Grand Prix-wegrace van België 1950

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Circuit de Spa-Francorchamps
Land Vlag van België België
Datum 2 juli 1950
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Eerste Vlag van Italië Umberto Masetti
Tweede Vlag van Italië Nello Pagani
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Artie Bell
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Foster
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Artie Bell
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Italië Lorenzo Dobelli
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver/Vlag van Italië Lorenzo Dobelli
Tweede Vlag van Italië Ercole Frigerio/Vlag van Italië Ezio Ricotti
Derde Vlag van Zwitserland Hans Haldemann/Vlag van Zwitserland Josef Albisser

De Grand Prix-wegrace van België 1950 was de tweede Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1950. De races werden verreden op 2 juli 1950 op het Circuit de Spa-Francorchamps nabij Malmedy. In België kwamen drie klassen aan de start: 500 cc, 350 cc en de zijspanklasse.

Algemeen[bewerken]

De Belgische Grand Prix kende 122 deelnemers en 70.000 toeschouwers. Tijdens de 350cc-race verongelukte David Whitworth en tijdens de 500cc-race raakte Artie Bell zo ernstig gewond dat hij nooit meer zou kunnen racen.

500cc-klasse[bewerken]

De Senior TT was een enorm succes geworden voor Norton, dat de Norton Manx had voorzien van het revolutionaire featherbed frame, ontwikkeld door de broers Cromie- en Rex McCandless. In België kwam het team van Gilera voor het eerst aan de start. Dat had de Gilera 500 4C laten doorontwikkelen door Piero Taruffi en Franco Passoni. Zo stuurden beide machines veel beter dan in het seizoen 1949 en lieten ze de AJS Porcupine achter zich. Carlo Bandirola, op dat moment leider in de race, remde hard voor de La Source haarspeldbocht waardoor Les Graham achter op zijn machine botste. Graham vloog eraf, maar Artie Bell botste op de AJS Porcupine en daarna tegen een tijdwaarnemingspost. Hij raakte zwaar gewond en was wekenlang in levensgevaar. Hij herstelde dankzij zijn goede conditie maar kon daarna niet meer racen, onder andere omdat hij zijn rechterarm niet meer kon gebruiken. Bandirola kon de race vervolgen en eindigde als vierde. De Norton-fabrieksrijders kregen bandenproblemen en vielen daardoor uit, waardoor de jonge Umberto Masetti de race won voor zijn teamgenoot Nello Pagani en Ted Frend.

Uitslag 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Umberto Masetti Gilera 1:12"48'8 8
2 Vlag van Italië Nello Pagani Gilera +41'0 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend AJS +43'9 4
4 Vlag van Italië Carlo Bandirola Gilera +1"01'5 3
5 Vlag van Italië Arciso Artesiani MV Agusta +1"07'7 2
6 Vlag van Australië Harry Hinton Norton 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Foster AJS
8 Vlag van Ierland Reg Armstrong Velocette
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Norton
10 Vlag van Italië Felice Benasedo Moto Guzzi
11 Vlag van Nieuw-Zeeland James Swarbrick Norton
12 Vlag van Nieuw-Zeeland Syd Jensen AJS
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Philip Heath Norton
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Norton
15 Vlag van België Auguste Goffin Norton
16 Vlag van België Albert Vertriest Triumph
17 Vlag van België Jaak Delsing Triumph
18 Vlag van Finland Vaino Hollming Norton
19 Vlag van Zweden Evert Carlsson Norton

Niet gefinished[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton Banden
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham AJS Val
Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny Lockett Norton Banden
Vlag van Verenigd Koninkrijk Artie Bell Norton Val
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Daniell Norton Banden
Vlag van Australië Eric McPherson AJS

Top tien tussenstand 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton 8
Vlag van Italië Umberto Masetti Gilera
3 Vlag van Noord-Ierland Artie Bell Norton 6
Vlag van Italië Nello Pagani Gilera
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend AJS 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny Lockett Norton
7 Vlag van Italië Carlo Bandirola Gilera 3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham AJS
9 Vlag van Italië Arciso Artesiani MV Agusta 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Daniell Norton

350cc-klasse[bewerken]

Net als in de 500cc-klasse kon AJS ook in de 350cc-klasse met de AJS 7R geen vuist maken tegen de featherbed-Norton Manx en de toch al vrij oude Velocette KTT Mk VIII. Bob Foster was met zijn Velocette bij de finish bijna een halve minuut sneller dan Norton-rijders Artie Bell en Geoff Duke. David Whitworth vocht met Harold Daniell, Ted Frend en Charlie Salt om de vijfde plaats, toen hij en Salt elkaar raakten en crashten. Salt kon verder rijden en werd zelfs nog vijfde, maar David Whitworth werd overgebracht naar het ziekenhuis waar een schedelfractuur werd geconstateerd. Een dag later, op 3 juli, overleed hij aan zijn verwondingen.

Uitslag 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Foster Velocette 59"28'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Artie Bell Norton +24'6 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Velocette 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Salt Velocette 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Daniell Norton 1

Niet gefinished[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Whitworth Velocette Val (†)

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Eric McPherson AJS
Vlag van Australië Harry Hinton Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny Lockett Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend AJS
Vlag van Ierland Reg Armstrong Velocette

Top negen tussenstand 350cc-klasse[bewerken]

(Slechts negen coureurs hadden al punten gescoord)

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Artie Bell Norton 14
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Norton 10
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Foster Velocette 8
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Daniell Norton 5
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Graham AJS 3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Velocette
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Frend AJS 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Salt Velocette
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Johnny Lockett Norton 1

Zijspanklasse[bewerken]

Kennelijk had Lorenzo Dobelli in het seizoen 1949 als bakkenist van Ercole Frigerio wel indruk gemaakt op wereldkampioen Eric Oliver, want nu zat Dobelli in het Watsonian-zijspan van Oliver. Zij wonnen de zijspanrace voor Frigerio, die op zijn beurt Ezio Ricotti, de voormalig bakkenist van Albino Milani had ingehuurd. Milani kwam in dit seizoen niet aan de start.

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Oliver Vlag van Italië Lorenzo Dobelli Norton 44"43'9 8
2 Vlag van Italië Ercole Frigerio Vlag van Italië Ezio Ricotti Gilera +28'6 6
3 Vlag van Zwitserland Hans Haldemann Vlag van Zwitserland Josef Albisser Norton 4
4 Vlag van Zwitserland Ferdinand Aubert Vlag van Zwitserland René Aubert Norton 3
5 Vlag van België Alphonse Vervroegen Vlag van België Pierrot Vervroegen FN 2
6 Vlag van Zwitserland Fritz Mühlemann Vlag van Zwitserland Marie Mühlemann Norton 1

Onbekend[1][bewerken]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van België Marcel Masuy Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Jenkinson BMW
Vlag van Zwitserland Henry Meuwly Vlag van Zwitserland Pierre Devaud Gilera
Vlag van Zwitserland Jakob Keller Vlag van Zwitserland Gianfranco Zanzi Gilera
Vlag van Zwitserland Willy Wirth Vlag van Zwitserland Fred Schürtenberger Gilera
Vlag van Italië Ernesto Merlo Vlag van Italië Dino Magri Gilera

Top zes tussenstand zijspanklasse[bewerken]

Conform wedstrijduitslag

Vorige race:
Isle of Man TT 1950
FIM wereldkampioenschap wegrace
2e seizoen (1950)
Volgende race:
TT Assen 1950

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1949
Grand Prix-wegrace van België Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1951
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT