Grand Prix-wegrace van Japan 1964
 Grand Prix-wegrace van Japan 1964 | ||
|---|---|---|
 | ||
| Land | Japan | |
| Datum | 1 november 1964 | |
| Organisator | FIM | |
| 350 cc | ||
| Snelste ronde | .svg){kind=small} Jim Redman | |
| Eerste | Jim Redman | |
| Tweede |  Mike Hailwood | |
| Derde | Isamu Kasuya | |
| 250 cc | ||
| Snelste ronde | Jim Redman | |
| Eerste | Jim Redman | |
| Tweede | Isamu Kasuya | |
| Derde | Hiroshi Hasegawa | |
| 125 cc | ||
| Snelste ronde |  Hugh Anderson | |
| Eerste |  Ernst Degner | |
| Tweede | .svg){kind=small} Luigi Taveri | |
| Derde | Yoshimi Katayama | |
De Grand Prix-wegrace van Japan 1964 was de twaalfde en laatste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1964. De races werden verreden op 1 november op de Suzuka International Racing Course, 50 kilometer ten zuidwesten van Nagoya. Aan de start kwamen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse. Alle wereldtitels waren al beslist. De 50cc-race werd gewonnen door Ralph Bryans met de Honda RC 113, maar omdat er slechts vijf deelnemers waren werd de uitslag ongeldig verklaard.
Algemeen
[bewerken | brontekst bewerken]De Japanse Grand Prix was nog slechter bezet dan die van 1963. Privérijders maakten de verre en dure reis niet. Yamaha stuurde twee testrijders naar de 125cc-race om nog eens te proberen hoe de RA 97-tweecilinder het deed. Gastheer Honda (het circuit van Suzuka is eigendom van Honda) presenteerde haar wereldkampioenen Jim Redman en Luigi Taveri, maar Yamaha-rijder Phil Read was er niet. De Oostblokmerken lieten hun eigen coureurs thuis. Na de vlucht van Ernst Degner uit de DDR lag uitzenden naar verre bestemmingen nog steeds gevoelig, maar MZ huurde Mike Hailwood in voor de 250- en de 350cc-race. Het verloor echter Alan Shepherd, die tijdens de trainingen zo zwaar gewond raakte, dat hij zijn carrière zou moeten beëindigen.
350cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Zelfs met het inzetten van drie testrijders kon Honda geen startveld van zes rijders vullen. Dat was nodig om de race geldig te laten zijn. Daarom werd een onbekende Indonesische coureur ingehuurd, die na vijf ronden gediskwalificeerd werd, maar gezorgd had voor zes starters. Jim Redman won de race voor MZ-gastrijder Mike Hailwood.
Uitslag 350cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
|
Niet gestart[bewerken | brontekst bewerken]
|
Niet deelgenomen[bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien eindstand 350cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Merk | Pnt |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Redman | Honda | 40 (64) |
| 2 | Bruce Beale | Honda | 24 |
| 3 | .svg){kind=small} Mike Duff | AJS | 20 (24) |
| 4 | Mike Hailwood | MV Agusta / MZ | 12 |
| 5 |  Gustav Havel | Jawa | 10 |
| 6 | Phil Read | AJS | 6 |
| 7 | .svg){kind=small} Paddy Driver | AJS | 5 |
| 8 |  Remo Venturi | Bianchi | 4 |
 Endel Kiisa | Vostok | ||
| Stanislav Malina | CZ | ||
| Isamu Kasuya | Honda |
250cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Jim Redman reed de tweede race met de nieuwe Honda 3RC 164-zescilinder en won de 250cc-race voor Isamo Kasuya, die de viercilinder-RC 164 gebruikte. Bij afwezigheid van Phil Read en Mike Duff liet Yamaha een RD 56 rijden door Hiroshi Hasegawa, die er derde mee werd. Er werden slechts vijf coureurs geklasseerd.
Top tien eindstand 250cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Merk | Pnt |
|---|---|---|---|
| 1 | Phil Read | Yamaha | 46 (50) |
| 2 | Jim Redman | Honda | 42 (58) |
| 3 | Alan Shepherd | MZ | 23 |
| 4 | Mike Duff | Yamaha | 20 |
| 5 | Tarquinio Provini | Benelli | 15 |
| 6 | Luigi Taveri | Honda | 11 |
| 7 | Isamu Kasuya | Honda | 10 |
| 8 | Bruce Beale | Honda | 9 |
| 9 | Tommy Robb | Yamaha | 7 |
| 10 | Ron Grant | Parilla | 6 |
125cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]Ernst Degner won de 125cc-race, een jaar nadat hij tijdens de Japanse Grand Prix ernstige brandwonden had opgelopen waardoor hij het grootste deel van dit seizoen had gemist. Wereldkampioen Luigi Taveri werd tweede met iets meer dan een seconde achterstand. Yoshimi Katayama werd derde met de tweede Suzuki RT 64 A.
Uitslag 125cc-klasse[bewerken | brontekst bewerken]
|
Niet deelgenomen[bewerken | brontekst bewerken]
|
Onbekend[3][bewerken | brontekst bewerken]
|
Top tien eindstand 125cc-klasse
[bewerken | brontekst bewerken]| Pos | Coureur | Merk | Pnt |
|---|---|---|---|
| 1 | Luigi Taveri | Honda | 46 (64) |
| 2 | Jim Redman | Honda | 36 (37) |
| 3 | Hugh Anderson | Suzuki | 34 |
| 4 |  Bert Schneider | Suzuki | 22 (24) |
| 5 | Ralph Bryans | Honda | 21 |
| 6 | Ernst Degner | Suzuki | 12 |
| 7 | Frank Perris | Suzuki | 10 |
| 8 | Mitsuo Itoh | Suzuki | 6 |
| 8 | Phil Read | Yamaha | 6 |
| 10 | Walter Scheimann | Honda | 6 |
- Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
Voetnoten
- 1 2 Alan Shepherd liep tijdens de trainingen een schedelbreuk op, die uiteindelijk het einde van zijn carrière zou betekenen.
- ↑ Vernon Cottle was op 6 september in het ziekenhuis van Imatra overleden nadat hij tijdens de training van de Finse Grand Prix zwaargewond was geraakt.
- 1 2 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
- 1 2 3 4 Startte alleen in de Grand Prix van de USA.
- ↑ Roland Föll was tijdens de trainingen van de TT van Assen verongelukt.
| Vorige race: Grand Prix-wegrace der Naties 1964 |
FIM wereldkampioenschap wegrace 16e seizoen (1964) |
Volgende race: Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten 1965 |
|
| ||
| Vorige race: Grand Prix-wegrace van Japan 1963 |
Grand Prix-wegrace van Japan | Volgende race: Grand Prix-wegrace van Japan 1965 |
· 
· 
· ·