Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1966

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Frankrijk Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1966
Circuit de Charade
Officiële naam Grand Prix moto de France 1966
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 29 mei 1966
Organisator FIM
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Fritz Scheidegger / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Seeley / Vlag van Verenigd Koninkrijk Wally Rawlings
Derde Vlag van Duitsland Max Deubel / Vlag van Duitsland Emil Hörner

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1966 was de derde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1966. De races werden verreden op 29 mei op het Circuit de Charade nabij Clermont-Ferrand. Alleen de 250cc-klasse, de 350cc-klasse en de zijspanklasse kwamen aan de start.

In Frankrijk kreeg Mike Hailwood meer tegenstand van Giacomo Agostini met de MV Agusta, maar die finishte uiteindelijk toch met 20 seconden achterstand. Jim Redman werd zelfs op 2 minuten en 46 seconden gereden en had nog moeite gehad om Tarquinio Provini achter zich te houden, maar die viel na twee ronden uit.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 1:15"42'9 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta +19'3 6
3 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +2"45'6 4
4 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi +1 ronde 3
5 Vlag van Italië Renzo Pasolini Aermacchi +1 ronde 2
6 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce Beale Honda +1 ronde 1
7 Vlag van Australië Malcolm Stanton Norton +2 ronden
8 Vlag van Frankrijk Jacques Roca Ducati +2 ronden
9 Vlag van Australië Ron Wilson Norton +2 ronden
10 Vlag van Denemarken Gøsta Jensen Honda +3 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Australië Kel CarruthersNorton
Vlag van Tsjechië František BočekČZ
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BlanchardSeeley-AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Japan Kenzo MuromachiHonda
Vlag van Zweden Kent AnderssonHusqvarna
Vlag van Verenigde Staten Byron BlackHonda

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda16
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta6
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda5
5Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda4
6Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi3
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
8Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa2
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
10Vlag van Tsjechië František BočekČZ1

Tijdens de Grand Prix van Frankrijk won Mike Hailwood beide soloklassen, als eerste de 250cc-race. Jim Redman bezette de tweede plaats met liefst 46 seconden achterstand. Phil Read werd op 1 minuut en 21 seconden derde en was meteen de laatste coureur die niet op minstens één ronde achterstand werd gezet.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 1:07"51'4 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +45'8 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +1"22'3 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Woodman MZ +1 ronde 3
5 Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz Rosner MZ +1 ronde 2
6 Vlag van Frankrijk Daniel Lhéraud Yamaha +1 ronde 1
7 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi +2 ronden
8 Vlag van Frankrijk Claude Vigreux Morini +2 ronden
9 Vlag van Frankrijk Jacques Roca Bultaco +2 ronden
10 Vlag van Italië Renzo Pasolini Aermacchi +3 ronden

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamahaBlessure[2]
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayBultaco
Vlag van Australië Kevin CassBultaco
Vlag van Australië Len AtleeCotton
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Günter BeerHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob AndersonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyBultaco-Villiers
Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn GriffithsRoyal Enfield
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Giuseppe VisenziAermacchi
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vlag van Zweden Kent AnderssonHusqvarna

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda24
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ12
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha4
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
7Vlag van Australië Jack FindlayBultaco3
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
9Vlag van Zweden Kent AnderssonHusqvarna2
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa

Zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]

In Frankrijk viel een debutant op, Klaus Enders, die met zijn bakkenist Reinhold Mannischeff het gevecht aanging met Max Deubel/Emil Hörner maar een fout maakte en naast de baan schoof. Fritz Scheidegger reed van start tot finish aan de leiding, Deubel moest zich terug laten vallen door een slecht lopende motor en werd uiteindelijk derde achter Colin Seeley/Wally Rawlings.

Uitslag zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Fritz Scheidegger Vlag van Verenigd Koninkrijk John Robinson BMW 59"05'5 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Seeley Vlag van Verenigd Koninkrijk Wally Rawlings BMW +39'6 6
3 Vlag van Duitsland Max Deubel Vlag van Duitsland Emil Hörner BMW 4
4 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch BMW 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Vincent Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Steward BMW 2
6 Vlag van Australië Barry Thompson Vlag van Verenigd Koninkrijk Gerald Wood BMW +1 ronde 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Klaus EndersVlag van Duitsland Reinhold MannischefBMW
Coureur Bakkenist Merk
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann HahnBMW
Vlag van Duitsland Otto KölleVlag van Duitsland Heinz MarquardtBMW
Vlag van Duitsland Siegfried SchauzuVlag van Duitsland Horst SchneiderBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Neil CaddowBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW

Top zeven tussenstand zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurBakkenistMerkPtn
1Vlag van Zwitserland Fritz ScheideggerVlag van Verenigd Koninkrijk John RobinsonBMW16
2Vlag van Duitsland Max DeubelVlag van Duitsland Emil HörnerBMW10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Wally RawlingsBMW
4Vlag van Duitsland Georg AuerbacherVlag van Duitsland Eduard Dein en Vlag van Duitsland Wolfgang KalauchBMW6
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris VincentVlag van Verenigd Koninkrijk Graham StewardBMW4
6Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann HahnBMW1
Vlag van Australië Barry ThompsonVlag van Verenigd Koninkrijk Gerald WoodBMW

(Slechts zeven combinaties hadden al punten gescoord)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1966
FIM wereldkampioenschap wegrace
18e seizoen (1966)
Volgende race:
TT Assen 1966

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1965
Grand Prix-wegrace van Frankrijk Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1967