Vier jaar later heette de band The Golden Earrings en was met Please go en That day de nationale doorbraak een feit.

Eind jaren zestig behoorde de band, inmiddels omgedoopt tot Golden Earring, tot de top van de Nederlandse rockscene. Kooymans verzorgde niet alleen, nadat Rinus Gerritsen was gestopt met schrijven, de muziek én teksten van zijn eigen groep; hij schreef ook songs voor een aantal artiesten en bands. Earth and Fire is zijn belangrijkste ontdekking; hij componeerde voor hen de hit Seasons die in de Japanse hitparade een derde plaats haalde; er werden ruim 200.000 exemplaren van verkocht. In 1969 won Kooymans een Zilveren Harp. Dat jaar werd de song Murdock 9-6182 van zijn hand, die op de elpee On the double staat, gecoverd door de Volendamse groep Alles. In 1970 schreef Kooymans voor Patricia Paay de compositie "Tell me you're never gonna leave me" die zes weken in de Tipparade stond. In 1970 schreef hij de hitsingle "Fat Jack" voor Hearts of Soul. Voor het Nederlandse bandje Smyle schreef hij in 1972 een hit "It's gonna be allright" (Polydor). Verder was Kooymans verantwoordelijk voor de Kinderen voor Kinderen-hit "Vuur en Vlam". Ook op albums van Guus Meeuwis en Henk Westbroek staan Kooymans' composities.

Kooymans (TopPop, 1971)

Vanaf eind jaren zeventig produceert hij met wisselend succes platen voor andere artiesten, zoals New Adventures, Herman Brood (Yada Yada, 1988), Sjako!, Nancy Boyd en Gé Reinders.

Samen met Barry Hay ontdekte hij medio jaren negentig de Haagse zangeres Anouk. Het duo speelt en zingt mee op haar debuut Together alone (1997), dat een groot succes werd: het bereikte multi-platinum status en werd het best verkochte debuutalbum van 1997. Het album is opgenomen en geproduceerd door Kooymans en Hay, samen met vaste Golden Earring-geluidsman John Sonneveld, in Kooymans' opnamestudio in België.

Op 5 februari 2021 werd bekend dat George Kooymans lijdt aan de progressieve zenuwziekte ALS. Naar eigen zeggen was optreden voor hem niet langer mogelijk. Dit leidde tot de onmiddellijke opheffing van de band.[1]

Op 11 maart 2021 eerden verschillende radiostations om 17.15 uur George Kooymans. Het waren onder andere Radio West, Radio Veronica en NPO Radio 2 en de VRT-stations Radio 1 en Radio 2 die alle op dat tijdstip ‘Radar Love’ draaiden.

Prijs[bewerken | brontekst bewerken]

Op 13 oktober 2012 kreeg Kooymans in het Arsenaaltheater in Vlissingen de Eddy Christiani Award uitgereikt. Deze prijs is een initiatief van SCOOP en wordt uitgereikt aan een nationale of internationale gitarist die zijn sporen heeft verdiend in het internationale popcircuit en evenals Christiani een inspirerende bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van de elektrische gitaarmuziek.

In 2023 werd hij benoemd tot ereburger van het Belgische Rijkevorsel.[2]

Solo[bewerken | brontekst bewerken]

Kooymans heeft onder eigen naam twee soloplaten uitgebracht: Jojo (1971) en Solo (1987). Beide albums haalden de lp-lijst: Jojo bereikte de 18e plaats en Solo kwam tot nummer 30.
Sinds 2016 bracht hij platen uit en deelde hij het podium met Henny Vrienten en Boudewijn de Groot onder de naam Vreemde Kostgangers.[3] Op het album Windveren uit 2022 van De Groot staat zijn nummer Hoe meer ik dichterbij kom

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Kooymans is sinds 1969 getrouwd met Melanie Gerritsen. Zij is de zuster van Golden Earring-basgitarist Rinus Gerritsen, die ook bij menig Earring-plaat betrokken is geweest, en Kooymans heeft twee kinderen met haar.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Albums[bewerken | brontekst bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Jojo 1972 08-01-1972 18 2 als Jojo
Solo 1987 11-04-1987 30 8
On location 2010 10-04-2010 35 7 als Kooymans-Carillo / met Frank Carillo
Vreemde Kostgangers 2017 04-03-2017 1(1wk) 16 Met Henny Vrienten en Boudewijn de Groot
Nachtwerk 2017 02-12-2017 9 20 Met Henny Vrienten en Boudewijn de Groot
Mirage 17-06-2022 47 3* als Kooymans-Carillo / met Frank Carillo

Singles[bewerken | brontekst bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Lovin' and hurtin' 1971 25-12-1971 25 3 als Jojo / #25 in de Single Top 100
The beat goes on 1987 09-05-1987 tip18 - #62 in de Single Top 100

Boeken[bewerken | brontekst bewerken]

  • The Story of Golden Earring, 2005
  • Songs, Snaren en Gitaren, George Kooymans de muzikale kracht achter de songs van Golden Earring, 2015