Glasbak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ondergrondse glasbak en papierbak in Alphen aan den Rijn
Ondergrondse glascontainer in Berchem (Antwerpen)

De glasbak is een container voor het gescheiden inzamelen van glasafval, met name flessen en glazen potten.

De glasbakken kunnen zowel bovengronds staan als afgewerkt zijn onder het maaiveld, als een ondergrondse vuilcontainer. Bij veel glasbakken kan het glas op kleur gesorteerd ingeleverd worden zodat het beter hergebruikt kan worden. De kleurcategorieën zijn wit (doorzichtig), groen en bruin + restkleuren.

Geschiedenis[bewerken]

Een particulier glasinzamelingsinitiatief in Baarn in 1973

De eerste — halfopen — glasbak werd in 1972 in Zeist geplaatst. Het was een initiatief van twee vrouwen — Miep Kuiper en Babs Riemens - die o.a. medeoprichters waren van de Stichting Milieuzorg Zeist e.o. Een glasbak zou ervoor kunnen zorgen dat het glas waar geen statiegeld op zat, werd hergebruikt.[1] Na overleg met verschillende glasproducenten werd de glasbak ontworpen.[2][3]

Aangezien de gemeente weliswaar positief tegenover het plan stond maar geen plannen in die richting had, zijn zij zelf een locatie voor de glascontainer gaan zoeken. Nadat de dames beloofd hadden dat de bak alleen overdag gebruikt zou worden, dat zij de ruimte rondom de glasbak zelf schoon zouden houden en er voor zouden zorgen dat de bak regelmatig zou worden geleegd, kregen zij toestemming de glasbak te plaatsen. De eerste glasbak werd geplaatst bij de vestiging van Albert Heijn in het centrum van Zeist en werd op 30 juni 1972 voor het eerst in gebruik genomen.[4] Het initiatief kreeg veel publiciteit en ook in andere gemeenten wilde men een glasbak. Ook de overheid omarmde het initiatief. De eerste "officiële" glasbak werd in 1978 in 's-Hertogenbosch geplaatst.

In 1982 ontving de Stichting Milieuzorg Zeist als herinnering aan het 10-jarig bestaan van de glasbak van de firma Maltha[5] een schenking.

De eerste glasbak in Vlaanderen werd geplaatst in 1981 in Mechelen, de thuisbasis van de toenmalige minister van leefmilieu.

Nu heeft elk containerpark verplicht één of meer glasbakken.[bron?]

Toegestaan glas[bewerken]

Bijna al het glas waar geen statiegeld op zit, hoort in de glasbak. Ook kleine potjes, bijvoorbeeld voor kruiden, kunnen in de glasbak. Kurken en deksels van flessen en potten hoeven niet verwijderd te worden als het glas in de glasbak wordt gegooid. Etiketten hoeven ook niet losgeweekt te worden.[6][7]

Kristalglas en boriumsilicaatglas mogen niet in de glasbak omdat deze een afwijkende samenstelling hebben (verschillend smeltpunt), dit verstoort het recycleproces. Het zogenaamde vlakglas (onder meer ruiten) hoort ook niet in de glasbak omdat eventuele stopverfresten het hergebruik van glas bemoeilijken. Gloeilampen, spaarlampen, tl-buizen, spiegels, theeglazen, drinkglazen en ovenschalen mogen evenmin in de glasbak.

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek