Glutamaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Glutamaat is het zuurrestion van het aminozuur glutaminezuur. Het is een van de belangrijkste neurotransmitters in het zenuwstelsel en is vooral in overmaat aanwezig in de hersenschors. Glutamaat werkt stimulerend (exciterend) op andere zenuwcellen, men spreekt in de neurowetenschap over excitatoir. Vermoed wordt dat een onbalans in de verhouding glutamaat tot GABA epileptische aanvallen veroorzaakt.[bron?] Glutaminezuur is de precursor van zowel glutamine als GABA.

Biologische en biochemische functies[bewerken]

Metabolisme[bewerken]

Glutamaat is een belangrijk molecuul in het cellulaire metabolisme. Bij mensen worden eiwitten die via de voeding het lichaam binnentreden afgebroken tot aminozuren. Een sleutelproces in de degradatie van aminozuren is transaminatie waarbij de aminegroep van het aminozuur wordt overgezet naar een α-ketonzuur, een proces wat doorgaans gekatalyseerd wordt door het enzym transaminase.

Neurotransmitter[bewerken]

Glutamaat heeft een excitatoire (stimulerende) werking op de post-synaptische zenuwcellen (neuronen). Het speelt een rol in de synaptische plasticiteit waardoor het belangrijk is voor hersenfuncties als stemming, leren en geheugen. Er zijn drie soorten receptoren voor glutamaat, waaronder de NMDA-receptor (N-methyl-D-aspartaat), welke voornamelijk aanwezig is in de hippocampus.

Zie ook[bewerken]