Gewassenkorstkaas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een roodschimmelkaas behandeld met Marc de Bourgogne.

Gewassenkorstkaas, roodschimmelkaas, roodbacterie-kaas, of ook wel roodflorakaas genoemd zijn zachte kazen waarvan de korst is behandeld met een bepaalde vloeistof en in het bijzonder met behulp van een roodbacterie verder rijpt. De korst kan van grijsachtig tot oranje tot rood gekleurd zijn. Jonge kazen hebben een zeer dunne eetbare korst. Oudere gerijpte kazen hebben een dikkere korst die meestal niet gegeten wordt.

Tijdens de productie en rijping van bepaalde kaassoorten ondergaan deze een oppervlaktebehandeling. De korst wordt “gewassen” of besproeid. Dit gebeurt met vloeistoffen als gedestilleerde drank, wijn, bier of pekelwater. Hierdoor blijft de korst gedurende het rijpingsproces zacht. Een belangrijke rol speelt verder de bacterie Brevibacterium linens. Deze vormt aan het oppervlak van de kaas een oranje-rood, licht vettige kruimelige korst. Omdat de roodbacterie de overhand krijgt zullen ongewenste micro-organismen worden tegengehouden. Door deze wijze van rijping zal de kaas een sterkere geur en smaak ontwikkelen.

Enkele bekende roodschimmelkazen zijn:

Frankrijk
Italië
Nederland
België
  • Pater Lievens
  • Kaasterkaas
  • Délice de Houblonesse

Zie ook[bewerken | bron bewerken]