Georginio Wijnaldum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Georginio Wijnaldum
Wijnaldum tijdens PSV-Zenit in 2015.
Wijnaldum tijdens PSV-Zenit in 2015.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Georginio Gregion Emile Wijnaldum
Bijnaam Gini, Wijnaldinho, Geor, Georgos
Geboortedatum 11 november 1990
Geboorteplaats Rotterdam, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 175 cm
Been Rechts
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Engeland Newcastle United
Contract tot Juli 2020
Jeugd
1997–2004
2004–2007
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Vlag van Nederland Feyenoord
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2007–2011
2011–2015
2015-
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Engeland Newcastle United
111 (23)
109 (41)
1 (1)
Interlands **
2005–2007
2007–2009
2009–2013
2011–
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland –21
Vlag van Nederland Nederland
15 0(4)
17 0(5)
24 (10)
19 0(3)
Erelijst
2014
2015
Brons WK 2014
Nederlands landskampioen

* Bijgewerkt op 9 augustus 2015
** Bijgewerkt op 10 november 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Georginio Gregion Emile Wijnaldum (Rotterdam, 11 november 1990) is een Nederlands voetballer van Surinaamse afkomst. Hij speelt voornamelijk als aanvallend ingestelde middenvelder. Wijnaldum speelde in Nederland vier jaar voor zowel Feyenoord als PSV, voor hij in juli 2015 naar Newcastle United FC vertrok. Hij debuteerde op 2 september 2011 in het Nederlands voetbalelftal.

Biografie

Jeugd

Wijnaldum kwam ter wereld als kind van ouders van Creools-Surinaamse afkomst. Hij stond in zijn jeugd bij de burgerlijke stand ingeschreven als Georginio Boateng, de achternaam van de voormalige echtgenoot van zijn moeder. Na de echtscheiding kreeg hij de achternaam van zijn moeder Wijnaldum.[1] Wijnaldums jongere broer Giliano Wijnaldum en halfbroer Rajiv van La Parra zijn tevens profvoetballer, bij respectievelijk Go Ahead Eagles en Wolverhampton Wanderers. Ook zijn neef Royston Drenthe is profvoetballer. Wijnaldum woonde een groot deel van zijn jeugd bij zijn oma.

In 1997 ging hij op 7-jarige leeftijd voetballen bij Sparta. In 2004 maakte hij de overstap naar stadgenoot Feyenoord, waar hij zijn opleiding zou afronden.

Feyenoord

Begin januari 2007 kreeg de B-junior te horen dat hij mee mocht gaan met het eerste van Feyenoord op trainingskamp in Turkije en voor deelname aan de EFES Pilsen Cup. Op 7 april 2007 werd hij toegevoegd aan de 1e selectie van Feyenoord voor de wedstrijd Feyenoord-FC Groningen omdat Royston Drenthe en Danny Buijs geschorst waren en Sebastián Pardo, Theo Lucius en Nicky Hofs met een blessure te kampen hadden. Op 8 april 2007 maakte hij zijn Eredivisiedebuut tegen FC Groningen. Hij was met 16 jaar en 148 dagen de jongste debutant ooit van Feyenoord. Na deze wedstrijd mocht hij de rest van het seizoen bij de selectie blijven. Door zijn goede optreden in een periode waarin Feyenoord als geheel slecht presteerde kwam hij in de belangstelling van verschillende Europese topclubs, waaronder Real Madrid, Liverpool, Chelsea en Everton FC.[2]

Waar hij een stormachtig debuutjaar beleefde bij Feyenoord, begon het seizoen 2009/2010 wat minder. Wijnaldum raakte geblesseerd aan het begin van het seizoen en keerde na zijn herstel niet terug in de basisploeg van de nieuwe trainer Mario Been. Door de schorsingen van Sekou Cissé en Jon Dahl Tomasson kreeg Wijnaldum na enkele duels weer een kans. Als speler van Jong Oranje scoorde Wijnaldum in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Jong Spanje op 17 november 2009 de 2-0 (eindstand: 2-1). Zelf zei Wijnaldum zich niet druk te maken om zijn wisselbeurten en bij Feyenoord nog genoeg te leren te hebben.[3]

In 2010 stond de naam van Wijnaldum in de mondiale top honderd van grote talenten. Deze lijst, die door het Spaanse magazine Don Balón wordt gepubliceerd, bevat een verzameling van 's werelds grootste beloften van het moment.[4] Op deze lijst stonden verder voetballers als Mario Balotelli, Alexandre Pato, Theo Walcott en de Nederlanders Luc Castaignos en Ricky van Wolfswinkel.

PSV

Op 4 juli 2011 bereikte PSV een akkoord met Feyenoord, nadat ook FC Twente interesse toonde in de speler.[5][6] Met de transfer zou een bedrag van ongeveer vijf miljoen euro gemoeid zijn. Bij zijn afscheid doneerde Wijnaldum een substantieel bedrag aan de Vrienden van Feyenoord ter ondersteuning van de jeugdopleiding op Sportcomplex Varkenoord, als dank voor de genoten opleiding.[7] Bij de perspresentatie poseerde hij met zijn oma, die Wijnaldums uitshirt toonde.

Wijnaldum debuteerde op donderdag 7 juli in het shirt van PSV tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen FC Eindhoven. Hij viel in de tweede helft in en zag zijn ploeg met 2-1 winnen. Op woensdag 27 juli maakte hij in de wedstrijd tegen Nottingham Forest zijn eerste doelpunt. Wijnaldum scoorde die wedstrijd twee maal. Op zondag 7 augustus 2011 maakte Wijnaldum zijn competitiedebuut voor PSV uit bij AZ Alkmaar (3-1 verlies). Exact twee weken later maakte hij zijn eerste competitiegoal in Eindhovense dienst. Uit bij ADO Den Haag scoorde hij de 0-2 voor PSV in een met 0-3 gewonnen wedstrijd. Weer vier dagen later maakte hij ook zijn eerste PSV-goal in Europees verband. In een met 5-0 gewonnen wedstrijd tegen SV Ried waarmee PSV zich kwalificeerde voor de UEFA Europa League, scoorde Wijnaldum de 3-0.

In zijn eerste jaar bij PSV speelde Wijnaldum bijna alle wedstrijden. Hij werd, tot zijn eigen onvrede, meestal geposteerd als rechtsbuiten, daar zijn favoriete positie achter de spitsen veelal werd bezet door Ola Toivonen.[8]

In zijn tweede seizoen gaf trainer Dick Advocaat aan dat hij Wijnaldum voornamelijk wilde gebruiken voor zijn favoriete positie achter de spits en hier de concurrentie aan moest gaan met Toivonen.[9] Aan het begin van het seizoen bleek de voorkeur van Advocaat echter toch uit te gaan naar Toivonen, terwijl de nieuwgekomen Luciano Narsingh de positie op de rechterflank innam. Hierop belandde Wijnaldum op de bank. Zijn kansen keerden zich echter, toen Toivonen in oktober een zware blessure op liep bij het Zweeds voetbalelftal en de rest van het seizoen uitgeschakeld bleek.[10]

Aan het begin van het seizoen 2013-2014 maakte de nieuwe hoofdcoach Phillip Cocu bekend, dat Wijnaldum voorlopig de voorkeur kreeg boven Toivonen op het middenveld en hem tot aanvoerder had benoemd.[11] Kort na het begin van de competitie liep hij een rugblessure op, waardoor hij na zes wedstrijden een tijd in de lappenmand belandde.[12][13] Wijnaldums blessure kostte hem het grootste gedeelte van het seizoen 2013/2014, waarin hij uiteindelijk op elf competitiewedstrijden bleef steken.

Na zijn deelname aan het WK 2014, begon Wijnaldum weer fit aan het seizoen 2014/2015. Zijn contract bij PSV liep op dat moment nog één jaar. De club en hij verlengden zijn verbintenis in augustus 2014 vervolgens tot medio 2018.[14] Wijnaldum behield de aanvoerdersband en speelde gedurende het seizoen 2014-2015 in op één na alle competitiewedstrijden. Na 31 speelronden in de Eredivisie was hij met PSV zeker van de titel en werd hij voor het eerst in zijn carrière landskampioen. Op de laatste speeldag maakte Wijnaldum zijn veertiende competitiedoelpunt van het seizoen en evenaarde hij zijn persoonlijke record (uit zowel 2011 als 2013). Een dag later riep dagblad de Telegraaf hem uit tot Speler van het Jaar.[15]

Newcastle United FC

Newcastle United maakte in juli 2015 bekend dat het geïnteresseerd was in Wijnaldum. PSV maakte op 11 juli 2015 bekend dat hij naar de Engelse club verkaste, waar hij een contract voor vijf jaar ondertekende.[16][17] De transfersom zou ongeveer twintig miljoen euro bedragen en Wijnaldum zou omstreeks vijf miljoen euro per jaar gaan verdienen.[18] Bij Newcastle United trof Wijnaldum de Nederlanders Tim Krul, Daryl Janmaat, Vurnon Anita en Siem de Jong. Daarnaast trof hij daar trainer Steve McLaren, die in een eerder stadium geprobeerd had hem naar FC Twente te halen.[19] Wijnaldum maakte op zondag 9 augustus 2015 zijn officiële debuut voor Newcastle, als basisspeler tegen Southampton in de eerste speelronde van de Premier League seizoen 2015/16. Die dag maakte hij ook zijn eerste officiële doelpunt voor de club. Hij bracht Newcastle in de 48ste minuut met een kopbal met 2-1 voor. De wedstrijd eindigde in 2-2.

