Gerard Douplein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gerard Douplein
Gerard Douplein 1 t/m 13 (nrs 5 en 7 via witte poort)
Gerard Douplein 1 t/m 13 (nrs 5 en 7 via witte poort)
Geografische informatie
Stadsdeel Amsterdam-Zuid
Wijk De Pijp
Algemene informatie
Genoemd naar Gerard Dou
Overig Drie zuilen (kunstvoorwerp)

Het Gerard Douplein is een plein in De Pijp in Amsterdam-Zuid, vernoemd naar de schilder Gerard Dou. Het plein ligt op een steenworp afstand van de Albert Cuypmarkt. Het is de kruising van de Gerard Doustraat (oost–west) en de Eerste van der Helststraat (noord–zuid). Voorts komt de Daniël Stalpaertstraat op het plein uit.

Het plein is een uitgaansgebied met tal van horecagelegenheden, van café tot snackbar. Op het plein staat een kunstwerk bestaande uit drie verlichte pilaren (Zuilen van Henk Duijn, 1996). Een vierde pilaar wordt even verderop gevormd door een peperbus.

Geschiedenis[bewerken]

Het plein werd aangelegd in de laatste jaren van de 19e eeuw en kon destijds een plein genoemd worden omdat er nog geen scheiding van vervoermiddelen was aangegeven. De bestrating liep van huis tot huis. Het was een van de spaarzame open ruimtes in de wijk; het Sarphatipark volgde pas later. Het plein ontstond omdat een driehoekig wijkdeel tegen een vierkant wijkdeel aan kwam te liggen.

In de 20e eeuw werd met de komst van de auto een andere indeling noodzakelijk. Het plein werd opgehoogd en de westelijke en zuidelijke kant werd de rijweg. Was het eerst nog verkeer in beide richtingen, later werden alle straten eenrichtingsverkeer, ondanks protesten uit de buurt en de marktlieden.

In de jaren 1990 wordt door sanering de wijk steeds populairder en trekt veel studenten en later ook yuppies aan. Daarnaast blijft de markt veel toeristen en dagjesmensen lokken, zodat de behoefte aan horeca toeneemt. Het plein biedt uitkomst; door de ruimte kunnen alleen hier op wat grotere schaal terrasjes worden gebouwd. Wil het eerst nog niet vlotten, vele zaken gaan failliet, later ontwikkelt zich een klein uitgaansgebied.

Bij de laatste aanpassing van het wegdek ontstonden bij ijzel problemen; men heeft de klinkers zo gelegd dat verkeer dat de bocht wil nemen gewoon rechtdoor glijdt. De bestrating moest opnieuw gelegd worden.

Op 5 oktober 2003 wordt Anja Joos mishandeld op het plein en komt te overlijden. Op de plaats van mishandeling en sterfte ligt een metalen plaquette in de grond, ter hoogte van café ’t Paardje.

Tijdens een storm begin 2007 knappen een aantal topzware iepen als luciferhoutjes en komen plat op het plein te liggen.

Anno 2008 is het plein voor alle voertuigen alleen te bereiken vanaf de Stadhouderskade via de Eerste van der Helststraat en vanaf de Ferdinand Bolstraat via de Daniël Stalpaertstraat. Als bekend mag worden verondersteld dat fietsers en bromfietsers het niet zo nauw nemen; deze komen van alle kanten. Voor auto's is dat niet mogelijk, men komt zonder meer vast te zitten; de straten zijn niet breed genoeg.

Omwonenden klagen steeds meer over de geluidsoverlast in de nacht. De muziek uit de horecagelegenheden is tot ver te horen en het luidruchtige gedrag van de horecabezoekers na afloop van de avond zorgen voor de overlast. Tegelijkertijd zien de buurtbewoners in het ingestelde rookverbod een oorzaak voor nog meer geluid 's nachts. De klachten nopen het stadsdeelbestuur begin 2009 tot maatregelen die er uit bestaan dat er 's nachts niet staand gedronken mag worden rondom de cafés.

In het voorjaar van 2009 werd het plein inclusief de bestrating rondom opnieuw bestraat met klinkers. In dat zelf jaar waren er protesten tegen de sluiting van één van de kleinste snackbars van Amsterdam. Sinds 1988 is Snackbar Mash op het plein gevestigd, een snackbar voor mensen met een kleine beurs. Het pand waarin de snackbar is gevestigd is gekocht door een investeringsmaatschappij, waarbij ook Bernhard van Oranje-Nassau, Van Vollenhoven is aangesloten. In eerste instantie werd de huur opgezegd, maar werd er toch nog overeenkomst gesloten. Vlak daarna zei de investeringsmaatschappij wederom de huur op. Snackbar Mash zou het belang van die maatschappij in de weg zitten. Er werd een protest georganiseerd en er werden een handtekeningenactie gehouden. Het mocht niet baten, de snackbar moest uiteindelijk op rechterlijk bevel in 2011 sluiten.

Renovatie[bewerken]

Ook in het begin van de 21e eeuw ging de renovatie door. Voornamelijk door noord- en oostkant werden aangepakt. De vier panden 15 tot en met 21 waren eind 20e eeuw al gerenoveerd. De nieuwe eigenaar wilde ze begin 21e eeuw slopen, maar een vergunning daartoe werd geweigerd. Er kwam een grondige renovatie (alleen het casco bleef staan). Nadat hij al maanden bezig was begonnen de gebouwen ineens te verzakken. Ze moesten zwaar gestut worden. In maart 2017 werden alle binnenmuren alsnog afgebroken en werden nieuwe muren geplaatst. De voorgevel bleef in eerste instantie intakt, maar werd in maart 2017 verwijderd, er zaten scheuren in. In latere maanden werd de gevel in nieuw materiaal weer opgetrokken naar het oude model.

Afbeeldingen[bewerken]