Gilchrist Olympio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gilchrist Olympio (geboren te Lomé, 26 december 1936) is de zoon van de vroegere Togolese president Sylvanus Olympio (1902-1963).

President Sylvanus Olympio kwam tijdens een tegen hem gerichte staatsgreep van kolonel Étienne Eyadéma in januari 1963 om het leven. Na de moord op zijn vader leefde Gilchrist Olympio in ballingschap in de Verenigde Staten van Amerika waar hij jarenlang voor het Internationaal Monetair Fonds (IMF) werkte.

Toen in 1991 een begin werd gemaakt van de politieke liberalisering in Togo keerde Olympio naar zijn geboorteland terug. In augustus van 1991 werd hij in de Nationale Conferentie gekozen. De Nationale Conferentie was opgericht om vaart achter de democratisering van het land te zetten.

In 1992 werd hij voorzitter van de Union des forces le changement (UFC). In datzelfde jaar wist president Eyadéma zijn positie weer te versterken en braken er onlusten uit tussen voor- en tegenstanders van de president. Olympio werd in 1992 ernstig mishandeld door aanhangers van de president.

In 1993 en in 1998 werd het hem verboden zich als presidentskandidaat verkiesbaar te stellen. In 2003 werd door de kiescommissie zijn "dossier incompleet" bevonden en werd het hem opnieuw niet toegestaan zich voor de verkiezingen te kandideren. Aan de (tussentijdse) verkiezingen van 2005 en de verkiezingen van 2010 heeft Olympio niet deel mogen nemen. In zijn plaats probeerde Emmanuel Akitani-Bob, vice-voorzitter van de UFC, tevergeefs om president te worden.