Grand Prix-wegrace van België 1956

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Circuit de Spa-Francorchamps
Land Vlag van België België
Datum 8 juli 1956
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Duitsland Walter Zeller
Derde Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees
Tweede Vlag van Duitsland August Hobl
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford
250 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Enrico Lorenzetti
Eerste Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Tweede Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Derde Vlag van Duitsland Horst Kassner
125 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Romolo Ferri
Eerste Vlag van Italië Carlo Ubbiali
Tweede Vlag van Italië Fortunato Libanori
Derde Vlag van Frankrijk Pierre Monneret
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben
Eerste Vlag van Duitsland Wilhelm Noll/Vlag van Duitsland Fritz Cron
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris/Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Mitchell/Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Bliss

De Grand Prix-wegrace van België 1956 was de derde Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1956. De races werden verreden op 8 juli 1956 op het Circuit de Spa-Francorchamps nabij Malmedy. In België kwamen alle klassen aan de start.

Algemeen[bewerken]

In België was vooral het 500cc-veld weer compleet omdat de schorsingen van een aantal coureurs waren afgelopen. Daardoor konden de Gilera-rijders voor het eerst aan de start komen. De FIM had de straf van zes maanden opgelegd om Gilera zo in elk geval de theoretische kans te geven nog te strijden om het wereldkampioenschap, maar door het vervallen van de GP van Zwitserland en de GP van Frankrijk was dat praktisch onmogelijk. Voor de derde keer op rij won Carlo Ubbiali zowel de 125- als de 250cc-race, waardoor hij nog maar enkele punten verwijderd was van de wereldtitel.

500cc-klasse[bewerken]

Eindelijk konden Geoff Duke en Reg Armstrong aan de start komen, maar ze scoorden geen punten. Duke nam weliswaar de leiding in de race, maar moest opgeven, waardoor John Surtees (MV Agusta) de race won voor Walter Zeller (BMW) en Umberto Masetti. Alfredo Milani reed zijn Gilera naar de vijfde plaats. Ken Kavanagh viel met de Moto Guzzi V8 weer uit en weigerde de rest van het seizoen nog met de machine te rijden.

Uitslag 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 1:09"02'2 8
2 Vlag van Duitsland Walter Zeller BMW +39'0 6
3 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera +1"28'5 4
4 Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta +1"28'9 3
5 Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera +2"21'1 2
6 Vlag van België Auguste Goffin Norton +3"40'7 1
7 Vlag van Australië Barry Hodgkinson Norton +3"57'5
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Storr Norton +3"57'8
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton +1 ronde
10 Vlag van Australië Keith Bryen Norton +1 ronde
11 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Norton +1 ronde
12 Vlag van Gibraltar (1939-1982) John Grace Norton +1 ronde
13 Vlag van Nieuw-Zeeland Fred Cook Matchless +1 ronde
14 Vlag van Ierland Michael Roche Norton +1 ronde
15 Vlag van België Pierre Nicholas Norton +2 ronden

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Bob Brown Matchless
Vlag van Australië Keith Campbell Norton
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi
Vlag van België Firmin Dauwe Norton
Vlag van België Jules Nies Norton
Vlag van België Raymond Bogaerdt Norton
Vlag van Duitsland Ernst Riedelbauch BMW
Vlag van Duitsland Günther Borgesdiek Norton
Vlag van Duitsland Hans-Günther Jäger Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Duke Gilera
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Wood Norton
Vlag van Ierland Reg Armstrong Gilera
Vlag van Nederland Leen Reehorst Norton
Vlag van Nieuw-Zeeland Paul Fahey Matchless

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Gerold Klinger BMW
Vlag van Duitsland Ernst Hiller BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Ennett Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Tanner Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wilfred Herron Norton
Vlag van Italië Carlo Bandirola MV Agusta
Vlag van Italië Libero Liberati Gilera
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Murphy Matchless

Top tien tussenstand 500cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 24
2 Vlag van Duitsland Walter Zeller BMW 15
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton 6
4 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Norton 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera
7 Vlag van Australië Keith Bryen Norton 3
Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta
9 Vlag van Nieuw-Zeeland Paul Fahey Matchless 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi
Vlag van Italië Alfredo Milani Gilera

350cc-klasse[bewerken]

John Surtees scoorde de eerste overwinning met de MV Agusta viercilinder en omdat Ken Kavanagh geen punten scoorde was het 350cc-kampioenschap helemaal open, met MV Agusta, Moto Guzzi en DKW in de top van het klassement.