Interlands

Nederland –17

Wijnaldum tijdens een Europa League-wedstrijd bij Dinamo Moskou in oktober 2014.

Wijnaldum was in 2007 met Nederland onder 17 actief op het Europees kampioenschap voor spelers onder 17 jaar in België. Samen met onder andere Leroy Fer, Género Zeefuik en Daley Blind wist Nederland te winnen van IJsland (3-0) en gelijk te spelen tegen België (2-2). Het team verloor met 3-2 van Engeland, waardoor Nederland bleef steken in de groepsfase en zich niet plaatste voor het WK onder 17.

Nederland

Vanwege zijn prestaties in de Eredivisie met Feyenoord, werd de middenvelder op 12 november 2008 door Johan Neeskens opgeroepen om een oefeninterland te spelen voor het schaduwteam van het Nederlands voetbalelftal, ook wel Nederland B genoemd. Wijnaldum moest zich echter afmelden wegens een enkelblessure.

Op 30 mei 2011 werd Wijnaldum voor het eerst opgeroepen door bondscoach Bert van Marwijk. De aanvallende middenvelder van Feyenoord was bij een oefentrip van Oranje naar Zuid-Amerika de vervanger van Wesley Sneijder, die zich afmeldde wegens een kuitblessure. Eerder hadden Maarten Stekelenburg, Rafael van der Vaart, Mark van Bommel, Theo Janssen, Jeremain Lens en Demy de Zeeuw zich al afgemeld. Doelman Michel Vorm raakte geblesseerd op de training van Oranje en moest eveneens afhaken.[20] Wijnaldum debuteerde tijdens de oefentrip niet.

Op vrijdag 2 september 2011 speelde Wijnaldum zijn eerste interland voor het Nederlands elftal. In een kwalificatiewedstrijd voor het Europees kampioenschap voetbal 2012 thuis tegen San Marino, viel hij in 86e minuut in voor Kevin Strootman. Vier minuten later scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Oranje, de laatste goal in de 11-0-recordoverwinning.

Na zijn interlanddebuut was Wijnaldum de international met de minste minuten speeltijd in het Nederlands voetbalelftal. Hij nam dat record over van Otman Bakkal die op dat moment zes minuten speeltijd achter zijn naam had, opgedaan tijdens een interland tegen Paraguay. Hij kreeg wederom speeltijd tijdens een oefenduel tegen Duitsland in november 2011. Hiermee raakte hij dit record weer kwijt. Op 5 mei 2014 werd Wijnaldum door Van Gaal opgeroepen voor een trainingsstage in Hoenderloo, ter voorbereiding op het wereldkampioenschap.[21] Hij behoorde tot de definitieve WK-selectie, die Van Gaal op 31 mei bekendmaakte.[22] Wijnaldum had tijdens het WK een basisplaats tegen Chili, Mexico, Costa Rica, Argentinië en Brazilië. Tijdens de met 0–3 gewonnen troostfinale tegen Brazilië maakte hij het derde doelpunt.

Bijgewerkt op 28 juli 2014.[23]

Clubstatistieken

Wijnaldum in 2011.
Seizoen Club Land Competitie Duels Goals
2006/07 Vlag van Nederland Feyenoord Vlag van Nederland Eredivisie 3 0
2007/08 10 1
2008/09 33 4
2009/10 31 4
2010/11 34 14
2011/12 Vlag van Nederland PSV 32 9
2012/13 33 14
2013/14 11 4
2014/15 33 14
2015/16 Vlag van Engeland Newcastle United FC Vlag van Engeland Premier League 1 1
Totaal 221 65

Bijgewerkt op 9 augustus 2015

Erelijst

Competitie Winnaar
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Feyenoord
KNVB beker 1x 2007/08
Vlag van Nederland PSV
Kampioen Eredivisie 1x 2014/15
KNVB beker 1x 2011/12
Johan Cruijff Schaal 1x 2012
Individueel

Privé

Wijnaldum volgde het VMBO aan het Thorbecke College in Rotterdam. In zijn jeugd voerde hij lange tijd de naam Boateng, naar de toenmalige man van zijn moeder. Later nam hij zijn moeders naam aan.[24]

Hij woont samen met zijn jeugdvriendin Virginia, die een eigen sieradenlijn heeft.[25] Het paar heeft twee dochters, die geboren zijn in 2010 en 2014.[26] Het gezin is kerkelijk en bezoekt de Rooms-katholieke Kerk.[27]

Zie ook

Externe link