Gerard Piqué

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gerard Piqué
Gerard Piqué
Persoonlijke informatie
Volledige naam Gerard Piqué Bernabéu
Bijnaam El Presidente
Piquembauer
El Dandy de España
El Central del Mundo
Príncipe Piqué
Geboortedatum 2 februari 1987
Geboorteplaats Barcelona, Spanje
Lengte 194 cm
Been Rechts
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje FC Barcelona
Rugnummer 3
Contract tot 30 juni 2024
Jeugd
1997–2004
2004–2005
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Engeland Manchester United
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2005–2008
2006–2007
2008–
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Spanje Real Zaragoza
Vlag van Spanje FC Barcelona
12(0)
22(2)
365(29)
Interlands
2002–2003
2004
2006
2007
2006–2008
2009–2018
2004–
Vlag van Spanje Spanje –16
Vlag van Spanje Spanje –17
Vlag van Spanje Spanje –19
Vlag van Spanje Spanje –20
Vlag van Spanje Spanje –21
Vlag van Spanje Spanje
Catalonië Catalonië
7(2)
8(3)
8(3)
5(1)
12(1)
102(5)
9(0)

* Bijgewerkt op 14 augustus 2021
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Gerard Piqué Bernabéu (Barcelona, 2 februari 1987) is een Spaans voetballer en ondernemer die doorgaans als verdediger speelt. Hij komt uit voor FC Barcelona. Piqué debuteerde in februari 2009 in het Spaans voetbalelftal, waarmee hij het WK 2010 en het EK 2012 won.[1] Ook is hij de oprichter van Kosmos.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Piqué begon als voetballer in de jeugd (cantera) van FC Barcelona. In de jeugdelftallen (1997–2004) speelde Piqué samen met onder andere Francesc Fàbregas, Marc Valiente, Víctor Vázquez, Marc Pedraza, Lionel Messi en Franck Songo'o. In 2004 tekende de Catalaanse verdediger een contract bij het Engelse Manchester United, tot spijt van FC Barcelona. In tegenstelling tot in Spanje kunnen spelers van jonger dan achttien jaar in Engeland namelijk wel een profcontract krijgen. Hetzelfde was FC Barcelona een jaar daarvoor ook al overkomen met Fàbregas.

Bij Manchester United speelde Piqué in het seizoen 2004/05 vooral in het tweede elftal. Daarnaast mocht hij driemaal meedoen met de hoofdmacht, waaronder een wedstrijd in de Champions League. Zijn debuut maakte de verdediger op 16 oktober 2004 tegen Crewe Alexandra. In oktober 2005 maakte Piqué zijn debuut in de Premier League als aanvaller tegen Sunderland FC. In maart 2006 speelde de verdediger tegen West Ham United zijn eerste wedstrijd in de basis. In de zomer van 2006 besloot Piqué terug te keren naar Spanje om op uitleenbasis voor Real Zaragoza te spelen. In 2007 keerde hij terug bij Manchester United. Op 7 november 2007 maakte Piqué tegen Dynamo Kiev zijn eerste doelpunt voor The Red Devils. Met drie wedstrijden als basisspeler in de Champions League en negen competitiewedstrijden had hij enig aandeel in de gewonnen Europese titel en het behaalde landskampioen van Manchester United.

Na het behalen van de Champions League met Manchester United koos hij ervoor om terug te keren naar FC Barcelona. Door de vaste keuze voor het verdedigingsduo Rio Ferdinand-Nemanja Vidic kreeg hij te weinig speelgelegenheid. Met de transfer zou een bedrag van vijf miljoen euro gemoeid zijn. In Barcelona heeft Piqué een contract voor vier seizoenen getekend.[2] Met FC Barcelona won hij in 2009 de Spaanse landstitel, de Copa del Rey en de Champions League, de Supercopa de España, de UEFA Supercup en het wereldkampioenschap voor clubs. In 2010 werd de landstitel geprolongeerd. In 2011 werden grote successen geboekt door de Supercopa, Champions League en landstitel te veroveren.