Uitslag 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 52"48'6 8
2 Vlag van Duitsland August Hobl DKW +16'8 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford DKW +48'1 4
4 Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW 3
5 Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta 2
6 Vlag van Duitsland Hans Bartl DKW 1
7 Vlag van België Auguste Goffin Norton
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Matthews Norton
9 Vlag van Australië Barry Hodgkinson Norton
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Storr Norton
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi
12 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Norton

Niet deelgenomen[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Libero Liberati Gilera Geen machine[1]

Onbekend[2][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Bob Brown AJS
Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Trow Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Ennett AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dickie Dale Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Brett Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton
Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Murphy AJS

Top tien tussenstand 350cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees MV Agusta 14
2 Vlag van Australië Ken Kavanagh Moto Guzzi 10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford DKW
Vlag van Duitsland August Hobl DKW
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Lomas Moto Guzzi 8
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Ennett AJS 6
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Hartle Norton 4
8 Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW 3
9 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Eddie Grant Norton 2
Vlag van Italië Umberto Masetti MV Agusta

250cc-klasse[bewerken]

Uitslag 250cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 45"11'9 8
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta +38'1 6
3 Vlag van Duitsland Horst Kassner NSU +1"41'2 4
4 Vlag van Nederland Kees Koster NSU +2"59'0 3
5 Vlag van Nederland Lo Simons NSU +3"28'2 2
6 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Bayle NSU +1 ronde 1
7 Vlag van Duitsland Karl-Julius Holthaus NSU +1 ronde
8 Vlag van Italië Tarquinio Provini Mondial +1 ronde
9 Vlag van Duitsland Siegfried Lohmann Adler +1 ronde
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Maddrick Moto Guzzi +1 ronde

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi

Onbekend[2][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Australië Bob Brown NSU
Vlag van Zwitserland Maurice Büla NSU
Vlag van Tsjechië František Bartoš ČZ
Vlag van Tsjechië Jiří Koštír ČZ
Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU
Vlag van Duitsland Roland Heck NSU
Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Wheeler Moto Guzzi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Sammy Miller NSU
Vlag van Italië Alano Montanari Moto Guzzi
Vlag van Italië Remo Venturi MV Agusta
Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta
Vlag van Nieuw-Zeeland Bob Coleman NSU

Top tien tussenstand 250cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 24
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 12
3 Vlag van Italië Roberto Colombo MV Agusta 9
Vlag van Duitsland Horst Kassner NSU
5 Vlag van Italië Enrico Lorenzetti Moto Guzzi 4
Vlag van Duitsland Hans Baltisberger NSU
7 Vlag van Nederland Kees Koster NSU 3
8 Vlag van Tsjechië František Bartoš ČZ 2
Vlag van Nederland Lo Simons NSU
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Sammy Miller NSU 1
Vlag van Tsjechië Jiří Koštír ČZ
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Bayle NSU

125cc-klasse[bewerken]

Uitslag 125cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 42"09'1 8
2 Vlag van Italië Fortunato Libanori MV Agusta +39'6 6
3 Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera +51'9 4
4 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta +2"04'5 3
5 Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW +2"52'3 2
6 Vlag van Gibraltar (1939-1982) John Grace Montesa +1 ronde 1
7 Vlag van Nederland Lo Simons Mondial +2 ronden

Onbekend[2][bewerken]

Coureur Merk
Vlag van Tsjechië František Bartoš ČZ
Vlag van Tsjechië Václav Parus ČZ
Vlag van Duitsland August Hobl DKW
Vlag van Spanje (1945-1977) Enrico Sirera Montesa
Vlag van Spanje (1945-1977) Francisco González Montesa
Vlag van Spanje (1945-1977) Marcello Cama Montesa
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Maddrick MV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Webster MV Agusta
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford Mondial
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Chadwick LEF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Cope MV Agusta
Vlag van Italië Renato Sartori Mondial
Vlag van Italië Romolo Ferri Gilera
Vlag van Italië Sandro Artusi Ducati
Vlag van Italië Tarquinio Provini Mondial

