Gert Dooreman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gert Dooreman (1958) is een Belgisch grafisch vormgever, typograaf en illustrator. Zijn werk wordt meestal ondertekend met 'DOOREMAN'.

Biografie[bewerken]

Dooreman studeerde Vrije Grafiek aan het Sint-Lucasinstituut in Gent. In het begin van zijn carrière werkte hij voornamelijk als illustrator voor onder andere Humo, De Standaard Magazine en Playboy. Hij verlegde zijn focus naar grafische vormgeving en vooral typografie. Dooreman had geen opleiding tot vormgever genoten en omschrijft zichzelf dan ook als autodidact. Hij ging begin jaren tachtig aan de slag bij De Morgen en enkele jaren later vroeg Tom Lanoye hem om de cover te ontwerpen van "Rozegeur en Maneschijn", zijn eerste officieel uitgegeven boek bij Kritak. Dooreman werd sindsdien de vaste vormgever van Tom Lanoye. Hun samenwerking kende een hoogtepunt in 2004 met twee grote banieren, met daarop enkele verzen uit een gedicht van Lanoye, die werden opgehangen aan de Boerentoren. Het was het afscheid van Lanoye als eerste stadsdichter van Antwerpen. Naast zijn samenwerking met Lanoye ontwierp hij ook boekcovers voor onder anderen Elvis Peeters, Bart Van Loo en Jeroen Olyslaegers. Dooreman verzorgt geregeld het binnenwerk van boeken. Door zijn gevoel voor typografie en bladspiegel werden meerdere van zijn boeken geselecteerd voor de prijs van 'De Best Verzorgde Boeken'. Dooreman werkte als afficheontwerper voor onder meer Letterenhuis, Huis van Alijn, Theater Antigone en Boekenbeurs Antwerpen. In 2015 werd hij gelauwerd voor zijn volledige carrière met de Henry Van de Velde Award voor Loopbaan.

Hij is de levenspartner van kunstenares en illustratrice Gerda Dendooven met wie hij twee dochters heeft.

Stijl[bewerken]

Dooreman heeft een bepalende stijl zowel op vlak van kleur als van typografie. Vaak werkt hij met een sober kleurenpalet, zwart en wit worden sporadisch aangevuld met diep rode accenten. Wanneer hij wel resoluut voor kleur kiest valt zijn ongewoon palet op. Dit komt doordat hij kleurenblind is en kleuren kiest omdat de grijswaarde een duidelijk contrast opleveren. Typografisch kiest hij vaak voor lettertypes die een gevestigde waarde zijn met een solide uitstraling zoals een Garamond, Gills of Baskerville. De typografie neemt doorgaans de bovenhand in zijn ontwerpen.