Giacomo Raspadori

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Giacomo Raspadori
Giacomo Raspadori
Persoonlijke informatie
Volledige naam Giacomo Raspadori
Geboortedatum 18 februari 2000
Geboorteplaats Bentivoglio, Vlag van Italië Italië
Lengte 172 cm
Been Tweevoetig
Positie Spits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië Sassuolo
Rugnummer 18
Contract tot 30 juni 2024
Jeugd
2006–2009
2009–2019
Vlag van Italië Progresso
Vlag van Italië Sassuolo
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2019– Vlag van Italië Sassuolo 75(18)
Interlands **
2021– Vlag van Italië Italië 13(3)

* Bijgewerkt op 19 juni 2022
** Bijgewerkt op 19 juni 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Giacomo Raspadori (Bentivoglio, 18 februari 2000) is een Italiaans voetballer die doorgaans speelt als spits. In mei 2019 debuteerde hij voor Sassuolo. Raspadori maakte in 2021 zijn debuut in het Italiaans voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Raspadori speelde in de jeugd van Progresso en werd in 2009 opgenomen in de jeugdopleiding van Sassuolo. Bij deze club maakte hij in het seizoen 2018/19 zijn professionele debuut. In de laatste speelronde van de Serie A speelde Sassuolo op bezoek bij Atalanta Bergamo. De bezoekers kwamen op voorsprong door een treffer van Domenico Berardi, maar door doelpunten van Duván Zapata, Alejandro Gómez en Mario Pašalić won Atalanta met 3–1. Raspadori moest van coach Roberto De Zerbi als reservespeler aan het duel beginnen en hij mocht in de blessuretijd van de tweede helft invallen voor Pol Lirola.[1] Zijn eerste doelpunt volgde op 11 juli 2020, op bezoek bij Lazio. Die club was door een goal van Luis Alberto op voorsprong gekomen. Zeven minuten na rust zorgde Raspadori voor de gelijkmaker en uiteindelijk won Sassuolo door een doelpunt van Francesco Caputo.[2] In november 2020 zette de aanvaller zijn handtekening onder een nieuw contract, welke liep tot aan de zomer van 2024.[3]

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2018/19 Vlag van Italië Sassuolo Serie A 1 0 0 0 1 0
2019/20 11 2 2 0 13 2
2020/21 27 6 1 0 28 6
2021/22 36 10 2 0 38 10
Totaal 75 18 5 0 0 0 80 18

Bijgewerkt op 19 juni 2022.[4]

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Raspadori werd in mei 2021 door bondscoach Roberto Mancini opgenomen in de voorselectie van het Italiaans voetbalelftal voor het uitgestelde EK 2020.[5] Mancini besloot dertien dagen na het bekendmaken van de voorselectie deze in te krimpen. Raspadori was een van de afvallers.[6] Een dag later werd de definitieve selectie bekendgemaakt. Daarin werd toch een plekje ingeruimd voor Raspadori.[7] Tijdens de voorbereiding op het toernooi debuteerde hij als A-international, in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Tsjechië. Door doelpunten van Ciro Immobile, Nicolò Barella, Lorenzo Insigne en Domenico Berardi werd met 4–0 gewonnen. Raspadori mocht van Mancini twaalf minuten voor tijd invallen voor Immobile.[8] Op het toernooi werd Italië uiteindelijk Europees kampioen, door in de finale na strafschoppen te winnen van Engeland na 1–1 gelijkgespeeld te hebben. Daarvoor werd in de groepsfase gewonnen van Turkije (0–3), Zwitserland (3–0) en Wales (1–0). Ook Oostenrijk (2–1 na verlenging), België (1–2) en Spanje (1–1 en winst na strafschoppen) delfden het onderspit tegen Italië. Raspadori speelde alleen tegen Wales mee. Zijn toenmalige teamgenoten Manuel Locatelli, Domenico Berardi (beiden eveneens Italië), Kaan Ayhan, Mert Müldür (beiden Turkije) en Lukáš Haraslín (Slowakije) waren ook actief op het EK. Op 8 september 2021 kwam Raspadori voor het eerst tot scoren in de nationale ploeg, tijdens zijn vijfde interlandoptreden. Tijdens een kwalificatiewedstrijd voor het WK 2022 tegen Litouwen. Na een treffer van Moise Kean en een eigen doelpunt van Edgaras Utkus tekende de aanvaller voor de derde Italiaanse treffer. Kean en Giovanni Di Lorenzo bepaalden de uitslag op 5–0.[9]

Interlands van Giacomo Raspadori voor Vlag van Italië Italië
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Italië Sassuolo
1 4 juni 2021 Vlag van Italië ItaliëTsjechië Vlag van Tsjechië 4 – 0 Vriendschappelijk
2 20 juni 2021 Vlag van Italië ItaliëWales Vlag van Wales 1 – 0 EK 2020
3 2 september 2021 Vlag van Italië ItaliëBulgarije Vlag van Bulgarije 1 – 1 WK 2022 kwalificatie
4 5 september 2021 Vlag van Zwitserland ZwitserlandItalië Vlag van Italië 0 – 0 WK 2022 kwalificatie
5 8 september 2021 Vlag van Italië ItaliëLitouwen Vlag van Litouwen 5 – 0 WK 2022 kwalificatie Goal 24'
6 10 oktober 2021 Vlag van Italië ItaliëBelgië Vlag van België 2 – 1 Nations League 2020/21
7 12 november 2021 Vlag van Italië ItaliëZwitserland Vlag van Zwitserland 1 – 1 WK 2022 kwalificatie
8 24 maart 2022 Vlag van Italië ItaliëNoord-Macedonië Vlag van Noord-Macedonië 0 – 1 WK 2022 kwalificatie
9 29 maart 2022 Vlag van Turkije TurkijeItalië Vlag van Italië 2 – 3 Vriendschappelijk Goal 39'Goal 70'
10 1 juni 2022 Vlag van Italië ItaliëArgentinië Vlag van Argentinië 0 – 3 Vriendschappelijk
11 7 juni 2022 Vlag van Italië ItaliëHongarije Vlag van Hongarije 2 – 1 Nations League 2022/23
12 11 juni 2022 Vlag van Engeland EngelandItalië Vlag van Italië 0 – 0 Nations League 2022/23
13 14 juni 2022 Vlag van Duitsland DuitslandItalië Vlag van Italië 5 – 2 Nations League 2022/23

Bijgewerkt op 19 juni 2022.[10]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Italië Italië
Europees kampioenschap voetbal 1 2020

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]