Glijbekisting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een glijbekisting of klimbekisting is een bekisting van beperkte hoogte voor betonwanden die, na het storten en verharden van de beton, telkens langzaam omhoog wordt gebracht. De bekisting steunt daarbij op de reeds aangebrachte beton en het is noodzakelijk dat het beton dan voldoende sterkte heeft.

Glijbekistingen worden gebruikt bij hoge bouwwerken of gebouwdelen zoals liftschachten.

Afhankelijk van de betonsamenstelling zal het beton al na 6 uren voldoende sterkte bezitten. Hierdoor is het mogelijk de bekisting aan de onderzijde af te steunen op het jonge, verse beton. Over het algemeen is het een continu proces.

Een glijbekisting kan ook voor horizontale constructies, zoals betonwegen of barriers, worden toegepast.

Voorbeeld van een gebouw uitgevoerd met glijbekisting is de Rembrandttoren in Amsterdam en de Grijze silo in Deventer.