Piqué won op 6 juni 2015 voor de vierde keer in zijn carrière de UEFA Champions League. Daarmee evenaarde hij het record van Clarence Seedorf. Datzelfde gold voor zijn teamgenoten Xavi Hernández, Andrés Iniesta en Lionel Messi. Waar zijn teamgenoten dit alle keren deden met FC Barcelona, was het voor Piqué de derde keer met de club. Hij won het toernooi eenmaal eerder met Manchester United.

In augustus 2021 na het vertrekken van Lionel Messi, werd Pique tweede aanvoerder. FC Barcelona had problemen met het salarishuis om spelers in te schrijven voor de club en er moest salaris worden verlaagd. Pique offerde zich op en was de enige speler die zijn salaris voor een zeer groot deel liet verlagen, zo speelde hij bijna gratis.[3]

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2004/05 Manchester United Vlag van Engeland Premier League 0 0 2 0 1 0 3 0
2005/06 3 0 4 0 0 0 7 0
Club totaal 3 0 6 0 1 0 0 0 10 0
2006/07 Real Zaragoza (huur) Vlag van Spanje Primera División 22 2 6 1 28 3
Club totaal 22 2 6 1 0 0 0 0 28 3
2007/08 Manchester United Vlag van Engeland Premier League 9 0 1 0 3 2 0 0 13 2
Club totaal1 12 0 7 0 4 2 0 0 23 2
2008/09 FC Barcelona Vlag van Spanje Primera División 25 1 6 1 14 1 45 3
2009/10 32 2 1 0 12 2 4 0 49 4
2010/11 31 3 7 0 12 1 1 0 51 4
2011/12 22 2 8 0 5 0 3 0 38 2
2012/13 28 2 4 1 10 0 2 0 44 3
2013/14 26 2 2 0 9 2 2 0 39 4
2014/15 27 5 6 1 11 1 44 7
2015/16 30 2 5 2 8 1 3 0 46 5
2016/17 25 2 7 0 8 1 1 0 41 3
2017/18 30 2 8 1 9 1 2 0 49 4
2018/19 35 4 5 0 11 2 1 1 52 7
2019/20 35 1 2 0 7 0 1 0 45 1
2020/21 18 0 2 1 3 1 0 0 23 2
2021/22 1 1 0 0 0 0 0 0 1 1
Club totaal 365 29 63 7 119 13 20 1 567 50
Carrière totaal 398 30 76 8 123 15 20 1 617 54

1 N.B. Dit betreft een clubtotaal, dus een totaal van beide periodes bij Manchester United.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Piqué nam met het Spaans elftal deel aan het WK –17 van 2003 in Finland en EK –17 van 2004. Op het EK maakte hij het enige Spaanse doelpunt in de verloren finale tegen Frankrijk. In juli 2006 won de verdediger het Europees kampioenschap –19 in Polen. Piqué had al een belangrijke rol in de kwalificatie voor het toernooi. Als een van de drie landen (naast Tsjechië en Engeland) met de hoogste coëfficiënt op de FIFA-ranglijst stroomde Spanje pas tijdens de tweede kwalificatieronde in. Piqué scoorde tegen Zweden (4–0). Op het hoofdtoernooi bereikte Spanje redelijk simpel de finale door in de groepsfase Turkije (5–3), Schotland (4–0) en Portugal (1–1) achter zich te houden en in de halve finale met 5–0 van Oostenrijk te winnen. Piqué scoorde tweemaal tegen Schotland in de groepsfase. In de finale werd uiteindelijk met 2–1 gewonnen van Schotland door twee doelpunten Real Madrid-aanvaller Alberto Bueno. Piqué was gedurende het toernooi vaste waarde als centrale verdediger samen met zijn voormalig clubgenoot Marc Valiente. In 2007 nam hij deel aan het wereldkampioenschap –20 in Canada.

Op 11 februari 2009 debuteerde Piqué in het Spaans nationaal elftal. In een oefenwedstrijd tegen Engeland startte hij in de basis. In een WK-kwalificatiewedstrijd tegen Turkije maakte hij zijn eerste doelpunt voor Spanje. In juni 2009 behaalde Piqué met Spanje de derde plaats op de Confederations Cup. Hij behoorde tot de Spaanse selectie voor het WK 2010. Daar kroonde Spanje zich tot wereldkampioen, want in de finale won het van Nederland met 0–1 na verlengingen.

Op 1 juli 2012 won Piqué met Spanje het Europees kampioenschap 2012. Dit was het derde toernooi dat Spanje achter elkaar won, na het EK in 2008 en WK in 2010. In 2013 behaalde hij met Spanje de tweede plaats op de Confederations Cup. In de met 3–0 van Brazilië verloren finale kreeg hij van scheidsrechter Björn Kuipers een rode kaart. Met Spanje nam Piqué deel aan het Europees kampioenschap 2016 in Frankrijk; in de eerste groepswedstrijd tegen Tsjechië maakte hij drie minuten voor tijd het enige doelpunt van het duel. Spanje werd in de achtste finale uitgeschakeld door Italië (2–0).

Piqué maakte eveneens deel uit van de Spaanse selectie, die onder leiding van interim-bondscoach Fernando Hierro in 2018 deelnam aan de WK-eindronde in Rusland. Daar wist de ploeg niet te overtuigen; in groep B werd gelijkgespeeld tegen Portugal (3-3) en Marokko (2-2). Spanje won in de poulefase alleen van Iran (1-0). In de achtste finales trokken de Zuid-Europeanen vervolgens in de strafschoppenreeks aan het kortste eind in het duel met gastland Rusland (3-4), nadat beide teams in de reguliere speeltijd plus verlenging op 1-1 waren blijven steken. Koke en Iago Aspas misten voor Spanje vanaf elf meter, oog in oog met de Russische doelman Igor Akinfejev. Piqué kwam in alle duels in actie, van de eerste tot en met de laatste minuut.

Piqué speelde bovendien meerdere malen in het Catalaans elftal.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Engeland Manchester United
UEFA Champions League 1x 2007/08
Premier League 1x 2007/08
EFL Cup 1x 2005/06
FA Community Shield 1x 2007
Vlag van Spanje FC Barcelona
UEFA Champions League 3x 2008/09, 2010/11, 2014/15
UEFA Super Cup 3x 2009, 2011, 2015
FIFA Club World Cup 3x 2009, 2011, 2015
Primera División 8x 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2012/13, 2014/15, 2015/16, 2017/18, 2018/19
Copa del Rey 7x 2008/09, 2011/12, 2014/15, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2020/21
Supercopa de España 6x 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2018
Vlag van Spanje Spanje
Wereldkampioenschap voetbal 1x 2010
Europees kampioenschap voetbal 1x 2012
Vlag van Spanje Spanje onder 19
Europees kampioenschap voetbal onder 19 1x 2006
Individueel

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Pique is de zoon van Joan Piqué and Montserrat Bernabéu. Vader Joan is advocaat en Moeder Montserrat is hoofd van de afdeling neurologie in het Institut Guttmann in Barcelona. Pique heeft een 5 jaar jongere broer, Marc Pique. Zijn opa Amador Bernabéu was vice-president van FC Barcelona en zat in het bestuur van de Koninklijke Spaanse Voetbalfederatie.

Pique heeft een relatie met de precies tien jaar oudere Colombiaanse zangeres Shakira, sinds 2011. Ze hebben samen twee zonen.[4] Sinds augustus 2021 doet Pique aan streamen op Twitch. Dat doet hij vaak samen met Ibai Llanos een Spaanse Internetberoemdheid [5]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Gerard Piqué van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.