Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van Finland 1969

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Finland Grand Prix-wegrace van Finland 1969
Circuit Imatra
Land Vlag van Finland Finland
Datum 3 augustus 1969
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash
350 cc
Snelste ronde Vlag van Italië Giacomo Agostini
Eerste Vlag van Italië Giacomo Agostini
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould
Derde Vlag van Italië Giuseppe Visenzi
250 cc
Snelste ronde Vlag van Zweden Kent Andersson
Eerste Vlag van Zweden Kent Andersson
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch
Derde Vlag van Zweden Börje Jansson
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch
Derde Vlag van Nederland Cees van Dongen
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Helmut Fath / Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson
Eerste Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Tweede Vlag van Duitsland Helmut Lünemann / Vlag van Zweden Johnny Bengtsson
Derde Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser / Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Hughes

De Grand Prix-wegrace van Finland 1969 was de negende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1969. De races werden verreden op 3 augustus 1969 op het Circuit van Imatra, een stratencircuit in het oosten van de stad Imatra. De 50cc-klasse kwam niet aan de start. De wereldtitels in de 125cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse waren al beslist.

In tegenstelling tot voorgaande jaren werd de Finse Grand Prix nu met mooi weer verreden. De organisatie was van plan om de zijspanrace midden in het programma tussen de 250cc-race en de 500cc-race te plaatsen, maar de coureurs dienden een groot aantal verzoeken in om dit niet te doen vanwege de grote hoeveelheid glad rubber die de zijspancombinaties achter lieten. Dat werd uiteindelijk door de FIM-jury gehonoreerd. Tijdens deze Grand Prix sneuvelden de ronderecords in vier van de vijf klassen. Alleen het record van Phil Read in de 125cc-klasse bleef staan.

In Finland bleef Giacomo Agostini een tijdje achter Keith Turner (LinTo) hangen, maar toen diens primaire aandrijving brak gaf Agostini gas. Paul Smart (Seeley) kwam nu op de tweede plaats, zonder stofbril, want daarvan was het bandje gebroken. De LinTo's hadden genoeg problemen, want Smart werd bijna ingehaald door Maurice Hawthorne toen diens LinTo het begaf (olielekkage) en nog twee andere LinTo's, van John Dodds (gebroken tuimelaar) en Jack Findlay (versnellingsbak) gaven het ongeveer tegelijkertijd op. Smart kwam ook niet ver, hij viel uit door een gebroken krukpen. Door al die uitvallers werd Billie Nelson (Paton) uiteindelijk tweede en Godfrey Nash (Norton) derde.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 57"51'9 15
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Nelson Paton +1 ronde 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey Nash Norton +1 ronde 10
4 Vlag van Finland Hannu Kuparinen Matchless +2 ronden 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Young Matchless +2 ronden 6
6 Vlag van Finland Pentti Lehtelä Matchless +2 ronden 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Dennehy Drixton-Honda +2 ronden 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Ellis LinTo +2 ronden 3
9 Vlag van Finland Osmo Hansen Matchless +2 ronden 2
10 Vlag van Oostenrijk Wolfgang Stropek MV Agusta +3 ronden 1
11 Vlag van Finland Per Aake Dahl Kawasaki +3 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Karl AuerMatchless
Vlag van Australië Jack FindlayLinToVersnellingsbak
Vlag van Australië John DoddsLinToTuimelaar
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyLinTo
Vlag van Duitsland Karl HoppeSeeley-URS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreySeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneLinToOlieliekkage
Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul SmartSeeley-MatchlessKrukas
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil O'BrienMatchless
Vlag van Nieuw-Zeeland Keith TurnerLinToPrimaire aandrijving
Vlag van Zweden Billy AnderssonMonark
Vlag van Zweden Bosse GranathHusqvarna
Vlag van Zweden Jack LindhSeeley-Matchless

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Werner BergoldMcIntyre-Matchless
Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi
Vlag van Australië Ross HannanNorton
Vlag van Zwitserland Gilbert ArgoMatchless
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ
Vlag van Duitsland Günter FischerMatchless
Vlag van Duitsland Paul EickelbergNorton
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Frankrijk André-Luc AppiettoPaton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BarnettKirby-Métisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan LawtonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry ScullyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Trevor FindlayNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John WilliamsMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm UphillNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy TaitTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter DarvilNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve JollySeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve SpencerMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom DickieKuhn-Seeley-Matchless
Vlag van Italië Alberto PaganiLinTo
Vlag van Italië Angelo BergamontiPaton
Vlag van Italië Emanuele MauglianiNorton
Vlag van Italië Franco TrabalziniPaton
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Paolo CampanelliSeeley-Matchless
Vlag van Italië Silvano BertarelliPaton
Vlag van Nederland Theo LouwesNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Sovjet-Unie Endel KiisaVostok

