Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Frankrijk Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961
Circuit de Charade
Officiële naam Grand Prix moto de France 1961
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 21 mei 1961
Organisator FIM
500 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Frankrijk Antoine Paba
250 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Australië Tom Phillis
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi
125 cc
Snelste ronde Vlag van Australië Tom Phillis en Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Eerste Vlag van Australië Tom Phillis
Tweede Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Australië Fritz Scheidegger/Vlag van Duitsland Horst Burkhardt
Eerste Vlag van Australië Fritz Scheidegger/Vlag van Duitsland Horst Burkhardt
Tweede Vlag van Duitsland Max Deubel/Vlag van Duitsland Emil Hörner
Derde Vlag van Zwitserland Edgar Strub/Vlag van Zwitserland Kurt Huber

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1961 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1961. De races werden verreden op 21 mei op het Circuit de Charade nabij Clermont-Ferrand. In deze Grand Prix kwamen de 500cc-, de 250cc-klasse, de 125cc-klasse en de zijspanklasse aan de start.

De Franse Grand Prix kende geen 350cc-race, maar er vond wel een nationale 50cc-race plaats, die werd gewonnen door Jean-Claude Serre met een Itom. De MV Agusta's verschenen in de baan met het MV Privat-logo op de tank. Yamaha verscheen voor het eerst als fabrieksteam in een WK-wedstrijd: Fumio Ito en Tansharu Noguchi startten met Yamaha RD 48's in de 250cc-race en Tansharu Noguchi met een Yamaha RA 41 in de 125cc-klasse.

De Franse 500cc-Grand Prix miste een groot aantal vaste deelnemers omdat ze zonder de 350cc-race niet veel startgeld zouden krijgen. Zoals verwacht won Gary Hocking voor Mike Hailwood, maar een aantal onbekende rijders scoorden punten, zoals de Fransman Antoine Paba, die derde werd, de debuterende Gyula Marsovszky, Fritz Messerli en Roland Föll.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Privat 1:04"26'6 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Norton +1"19'7 6
3 Vlag van Frankrijk Antoine Paba Norton +1 ronde 4
4 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Zwitserland Fritz Messerli Matchless +1 ronde 2
6 Vlag van Zwitserland Roland Föll Matchless +1 ronde 1
7 Vlag van Frankrijk Raphaël Orinel Norton +2 ronden
8 Vlag van Frankrijk Luigi Bernagozzi Norton
9 Vlag van Frankrijk René Goetz BSA
10 Vlag van Frankrijk Georges Cony Norton
11 Vlag van Frankrijk Jacques Insermini Norton
12 Vlag van Zwitserland Bruno Hofmann Norton

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Hans PeslNorton
Vlag van Duitsland Toni SchmitzNorton
Vlag van Frankrijk Pierre JamesNorton
Vlag van Zweden Bror-Erland CarlssonMatchless

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Eduardo SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Jorge KisslingMatchless
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Juan PerkinsNorton
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton
Vlag van Australië Jack FindlayNorton
Vlag van Australië Tom PhillisNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Duitsland Ernst HillerBMW
Vlag van Duitsland Hans-Günter JägerBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John FarnsworthNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter ChattertonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonMatchless
Vlag van Italië Alberto PaganiNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter PawsonNorton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy DriverNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta / MV Privat16
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNorton9
3Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisNorton6
4Vlag van Duitsland Hans-Günter JägerBMW4
Vlag van Frankrijk Antoine PabaNorton
6Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton3
7Vlag van Duitsland Ernst HillerBMW2
Vlag van Zwitserland Fritz MesserliMatchless
9Vlag van Zwitserland Roland FöllMatchless1
Vlag van Duitsland Lothar JohnBMW
Mike Hailwood's Honda RC 162 was geen officiële fabrieksracer, maar door zijn vader Stan gehuurd.

