Gewone oesterzwam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gewone oesterzwam
Gewone oesterzwam
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Basidiomycota
Klasse:Agaricomycetes
Onderklasse:Agaricomycetidae
Orde:Agaricales
Familie:Pleurotaceae
Geslacht:Pleurotus
Soort
Pleurotus ostreatus
(Jacq.) P.Kumm. (1871)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gewone oesterzwam op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De gewone oesterzwam (Pleurotus ostreatus) is een paddenstoel uit de familie Pleurotaceae. Het is een saprotrofe schimmel die algemeen voorkomt op stammen van dode of beschadigde loofbomen waarop ze in groepen groeien als oesters op een oesterbank. Naast populier en wilg is de beuk een veel voorkomend gastheer.

De gewone oesterzwam is in de natuur het gehele jaar door te vinden. De paddenstoel is eetbaar en heeft een licht pittige smaak. Oesterzwammen hebben een laag vochtgehalte en zijn beperkt houdbaar. Tijdens het bakken verliezen ze weinig vocht.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De hoed is 3-15 cm breed en schelpvormig met een ingerolde rand. Doordat hij zijdelings aan de boom is gehecht lijkt het wel wat op de schelp van een oester. het zijaanzicht is eerst gewelfd en later meer vlak en war golvend. Het oppervlak voelt wat vettig. De hoed is erg variabel van kleur, die varieert van blauwgrijs tot grijsgeel. Oude exemplaren zijn vaak donkerbruin. De steel is 2-3 cm lang en 1,5-2 cm dik. Soms is ze erg kort. De steel is witachtig en wat viltig. De lamellen staan dicht opeen, ze zijn op de steel aflopend en wit of geelachtig. De sporen zijn wittig tot beige.

Handel[bewerken | brontekst bewerken]

In Nederland wordt de paddenstoel sinds 1980 gekweekt. Het broed van de zwam wordt toegevoegd aan geprepareerd stro of koffiedik dat dient als substraat.[1] Er zijn lichtgrijze, lichtpaarse en gele gekweekte oesterzwammen verkrijgbaar.

Voor de handel wordt het product oesterzwam in twee kwaliteitsklassen ingedeeld:

Klasse 1
  • Hebben het kenmerkende uiterlijk van de oesterzwam, lichte kelkvorming toegestaan
  • Nagenoeg onbeschadigd
  • De hoed mag iets ingescheurd zijn maar mag niet omhoog krullen
  • Lamellen zijn nagenoeg intact
Klasse 2
  • Hier worden de oesterzwammen in ingedeeld die niet aan de eisen van klasse 1 voldoen
  • Ze moeten wel goed houdbaar zijn en mogen niet te vochtig worden aangeleverd

Gebruik[bewerken | brontekst bewerken]

Uit de gewone oesterzwam wordt het glucaan pleuraan (β-1,3- en β-1,6-) gewonnen. Oesterzwammen bevatten een lage concentratie aan lovastatine, een cholesterolverlagende stof.[2]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Pleurotus ostreatus van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.