Top tien tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta105 (135)Wereldkampioen
2Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyLinTo43
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonPaton42
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan BarnettKirby-Métisse-Matchless32
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey NashNorton30
6Vlag van Australië Jack FindlayLinTo / Matchless16
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve EllisLinTo
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerSeeley-Matchless15
9Vlag van Oostenrijk Karl AuerMatchless13
10Vlag van Italië Angelo BergamontiPaton12
Vlag van Duitsland Karl HoppeMétisse-URS / Seeley-URS
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Percy TaitTriumph

In Imatra ging Giacomo Agostini rustig van start en hij reed enkele ronden achter Rodney Gould. Toen hij de leiding overnam kon Gould hem nog drie ronden lang volgen, maar toen draaide Agostini het gas definitief open en liep weg. Giuseppe Visenzi (Yamaha) werd na een gevecht tegen Heinz Rosner derde. Jack Findlay had de strijd om de Jawa viercilinder kennelijk gewonnen[1], want 16 dagen na zijn sleutelbeenbreuk werd hij zevende met die machine.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 57"57'6 15
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney Gould Yamaha +1"52'6 12
3 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Yamaha +2"03'0 10
4 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +2"21'7 8
5 Vlag van Finland Martti Pesonen Yamaha +1 ronde 6
6 Vlag van Duitsland Adolf Ohligschläger Yamaha +1 ronde 5
7 Vlag van Australië Jack Findlay Jawa +2 ronden 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Young Aermacchi +2 ronden 3
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Métisse-Aermacchi 2
10 Vlag van Zwitserland Ivar Sauter Aermacchi 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchiAccu

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy (†)JawaOverleden[2]
Coureur Merk
Vlag van Australië Brian SmithAermacchi
Vlag van Zwitserland Herbert DenzlerAermacchi
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Karel BojerČZ
Vlag van Duitsland Günter FischerAermacchi
Vlag van Duitsland Karl HoppeYamaha
Vlag van Duitsland Walter ScheimannYamaha
Vlag van Finland Hannu KuparinenYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GuthrieYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie McCoshAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil CrawfordAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff CarrYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave DegensAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Godfrey NashNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry LancasterDrixton-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Trevor FindlayNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice HawthorneMétisse-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HatherillAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob FittonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy GrahamAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry GrotefeldYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom DickieSeeley-AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony RutterYamaha
Vlag van Hongarije János DrapálAermacchi
Vlag van Italië Bruno SpaggiariDucati
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Silvano BertarelliAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha
Vlag van Nederland Jan KostwinderYamaha
Vlag van Nederland Leo CommuYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha
Vlag van Verenigde Staten Marty LundeYamaha

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta90 (105)Wereldkampioen
2Vlag van Italië Giuseppe VisenziYamaha45
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamaha36
4Vlag van Australië Jack FindlayYamaha / Jawa34
5Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi29
6Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ26
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy (†)Jawa24
8Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha / Jawa20
9Vlag van Tsjechië Bohumil StašaČZ15
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi12

