Gestreepte meestimalia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gestreepte meestimalia
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2016)
Striated Yuhina - Bhutan S4E1473 (19521210506).jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Passeriformes (Zangvogels)
Familie:Zosteropidae (Brilvogels)
Geslacht:Yuhina (Meestimalia's)
Soort
Yuhina castaniceps
(Moore, 1854)
Afbeeldingen Gestreepte meestimalia op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gestreepte meestimalia op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De gestreepte meestimalia (Yuhina castaniceps) is een meestimalia, een zangvogel uit de familie Zosteropidae, die voorkomt in het Oriëntaals gebied. De vogel werd in 1854 door Frederic Moore geldig beschreven. Later zou Moore zich uitsluitend toeleggen op vlinders.

Kenmerken[bewerken]

De gestreepte meestimalia vormt samen met de kastanjehalsmeestimalia (Y. torqueola) en de roodkuifmeestimalia (Y. everetti) een soortencomplex waarbij de twee laatstgenoemde vaak als ondersoorten werden beschouwd. De gestreepte meestimalia is 14 cm lang. De vogel heeft maar een klein kuifje. Opvallend aan deze soort is de lichtbruine oogstreep, en net als bij de andere soorten is de kop en het kuifje roodbruin, maar hier met witte streepjes. De vogels is van onder egaal licht grijsbruin.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De gestreepte meestimalia komt voor in montane bossen op 600 tot 1200 m boven de zeespiegel in de uitlopers van het Himalayagebied en verder oostelijk tot in het noordwesten van Thailand.[2]

De soort telt 4 ondersoorten:

  • Y. c. rufigenis: de oostelijke Himalaya.
  • Y. c. plumbeiceps: de noordelijke staten van noordoostelijk India, noordelijk Myanmar en zuidwestelijk China.
  • Y. c. castaniceps: de zuidelijke staten van noordoostelijk India, zuidoostelijk Bangladesh en westelijk Myanmar.
  • Y. c. striata: oostelijk en zuidelijk Myanmar en westelijk Thailand.

Status[bewerken]

De Gestreepte meestimalia heeft een ruim verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar waarschijnlijk gaan door verbrokkeling van het leefgebied de aantallen achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze meestimalia als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]