George van Clarence

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
George Plantagenet, hertog van Clarence.

George Plantagenet, hertog van Clarence (Dublin, 21 oktober 1449 - Londen, 18 februari 1478) was een Engelse prins uit het huis York.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

George was een jongere zoon van hertog Richard van York uit diens huwelijk met Cecily Neville, dochter van Ralph Neville, graaf van Westmorland.

Toen zijn broer Eduard IV ten tijde van de Rozenoorlogen in 1461 koning van Engeland werd ten koste van Hendrik VI uit het huis Lancaster, werd George in maart van dat jaar benoemd tot hertog van Clarence en in 1462 tot lord lieutenant van Ierland.

Rond 1468 viel hij steeds meer onder de invloed van Richard Neville, graaf van Warwick, die zijn invloed op koning Eduard IV stilaan verloor. George huwde op 11 juli 1469 in het geheim met Nevilles dochter Isabel (1451-1476), aangezien zijn broer tegen de verbintenis was. In maart 1470 steunden George en zijn schoonvader stiekem een opstandelingenleger in het noorden van Engeland. Eduard IV ontdekte het verraad, waarna George en Richard Neville naar Frankrijk vluchtten. In september 1470 keerden ze echter terug en hielpen ze de afgezette koning Hendrik VI terug op de troon. George was ontevreden met het wanbeleid van Neville en toen koning Eduard IV in maart 1471 terugkeerde uit ballingschap om zijn troon opnieuw te veroveren, verzoende hij zich met zijn broer. Hij vocht in verschillende veldslagen die tot de restauratie van Eduard IV leidden en kreeg in 1472 de titels van graaf van Warwick en Salisbury.

Na de dood van zijn eerste echtgenote in december 1476 wilde George huwen met hertogin Maria van Bourgondië, maar dit werd door zijn broer verworpen. De verbitterde George begon weer te intrigeren tegen de koning en Eduard IV begon ervan overtuigd te raken dat zijn broer op de troon aasde. De hertog werd in de gevangenis gegooid en in januari 1478 legde Eduard IV in het Parlement de aanklachten tegen George voor. Hij zou de koning belasterd hebben, eden van trouw hebben laten afleggen tegenover zichzelf en zijn nakomelingen en een nieuwe opstand tegen de koning hebben voorbereid. Het Parlement verklaarde de klachten gegrond en George werd wegens verraad ter dood veroordeeld. De executie werd op 18 februari 1478 in het geheim uitgevoerd in de Tower. Al kort na de terechtstelling ontstonden geruchten dat hij op eigen verzoek was verdronken in een vat malvasiawijn. Hij werd bijgezet in de Abdij van Tewkesbury.

Nakomelingen[bewerken | brontekst bewerken]

George en zijn echtgenote Isabel Neville kregen vier kinderen:

  • Anne (1470)
  • Margaretha (1473-1541), huwde in 1494 met Sir Richard Pole
  • Eduard (1475-1499), hertog van Warwick en Salisbury
  • Richard (1476-1477)

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]