Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961
| Officiële naam | Grand Prix moto de France 1961 | |
|---|---|---|
| Land | ||
| Datum | 21 mei 1961 | |
| Organisator | FIM | |
| 500 cc | ||
| Snelste ronde | ||
| Eerste | ||
| Tweede | ||
| Derde | ||
| 250 cc | ||
| Snelste ronde | ||
| Eerste | ||
| Tweede | ||
| Derde | ||
| 125 cc | ||
| Snelste ronde | ||
| Eerste | ||
| Tweede | ||
| Derde | ||
| Zijspan | ||
| Snelste ronde | ||
| Eerste | ||
| Tweede | ||
| Derde | ||
De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1961. De races werden verreden op 21 mei op het Circuit de Charade nabij Clermont-Ferrand. In deze Grand Prix kwamen de 500cc-, de 250cc-klasse, de 125cc-klasse en de zijspanklasse aan de start.
Algemeen
[bewerken | brontekst bewerken]De Franse Grand Prix kende geen 350cc-race, maar er vond wel een nationale 50cc-race plaats, die werd gewonnen door Jean-Claude Serre met een Itom. De MV Agusta's verschenen in de baan met het MV Privat-logo op de tank. Yamaha verscheen voor het eerst als fabrieksteam in een WK-wedstrijd: Fumio Ito en Tansharu Noguchi startten met Yamaha RD 48's in de 250cc-race en Tansharu Noguchi met een Yamaha RA 41 in de 125cc-klasse.
500cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]De Franse 500cc-Grand Prix miste een groot aantal vaste deelnemers omdat ze zonder de 350cc-race niet veel startgeld zouden krijgen. Zoals verwacht won Gary Hocking voor Mike Hailwood, maar een aantal onbekende rijders scoorden punten, zoals de Fransman Antoine Paba, die derde werd, de debuterende Gyula Marsovszky, Fritz Messerli en Roland Föll.
Top tien tussenstand 500cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | MV Agusta / MV Privat | 16 | |
| 2 | Norton | 9 | |
| 3 | Norton | 6 | |
| 4 | BMW | 4 | |
| Norton | |||
| 6 | Norton | 3 | |
| 7 | BMW | 2 | |
| Matchless | |||
| 9 | Matchless | 1 | |
| BMW |
250cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]
Voor de tweede keer op rij viel Gary Hocking met zijn MV Agusta 250 Bicilindrica uit en stond er geen maat op de Honda RC 162's. Dit keer won Tom Phillis voor privérijder Mike Hailwood en Kunimitsu Takahashi. De Yamaha's maakten nog niet veel indruk. Snelste man Fumio Ito werd op een ronde gereden.
Uitslag 250cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
Niet gefinisht[bewerken | brontekst bewerken]
|
Onbekend[1][bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien tussenstand 250cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | Honda | 14 | |
| 2 | Honda | 12 | |
| 3 | Honda | 10 | |
| 4 | MV Agusta / MV Privat | 8 | |
| 5 | Morini | 7 | |
| 6 | Benelli | 6 | |
| MZ | |||
| MZ | |||
| Mondial / Honda | |||
| 10 | MZ | 2 |
125cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]
Honda had de RC 144's, die in de Duitse GP zo slecht gepresteerd hadden, terug naar Japan gestuurd en trad weer aan met de 2RC 143. Dat werkte: Tom Phillis won de race en Jim Redman werd derde. Ernst Degner finishte met zijn MZ RE 125 echter praktisch tegelijk met Phillis. Ook hier trad Yamaha aan: Tansharu Noguchi werd met een ronde achterstand achtste.
Uitslag 125cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
|
Onbekend[1][bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien tussenstand 125cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|
| 1 | MZ | 20 | |
| 2 | Honda | 16 | |
| 3 | Honda | 8 | |
| 4 | MZ | 6 | |
| EMC | |||
| 6 | MZ | 4 | |
| Honda | |||
| 8 | MZ | 3 | |
| 9 | Bultaco | 2 | |
| Honda |
Zijspanklasse
[bewerken | brontekst bewerken]Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt waren de derde winnende combinatie in drie races. Max Deubel/Emil Hörner, die in Duitsland gewonnen hadden, werden nu tweede voor Edgar Strub/Kurt Huber.
Uitslag zijspanklasse[bewerken | brontekst bewerken]
Niet deelgenomen[bewerken | brontekst bewerken]
|
Onbekend[1][bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien tussenstand zijspanklasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Bakkenist | Merk | Ptn |
|---|---|---|---|---|
| 1 | BMW | 20 | ||
| 2 | BMW | 14 | ||
| 3 | BMW | 8 | ||
| BMW | ||||
| BMW | ||||
| 6 | BMW | 6 | ||
| 7 | BMW | 4 | ||
| 8 | BMW | 2 | ||
| 9 | BMW | 1 | ||
| BMW |
- Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
Voetnoten
- 1 2 3 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
- ↑ Helmut Fath en Alfred Wohlgemuth hadden tijdens de Eifelrennen op de Nürburgring een ongeval meegemaakt, dat Alfred Wohlgemuth het leven kostte. Fath zelf was zwaargewond en moest om aan geld te komen zijn complete race-uitrusting inclusief zijspancombinatie verkopen.
- ↑ Bij een internationale wedstrijd voor aanvang van het WK-seizoen in Modena kregen Florian Camathias en Hilmar Cecco een zwaar ongeluk. Aanvankelijk leken de gevolgen te overzien, maar de volgende dag bleek dat Hilmar Cecco in de nacht was overleden. Florian Camathias raakte ernstig gewond en kwam pas in 1962 weer aan de start in het wereldkampioenschap.
| Vorige race: Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961 |
FIM wereldkampioenschap wegrace 13e seizoen (1961) |
Volgende race: Isle of Man TT 1961 |
|
| ||
| Vorige race: Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1960 |
Grand Prix-wegrace van Frankrijk | Volgende race: Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1962 |