Graanwetten
De Graanwetten (Engels:Corn Laws) was een serie van importheffingen in het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland die actief waren tussen 1815 en 1846. Hiermee werden vooral de (grote) Engelse landeigenaren beschermd tegen goedkope buitenlandse graanimporten. De Graanwetten worden vaak gezien als voorbeelden van Brits mercantilisme. De Corn Laws vergrootten de winsten en de politieke macht die verbonden waren aan grondbezit. De wetten verhoogden de voedselprijzen en de kosten van levensonderhoud voor het Britse publiek, en belemmerden de groei van andere Britse economische sectoren, zoals de industrie, door het beschikbare inkomen van Britse burgers te verlagen.[1]
In 1846 werden de Corn Laws afgeschaft, waardoor de tarieven aanzienlijk werden verlaagd. Economisch historici zien de afschaffing van de Corn Laws als een beslissende verschuiving richting vrijhandel in Groot-Brittannië.[2][3] Volgens een studie uit 2021 kwam de afschaffing van de Corn Laws economisch ten goede aan de onderste 90% van de inkomensontvangers in het Verenigd Koninkrijk, terwijl ze inkomensverliezen veroorzaakte voor de hoogste 10% van de inkomensontvangers.[4]
Debat
[bewerken | brontekst bewerken]Het (parlementair) debat over de Graanwetten tussen de Whig Party en de Conservatieven was fel. De Conservatieve Partij behartigde toen vooral de belangen van de landadel, terwijl de Whigs veelal hun aanhang vonden bij ondernemers. Buiten het parlement waren het vooral de tegenstanders van Graanwetten die zich lieten horen. De Anti-Corn Law League werd in 1838 in Manchester opgericht door ondernemers die voor vrijhandel waren, zoals Richard Cobden en John Bright. Het blad The Economist werd in 1843 opgericht en diende toen ook als spreekbuis van tegenstanders van de wetten[5].
De Graanwetten werden uiteindelijk in 1846 afgeschaft. De conservatief Robert Peel was van de noodzaak hiervan al eerder overtuigd geraakt, en hoopte hiermee ook dat de prijs van het brood in Ierland zou dalen (de voorboden van een hongersnood waren al zichtbaar). Een andere conservatief, Benjamin Disraeli, hield vast aan het protectionisme. Peels kabinet raakte dan ook in moeilijkheden, en werd na de val daarvan vervangen door een kabinet onder leiding van de Whig John Russell.
- ↑ Williamson, Jeffrey G (1 april 1990). The impact of the Corn Laws just prior to repeal. Explorations in Economic History 27 (2): 123–156. DOI: 10.1016/0014-4983(90)90007-L.
- ↑ Findlay, Ronald, O'Rourke, Kevin H. (1 januari 2003). Commodity Market Integration, 1500–2000. NBER: 13–64.
- ↑ (en) Harley, C. Knick (2004). The Cambridge Economic History of Modern Britain. DOI:10.1017/CHOL9780521820363.008, "Trade: Discovery, mercantilism and technology", 175–203. ISBN 9781139053853.
- ↑ Irwin, Douglas A, Chepeliev, Maksym G (2021). The Economic Consequences of Sir Robert Peel: A Quantitative Assessment of the Repeal of the Corn Laws. The Economic Journal 131 (640): 3322–3337. ISSN: 0013-0133. DOI: 10.1093/ej/ueab029.
- ↑ About the Economist, op Economist.com
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Corn Laws op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.