Dominique Pire

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Georges Pire)
Ga naar: navigatie, zoeken
Dominique Pire
Dominique Pire
Dominique Pire
Priester van de Rooms-Katholieke Kerk
Wapen van een priester
Geboren 10 februari 1910
Plaats Dinant
Overleden 30 januari 1969
Plaats Herent
Wijdingen
Priester 1934
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Nobelprijswinnaar  Dominique Pire
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboorteland België
Nobelprijs Vrede
Jaar 1958
Voorganger(s) Lester Bowles Pearson
Opvolger(s) Philip Noel-Baker

Dominique Pire, eigenlijk Georges Charles Clément Ghislain Pire (Dinant, 10 februari 1910Herent, 30 januari 1969), was een Belgische dominicaanse pater en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 1958.[1]

Pire trad in 1927 in bij de orde van de dominicanen. Daarna studeerde hij eerst theologie in Rome en vervolgens sociale wetenschappen en politicologie in Leuven. Zijn leven stond volledig in het teken van het streven naar begrip tussen alle volkeren in de wereld en het oplossen van de armoede. Vooral zijn inzet voor vluchtelingen tijdens en na de Tweede Wereldoorlog maakte hem beroemd nadat hij tijdens de oorlog als aalmoezenier van het verzet had gefungeerd. Hij streed een leven lang voor vrede en menselijke waardigheid. Pater Pire ligt aan de basis van de organisatie Vredeseilanden, die ook Europadorpen wordt genoemd.

Hij overleed aan de gevolgen van verwikkelingen na een operatie.

In 2005 eindigde hij op de 54e plaats in de Vlaamse versie van de verkiezing van De Grootste Belg. In de Waalse versie eindigde hij op de 70e plaats.

Vernoeming[bewerken]

In Nederland zijn in Diemen, Goirle (beiden Pater Pirestraat) en Rotterdam (Pater Pirehof)[2] straatnamen vernoemd naar pater Pire. In België is zijn straten in Antwerpen en Roeselare (beiden Pater Pirestraat) naar hem vernoemd.

In Brussel is een middelbare school Institut Dominique Pire naar hem vernoemd.

Archief[bewerken]

In 2016 is ongeveer 40 meter archief van Pire overgebracht naar het Rijksarchief te Namen. Dit zal daar worden geïnventariseerd.[3]

Externe link[bewerken]

Winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede

1901: Dunant, Passy · 1902: Ducommun, Gobat · 1903: Cremer · 1904: Institut de Droit International · 1905: Von Suttner · 1906: Roosevelt · 1907: Moneta, Renault · 1908: Arnoldson, Bajer · 1909: Beernaert, Balluet d'Estournelles de Constant · 1910: IPB · 1911: Asser, Fried · 1912: Root · 1913: La Fontaine · 1917: ICRC · 1919: Wilson · 1920: Bourgeois · 1921: Branting, Lange · 1922: Nansen · 1925: Chamberlain, Dawes · 1926: Briand, Stresemann · 1927: Buisson, Quidde · 1929: Kellogg · 1930: Söderblom · 1931: Addams, Butler · 1933: Angell · 1934: Henderson · 1935: Von Ossietzky · 1936: Lamas · 1937: Cecil · 1938: Office international Nansen pour les réfugiés · 1944: ICRC · 1945: Hull · 1946: Balch, Mott · 1947: Friends Service Council, American Friends Service Committee · 1949: Orr · 1950: Bunche · 1951: Jouhaux · 1952: Schweitzer · 1953: Marshall · 1954: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1957: Pearson · 1958: Pire · 1959: Noel-Baker · 1960: Luthuli · 1961: Hammarskjöld · 1962: Pauling · 1963: ICRC, IFRC · 1964: King · 1965: UNICEF · 1968: Cassin · 1969: Internationale Arbeidsorganisatie · 1970: Borlaug · 1971: Brandt · 1973: Kissinger, Lê Đức Thọ · 1974: MacBride, Satō · 1975: Sacharov · 1976: Williams, Corrigan · 1977: Amnesty International · 1978: Sadat, Begin · 1979: Moeder Teresa · 1980: Esquivel · 1981: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1982: Myrdal, Robles · 1983: Wałęsa · 1984: Tutu · 1985: IPPNW · 1986: Wiesel · 1987: Arias · 1988: VN-vredesmacht · 1989: Gyatso · 1990: Gorbatsjov · 1991: Suu Kyi · 1992: Menchú · 1993: Mandela, De Klerk · 1994: Arafat, Peres, Rabin · 1995: Rotblat, Pugwash Conferences on Science and World Affairs · 1996: Ximenes Belo, Ramos-Horta · 1997: ICBL, Williams · 1998: Hume, Trimble · 1999: AzG · 2000: Dae-jung · 2001: VN, Annan · 2002: Carter · 2003: Ebadi · 2004: Maathai · 2005: IAEA, El-Baradei · 2006: Grameen Bank, Yunus · 2007: Gore, IPCC · 2008: Ahtisaari · 2009: Obama · 2010: Liu · 2011: Johnson Sirleaf, Gbowee, Karman · 2012: Europese Unie · 2013: OPCW · 2014: Satyarthi, Yousafzai · 2015: Kwartet voor Nationale Dialoog in Tunesië · 2016: Santos 2017: ICAN