Top tien tussenstand 125cc-klasse[bewerken]

Pos Coureur Merk Ptn
1 Vlag van Italië Carlo Ubbiali MV Agusta 24
2 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri MV Agusta 8
3 Vlag van Spanje (1945-1977) Marcello Cama Montesa 6
Vlag van Italië Fortunato Libanori MV Agusta
5 Vlag van Duitsland August Hobl DKW 4
Vlag van Spanje (1945-1977) Francisco González Montesa
Vlag van Duitsland Karl Hofmann DKW
Vlag van Frankrijk Pierre Monneret Gilera
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Sandford Mondial 3
Vlag van Spanje (1945-1977) Enrico Sirera Montesa

Zijspanklasse[bewerken]

Omdat de BMW-rijders elkaar punten afsnoepten bleef er nog spanning in de zijspanklasse bestaan. Nadat Fritz Hillebrand twee keer gewonnen had, won dit keer Wilhelm Noll, terwijl Hillebrand slechts vierde werd. Peter "Pip" Harris behield door zijn derde plaats ook nog steeds aansluiting in het WK, waardoor Norton nog steeds een rol speelde.

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 43"17'5 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell Norton +35'5 6
3 Vlag van Australië Bob Mitchell Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Bliss Norton +40'2 4
4 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW +43'5 3
5 Vlag van Duitsland Helmut Fath Vlag van Duitsland Emil Ohr BMW +2"02'9 2
6 Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge BMW +2"13'6 1
7 Vlag van België Jack Wijns Vlag van België Jean Verwoot BMW +3"57'9
8 Vlag van Duitsland Walter Schneider Vlag van Duitsland Hans Strauß BMW
9 Vlag van Frankrijk Marcel Beauvais Vlag van Frankrijk André Coudert Norton
10 Vlag van België Pierrot Vervroegen Vlag van België Raymond Bogaerdt Norton

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton

Onbekend[2][bewerken]

Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Zwitserland Maurice Büla BMW
Vlag van Duitsland Loni Neußner Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Beevers Vlag van Verenigd Koninkrijk Jeff Mundy Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk William Storr Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Walker Vlag van Verenigd Koninkrijk Dun Roberts Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Taylor Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Taylor Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton
Vlag van Italië Albino Milani Vlag van Italië Rossano Milani Gilera

Top tien tussenstand zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Ptn
1 Vlag van Duitsland Fritz Hillebrand Vlag van Duitsland Manfred Grunwald BMW 19
2 Vlag van Duitsland Wilhelm Noll Vlag van Duitsland Fritz Cron BMW 14
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray Campbell Norton 12
4 Vlag van Australië Bob Mitchell Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Bliss Norton 10
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cyril Smith Vlag van Verenigd Koninkrijk Stanley Dibben Norton 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk William Storr Norton
7 Vlag van Zwitserland Florian Camathias Vlag van Zwitserland Maurice Büla BMW 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Beeton Vlag van Verenigd Koninkrijk Les Nutt Norton
Vlag van Frankrijk Jacques Drion Vlag van Duitsland Inge Stoll-Laforge BMW
Vlag van Duitsland Helmut Fath Vlag van Duitsland Emil Ohr BMW
Vorige race:
TT Assen 1956
FIM wereldkampioenschap wegrace
8e seizoen (1956)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1956

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1955
Grand Prix-wegrace van België Volgende race:
Grand Prix-wegrace van België 1957
1959:FRA · IOM · DUI · NED · BEL · ZWE · ULS · NAT
1958:IOM · NED · BEL · DUI · ZWE · ULS · NAT
1957:DUI · IOM · NED · BEL · ULS · NAT
1956:IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT
1955:SPA · FRA · IOM · DUI · BEL · NED · ULS · NAT
1954:FRA · IOM · ULS · BEL · NED · DUI · ZWI · NAT · SPA
1953:IOM · NED · BEL · DUI · FRA · ULS · ZWI · NAT · SPA
1952:ZWI · IOM · NED · BEL · DUI · ULS · NAT · SPA
1951:SPA · ZWI · IOM · BEL · NED · FRA · ULS · NAT
1950:IOM · BEL · NED · ZWI · ULS · NAT