Naar inhoud springen

Giovanna Garzoni

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Giovanni Garzoni
Giovanna Garzoni (zelfportret)
Giovanna Garzoni (zelfportret)
Persoonsgegevens
Volledige naam Giovanna Garzoni
Bijnaam Chaste Garzoni
Geboren Ascoli Piceno, Kerkelijke Staat, 1600
Overleden Rome, Kerkelijke Staat, 1670
Geboorteland Kerkelijke Staat
(huidig Vlag van Italië Italië)
Begraafplaats Santi Luca e Martina[1]Bewerken op Wikidata
Nationaliteit Italiaans
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Accademia di San LucaBewerken op Wikidata
Beroep Schilder, beeldend kunstenaar
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1615-1670
Stijl Barok
Werklocatie Venetië,[2] Napels,[2] Rome,[2] Turijn,[2] Frankrijk,[2] Florence,[2] Rome[2]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Kunstenaars­map­locatie Frick-kunstreferentiebibliotheek, Centro di documentazione sulla storia delle donne artiste in Europa dal Medioevo al Novecento[3]Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Giovanna Garzoni (Ascoli Piceno, 1600 - Rome, 1670) was een Italiaanse barokschilder in Europa. Garzoni begon in haar werk met religieuze, mythische en allegorische onderwerpen, maar is bekend geworden door haar tempera- en waterverfwerken met botanische onderwerpen. Dankzij haar bijna wetenschappelijk realisme en het gebruik van ruimte in haar schilderijen verwierf zij haar status als prominent kunstenaar.

Zij had de bijnaam van Chaste Giovanna, omdat zij een gelofte had afgelegd om maagd te blijven. Zij is een van de weinige vrouwen uit die tijd die kon reizen door Europa en een opleiding volgen. Zo kon Giovanna werken aan haar carrière in plaats van verantwoordelijk te zijn voor de zorg van een gezin.

Haar ouders waren Giacomo Garzoni en Isabetta Gaia. Giovanna had een broer Mattio, met hem zou zij reizen gedurende haar carrière als kunstenaar. De grootouders van Garzoni kwamen uit Venetië. Van haar moederskant is er een oom Pietro Gaia, een schilder die studeerde aan de school van Palma de Jonge. Er wordt gespeculeerd over de invloed van deze oom in de carrière van Giovanna Garzoni.

De eerste 15 jaar woonde Garzoni in Rome. In 1616 accepteerde ze een opdracht van bioloog/scheikundige Giovanni Vorvino te Rome. De opdracht bestond uit het schilderen van een herbarium.

In 1620 ging Garzoni naar Venetie om de heilige Andreas te schilderen voor de Venetiaanse Kerk van de Ospedale degli Incurabili. Zij bleef nog jaren in Venetië en bezocht onder andere de kalligrafieschool van Giocomo Rogni. Korte tijd na haar studie hier, publiceerde Garzoni een boek over cursief schrift Libro de'caratteri Cancellereschi Corsivi.

In 1630 vertrok Garzoni samen met haar broer Mattio naar Napels waar ze ging werken voor de Spaanse onderkoning, de hertog van Alacala. Ze bleef één jaar in Napels en verhuisde naar Rome in 1631. Daar was haar verblijf echter van korte duur, omdat Christina van Frankrijk haar overhaalde om als miniaturist voor het Turijnse hof te werken. Ze bleef van 1631 tot 1637 in Turijn.

In 1640 kwam Garzoni in Parijs aan en daar bleef ze tot 1642, waarna ze terugkeerde naar Rome. Ze reisde op en neer tussen Rome en Florence tot 1651. Haar grote werkgever was de prominente Medici-familie, met name groothertog Ferdinando II, groothertogin Victoria en kardinaal Giovan Carlo.

Na het werken voor het Medicihof, besloot Garzoni zich in 1651 te vestigen in Rome waar ze voor het Florentijnse hof zou werken. Naast haar schilderwerk, was Garzoni betrokken bij bijeenkomsten van de Accademia di San Luca, een programma gericht op het ontwikkelen, netwerken en professionalisering van de schilders, architecten en beeldhouwers van Rome.

Uit verschillende bronnen blijkt dat werken van Garzoni zo gewild waren dat zij elke prijs kon vragen.

Vanwege haar zwakke gezondheid maakte Garzoni in 1661 haar testament op. Daarin vermaakte ze haar landgoed aan de Chiesa dei Santi Luca e Martina, de kerk van de Accademia di San Luca, op voorwaarde dat zij er begraven zou worden.

Garzoni overleed in Rome in februari 1670 op 70-jarige leeftijd. Haar grafmonument bevindt zich in de kerk van Santa Martina, maar pas vanaf 1698, bijna 29 jaar na haar dood, werd zij daadwerkelijk bijgezet. Bij haar graf bevindt zich ook een portret van haar, uitgevoerd door de schilder Giuseppe Ghezzi, die ook verbonden was aan de Accademia di San Luca.