De 250cc-race in Imatra was erg spannend. Het was schitterend weer (voor het eerst sinds men hier in 1965 naartoe verhuisd was) en Heinz Rosner nam met zijn MZ RE 250 de leiding voor Santiago Herrero (Ossa), Renzo Pasolini (Benelli), Rodney Gould (Yamaha), Kent Andersson (Yamaha), Kel Carruthers (Benelli) en Günter Bartusch (MZ). In de tweede ronde brak Rosner's krukas. Herrero nam de leiding over tot de zevende ronde toen Pasolini de kop overnam. In de twaalfde ronde ging Andersson voorop toen hij het ronderecord verbeterde. Herrero en Pasolini vielen allebei in de veertiende ronde. Pasolini blesseerde zijn schouder en was voor de rest van seizoen uitgeschakeld. Herrero kon nog in de pit zijn stuurhelften laten repareren maar werd daardoor al op een ronde gezet. In de laatste ronde moest Gould ook door krukasproblemen stoppen waardoor de tweede plaats (achter Andersson) naar Bartusch ging, terwijl Börje Jansson (Kawasaki-Yamaha) derde werd.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zweden Kent Andersson Yamaha 54"26'4 15
2 Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch MZ +1"03'7 12
3 Vlag van Zweden Börje Jansson Kawasaki-Yamaha[4] +1"22'1 10
4 Vlag van Australië Kel Carruthers Benelli +1"40'9 8
5 Vlag van Duitsland Dieter Braun MZ +2"06'2 6
6 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago Herrero Ossa +1 ronde 5
7 Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha +1 ronde 4
8 Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Yamaha +1 ronde 3
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha 2
10 Vlag van Finland Matti Salonen Yamaha 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZKrukas
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamahaKrukas
Vlag van Italië Giuseppe VisenziYamahaVal[5]
Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelliVal[6]
Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekSuzuki
Vlag van Australië Eric HintonYamaha
Vlag van Australië Jack FindlayYamaha
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyYamaha
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Karel BojerČZ
Vlag van Duitsland Klaus HuberYamaha
Vlag van Duitsland Lothar JohnYamaha
Vlag van Duitsland Reinhard ScholtisKawasaki
Vlag van Duitsland Siegfried LohmannSuzuki
Vlag van Duitsland Toni GruberYamaha
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Finland Martti PesonenYamaha
Vlag van Frankrijk Christian RavelYamaha
Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GuthrieYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick PipesYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank WhitewaySuzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian RichardsYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry LancasterYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk John RingwoodYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadBenelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ray McCulloughYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan WoodsYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony RutterYamaha
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Angelo BergamontiAermacchi
Vlag van Italië Eugenio LazzariniBenelli
Vlag van Italië Gilberto ParlottiBenelli
Vlag van Italië Silvio GrassettiYamaha
Vlag van Italië Walter VillaVilla
Vlag van Nieuw-Zeeland Keith TurnerAermacchi
Vlag van Rhodesië Gordon KeithYamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago HerreroOssa82
2Vlag van Zweden Kent AnderssonYamaha72 (76)
3Vlag van Australië Kel CarruthersBenelli61
4Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelli45
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Rodney GouldYamaha44
6Vlag van Zweden Börje JanssonKawasaki-Yamaha29
7Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki25
8Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ23
9Vlag van Duitsland Lothar JohnYamaha21
10Vlag van Duitsland Dieter BraunMZ20

In Finland ging Cees van Dongen aanvankelijk aan de leiding met zijn teamgenoot Dieter Braun achter zich en op de derde plaats Günter Bartusch met zijn MZ RE 125. Dave Simmonds lag toen nog vierde, maar in de derde ronde pakte hij al definitief de leiding. Bartusch wist de tweede plaats over te nemen en van Dongen werd slechts derde.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki 47"59'8 15
2 Vlag van Duitse Democratische Republiek Günter Bartusch MZ +8'1 12
3 Vlag van Nederland Cees van Dongen Suzuki +19'0 10
4 Vlag van Duitsland Dieter Braun Suzuki +22'9 8
5 Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas Heuschkel MZ +28'1 6
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Villa 5
7 Vlag van Australië Barry Smith Derbi 4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jerry Lancaster Honda 3
9 Vlag van Finland Seppo Kangasniemi MZ 2
10 Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm Kohlar MZ 1
11 Vlag van Finland Pertti Leinonen Honda
Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekRotax
Vlag van Australië John DoddsAermacchi
Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi
Vlag van Zwitserland Bruno VeigelHonda
Vlag van Zwitserland Herbert DenzlerHonda
Vlag van Zwitserland Jean CampicheHonda
Vlag van Duitse Democratische Republiek Eberhard MahlerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Duitsland Lothar JohnMZ
Vlag van Duitsland Siegfried LohmannMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannVilla
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Enrique EscuderBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramón GalíBultaco
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloMaico
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha
Vlag van Frankrijk Jean-François ChaffinVilla
Vlag van Frankrijk Pierre ViuraMaico
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob CoulterBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Carl WardHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charles GarnerBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary DickinsonHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John KiddieHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John ShackladyBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve MurrayHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom LoughridgeBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Hongarije János ReiszMZ
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Francesco VillaVilla
Vlag van Italië Giuseppe MandoliniVilla
Vlag van Italië Silvano BertarelliAermacchi
Vlag van Italië Walter VillaVilla
Vlag van Monaco Jean-Louis PasquierBultaco
Vlag van Nederland Jan HubertsMZ
Vlag van Nederland Lous van Rijswijk jr.Yamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Polen Ryszard MankiewiczMZ
Vlag van Zweden Börje JanssonMaico
Vlag van Zweden Bosse GranathMZ
Vlag van Zweden Kent AnderssonMaico

Top tien tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki90 (117)Wereldkampioen
2Vlag van Nederland Cees van DongenSuzuki51
3Vlag van Duitsland Dieter BraunSuzuki44
4Vlag van Zweden Kent AnderssonMaico / Yamaha36
5Vlag van Oostenrijk Heinz KriwanekRotax26
6Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco25
7Vlag van Australië Kel CarruthersAermacchi20
8Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm KohlarMZ19
9Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ16
10Vlag van Frankrijk Jean AuréalYamaha15

Zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn mooie tweede plaats in de 500cc-race in Finland moest Billie Nelson zich haasten om plaats te nemen in het zijspan van Helmut Fath. Hij moest Wolfgang Kalauch vervangen, die bij een heuvelklimwedstrijd gewond was geraakt. Het gelegenheidsduo liep drie seconden per ronde uit op Klaus Enders, tot de problemen begonnen. De stelmogelijkheid voor de luchtschuif ging kapot waardoor het gas niet meer helemaal afgesloten kon worden. Daardoor werden de remmen overbelast en uiteindelijk brak een olieleiding voor de cilinderkop, waardoor ze uitvielen. Klaus Enders / Ralf Engelhardt wonnen aldus toch nog en Helmut Lünemann met invaller-bakkenist Johnny Bengtsson werd tweede. Na de Finse Grand Prix reed Helmut Fath nog een internationale race in dat land. Hierbij kreeg hij een ongeluk waarbij hij een been en enkele ribben brak. Zowel hijzelf als bakkenist Billie Nelson (gebroken enkel) waren voor de rest van het seizoen uitgeschakeld. Voor Nelson was het dubbel vervelend: aan het einde van het seizoen was hij vierde in de 500cc-klasse, maar hij kwam slechts zes punten tekort voor de tweede plaats. In de zijspanklasse stond hij merkwaardig genoeg dankzij één optreden als tweede geklasseerd.

Uitslag zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt BMW 48"54'5 15
2 Vlag van Duitsland Helmut Lünemann Vlag van Zweden Johnny Bengtsson BMW +32'5 12
3 Vlag van Duitsland Heinz Luthringshauser Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Hughes BMW +44'4 10
4 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Josef Huber BMW +54'1 8
5 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Hermann Hahn BMW +1"42'7 6
6 Vlag van Zwitserland Jean-Claude Castella Vlag van Zwitserland Albert Castella CAT-BMW +1 ronde 5
7 Vlag van Finland Kenneth Calenius Vlag van Finland Juhani Vesterinen BMW +1 ronde 4
8 Vlag van Zweden Ruben Bjarnemark Vlag van Zweden Marianne Kjellmodin-Hansen BMW +1 ronde 3
9 Vlag van Finland Leif Aurosell Vlag van Finland Jouko Ryhänen BMW +2 ronden 2
10 Vlag van Finland Jaakko Palomäki Vlag van Finland Jussi Ahlbäck BMW +2 ronden 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonURSOlielekkage
Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderApfelbeck-BMW
Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Hans HänniVlag van Zwitserland Kurt BarfussBMW
Vlag van Zwitserland Max HauriVlag van Zwitserland Heinz HausamannBMW
Vlag van Duitsland Franz LinnarzVlag van Duitsland Rudolf KühnemundBMW
Vlag van Duitsland Hermann BindingVlag van Duitsland Helmut FleckBMW
Vlag van Duitsland Richard WegenerVlag van Duitsland Adi HeinrichsBMW
Vlag van Frankrijk André CailletetVlag van Frankrijk Jean-Paul CoquicBMW
Vlag van Frankrijk Joseph DuhemVlag van Frankrijk François FernandezBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill CopsonVlag van Verenigd Koninkrijk Dane RoweBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dennis KeenVlag van Verenigd Koninkrijk Mac WitherspoonTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick HawesVlag van Verenigd Koninkrijk John MannSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack PhilpottVlag van Verenigd Koninkrijk Bill TurringtonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jeff GawleyVlag van Verenigd Koninkrijk Frank KnightsBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick PotterVlag van Verenigd Koninkrijk John FiddamanTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Norman HanksVlag van Verenigd Koninkrijk Rose ArnoldBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter KieltyVlag van Verenigd Koninkrijk V. SherriffsTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart ApplegateVlag van Verenigd Koninkrijk Rob AppletonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Brian HarrisTriumph
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk John FlaxmanBMW
Vlag van Nederland Herman OosterlooVlag van Nederland Karel HermansBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Ralf EngelhardtBMW57
2Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Wolfgang Kalauch en Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonURS55
3Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Hermann HahnBMW40
4Vlag van Duitsland Franz LinnarzVlag van Duitsland Rudolf KühnemundBMW34 (40)
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Josef HuberBMW34 (46)
6Vlag van Duitsland Helmut LünemannVlag van Verenigd Koninkrijk Neil Caddow en Vlag van Zweden Johnny BengtssonBMW32
7Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW / Apfelbeck-BMW25
8Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Verenigd Koninkrijk Geoff HughesBMW18
9Vlag van Zwitserland Jean-Claude CastellaVlag van Zwitserland Albert CastellaBMW / CAT-BMW16
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick HawesVlag van Verenigd Koninkrijk John MannSeeley-Matchless10
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1969
FIM wereldkampioenschap wegrace
21e seizoen (1969)
Volgende race:
Ulster Grand Prix 1969

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1968
Grand Prix-wegrace van Finland Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1970