Voor de tweede keer op rij viel Gary Hocking met zijn MV Agusta 250 Bicilindrica uit en stond er geen maat op de Honda RC 162's. Dit keer won Tom Phillis voor privérijder Mike Hailwood en Kunimitsu Takahashi. De Yamaha's maakten nog niet veel indruk. Snelste man Fumio Ito werd op een ronde gereden.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Australië Tom Phillis Honda 1:00"00'2 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda +30'3 6
3 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda +1"21'8 4
4 Vlag van Italië Tarquinio Provini Morini 3
5 Vlag van Italië Silvio Grassetti Benelli 2
6 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ
8 Vlag van Japan Fumio Ito Yamaha +1 ronde
9 Vlag van Frankrijk Marcelin Herranz Morini
10 Vlag van Japan Tansharu Noguchi Yamaha

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Privat Mechanisch
Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNSU
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Australië Tom PhillisHonda14
2Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda12
3Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda10
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta / MV Privat8
5Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini7
6Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli6
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMondial / Honda
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ2
De Honda 2RC 143 was eigenlijk bedoeld als tussenmodel voor de RC 143 uit 1960 en de nieuwe RC 144. De RC 144 was tijdens de GP van Duitsland echter zeer tegengevallen en in Frankrijk won Phillis met de 2RC 143.

Honda had de RC 144's, die in de Duitse GP zo slecht gepresteerd hadden, terug naar Japan gestuurd en trad weer aan met de 2RC 143. Dat werkte: Tom Phillis won de race en Jim Redman werd derde. Ernst Degner finishte met zijn MZ RE 125 echter praktisch tegelijk met Phillis. Ook hier trad Yamaha aan: Tansharu Noguchi werd met een ronde achterstand achtste.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Australië Tom Phillis Honda 55"41'2 8
2 Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ +0'2 6
3 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +1"02'6 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood EMC 3
5 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 2
6 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda 1
7 Vlag van Zweden Ulf Svensson Ducati
8 Vlag van Japan Tansharu Noguchi Yamaha +1 ronde
9 Vlag van Frankrijk Benjamin Savoye Mondial
10 Vlag van Frankrijk René Barone MV Agusta +2 ronden
Coureur Merk
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter BrehmeMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Spanje Ricardo QuintanillaBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph RensenBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Gibraltar John GraceBultaco
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda

Top tien tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ20
2Vlag van Australië Tom PhillisHonda16
3Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda8
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ6
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC
6Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter BrehmeMZ4
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
8Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ3
9Vlag van Gibraltar John GraceBultaco2
Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda

Zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]

Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt waren de derde winnende combinatie in drie races. Max Deubel/Emil Hörner, die in Duitsland gewonnen hadden, werden nu tweede voor Edgar Strub/Kurt Huber.

Uitslag zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Duitsland Horst Burkhardt BMW 58"53'4 8
2 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW +1"13'0 6
3 Vlag van Zwitserland Edgar Strub Vlag van Zwitserland Kurt Huber BMW +2"15'0 4
4 Vlag van Duitsland Arsenius Butscher Vlag van Duitsland Alfred Schmidt BMW +2"30'8 3
5 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Dieter Hess BMW +3"54'4 2
6 Vlag van Duitsland August Rohsiepe Vlag van Duitsland Lothar Böttcher BMW 1

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth (†)BMW[2]
Vlag van Zwitserland Florian CamathiasVlag van Duitsland Hilmar Cecco (†)BMW[3]
Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Zwitserland Henry CurchodVlag van Zwitserland Armand BeyelerBMW
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Heiner VesterBMW
Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Fritz ReitmaierBMW
Vlag van Frankrijk Jo RogliardoVlag van Frankrijk Marcel GodillotBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie FreemanVlag van Verenigd Koninkrijk Billie NelsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie BeetonVlag van Verenigd Koninkrijk Eddie BulginNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk Ray CampbellBMW

Top tien tussenstand zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Duitsland Horst BurkhardtBMW20
2Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW14
3Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Alfred Wohlgemuth (†)BMW8
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Manfred Ludwigkeit en Vlag van Duitsland Alfred SchmidtBMW
Vlag van Zwitserland Edgar StrubVlag van Zwitserland Kurt HuberBMW
6Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Dieter HessBMW6
7Vlag van Duitsland August RohsiepeVlag van Duitsland Lothar BöttcherBMW4
8Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Heiner VesterBMW2
9Vlag van Duitsland Loni NeußnerVlag van Duitsland Fritz ReitmaierBMW1
Vlag van Frankrijk Jo RogliardoVlag van Frankrijk Marcel GodillotBMW
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961
FIM wereldkampioenschap wegrace
13e seizoen (1961)
Volgende race:
Isle of Man TT 1961

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1960
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1962