Golffront

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een schematische aanduiding van cirkelvormige golffronten, waarbij de volle lijnen een opwaartse golf en de stippellijnen een neerwaartse golf weergeven. Onder de golffronten is een verticale doorsneden van de beweging gemaakt, waarop de golf te zien is.
Evenwijdige golffronten kunnen door middel van een bolle lens geconvergeerd worden.

Een golffront is de meetkundige plaats van alle punten van een golf, waarbij die punten onderling in fase trillen, bijvoorbeeld op de top van een golf. Een golffront loopt met de fasesnelheid. Informatie of energie daarentegen loopt met de groepsnelheid. Voor een golf aan het wateroppervlak staat het golffront loodrecht op de wind die de golf opwekt. Dit is van toepassing in de bepaling van de windrichting bijvoorbeeld op zeilboten. Voor een elektromagnetische golf staat bij isotrope media het golffront loodrecht op de voortplantingsrichting, dus zeg maar de baan van de fotonen. Bij verschijnselen zoals diffractie is het resulterende golffront volgens het principe van Huygens-Fresnel de omhullende van de golffronten vanuit door golven bereikte punten. Bij bewegende bronnen die sneller bewegen dan de golfsnelheid in het medium, vormen de golffronten een kegel als omhullende; hierdoor ontstaat een geluidsbarrière bij geluidsgolven en het Tsjerenkov-effect bij elektromagnetische golven.