Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van Japan 1967

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Japan Grand Prix-wegrace van Japan 1967
Fuji Speedway
Land Vlag van Japan Japan
Datum 14 oktober 1967
Organisator FIM
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Derde Vlag van Japan Shigeyoshi Mimuro
250 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Hiroshi Hasegawa
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Tweede Vlag van Japan Akiyasu Motohashi
Derde Vlag van Japan Jyun Hamano
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Derde Vlag van Japan Hideo Kanaya
50 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Mitsuo Itoh
Eerste Vlag van Japan Mitsuo Itoh
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham
Derde Vlag van Japan Hiroyuki Kawasaki

De Grand Prix-wegrace van Japan 1967 was de dertiende en laatste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1967. De races werden verreden op 14 oktober 1967 op de Fuji Speedway, 64 kilometer ten westen van Yokohama. Aan de start kwamen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de 350cc-klasse. De wereldtitel in de 250cc-klasse werd hier beslist.

De Grand Prix van Japan moest de beslissing brengen in het 250cc-wereldkampioenschap, dat nog onbeslist was tussen Giacomo Agostini en Mike Hailwood. Suzuki had de laatste twee maanden gebruikt voor de ontwikkeling van de 125cc-RS 67U, een V4 die in plaats kwam van de RS 67, die als square four was gebouwd en die het prototypestadium niet te boven gekomen was. Veel Europese teams en privérijders bleven weg vanwege de hoge reiskosten en omdat er niets meer te winnen viel. Zo bleven MV Agusta, Benelli, Montesa en Derbi thuis, maar Aermacchi stuurde Gilberto Milani en Bultaco stuurde Tommy Robb. De teams uit het Oostblok (MZ en Jawa) bleven ook thuis. Ook voor hen was er niets te winnen, maar bovendien waren ze beducht voor het vluchtgevaar van hun coureurs, die slechts mondjesmaat in het vrije westen mochten starten.

In Japan kwam Giacomo Agostini helemaal niet aan de start. Mike Hailwood en Ralph Bryans pakten de eerste twee plaatsen en Shigeyoshi Mimuro werd met een Yamaha[1] derde.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 56"04'24 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda + 1'86 6
3 Vlag van Japan Shigeyoshi Mimuro Yamaha + 1 ronde 4
4 Vlag van Japan Masahiro Wada Yamaha + 1 ronde 3
5 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi + 2 ronden 2
6 Vlag van Japan Toshimi Yorino Honda + 2 ronden 1

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Tsjechië Bohumil StašaJawaTeambeleid
Vlag van Tsjechië Gustav HavelCZTeambeleid
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZTeambeleid
Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV AgustaTeambeleid
Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelliTeambeleid
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelliTeambeleid
Coureur Merk
Vlag van Australië Kel CarruthersMétisse-Aermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian McGregorNorton
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi

Top tien eindstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda40 (48)
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta32
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda20
4Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ18
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ14
6Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi11
7Vlag van Australië Kel CarruthersMétisse-Aermacchi9
8Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelli8
9Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli6
10Vlag van Japan Shigeyoshi MimuroYamaha4

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Tijdens de laatste race in Japan moest het 250cc-wereldkampioenschap beslist worden. Dat leek al snel te gebeuren toen Phil Read in de vijfde ronde uitviel, maar dat overkwam Mike Hailwood een ronde later ook. Beiden bleven dus puntloos en daarmee ook op 50 punten in de WK-stand staan. Ralph Bryans won de race met drie ronden voorsprong op de Yamaha-coureurs Akiyasu Motomashi en Jyun Hamano. Er ontstond een discussie over wie nu de nieuwe kampioen was. Er was zelfs sprake van verschillen tussen de Franse- en de Engelse tekst van het FIM-reglement. Telde men het aantal overwinningen, dan was Hailwood met vijf keer winst kampioen, want Read had slechts vier wedstrijden gewonnen. Er waren ook mensen die dachten dat, indien de zeven tellende resultaten geen uitsluitsel gaven, het achtste resultaat dat moest doen. In dat geval zou Read kampioen zijn. De laatste reglementswijziging gaf de uitkomst: op basis van het aantal overwinningen werd Mike Hailwood wereldkampioen. Hij evenaarde daarmee het record van Carlo Ubbiali: 9 keer wereldkampioen.

Na enig rekenwerk bleek Mike Hailwood zijn negende wereldtitel te hebben behaald.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda 53"05'05 8
2 Vlag van Japan Akiyasu Motohashi Yamaha + 21'58 6
3 Vlag van Japan Jyun Hamano Yamaha + 3 ronden 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco + 3 ronden 3
5 Vlag van Italië Gilberto Milani Aermacchi + 3 ronden 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha + 4 ronden 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Yvon DuhamelYamaha[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron GrantYamaha[3]
Vlag van Verenigde Staten Frank CamillieriYamaha[3]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZTeambeleid
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZTeambeleid
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayBultaco
Vlag van Australië Malcolm StantonAermacchi
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Duitsland Rolf SchmidBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos GiróOssa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien eindstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda50 (54)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha50 (56)
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha46 (51)
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda40 (58)
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ18
6Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ13
7Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco9
8Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco8
9Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha6
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco5

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Ook in Japan was Bill Ivy de snelste, weer bij afwezigheid van Phil Read. Stuart Graham werd tweede en Hideo Kanaya (Suzuki) werd derde. Hier debuteerden zowel de nieuwe 125cc-viercilinder van Suzuki als een viercilinder van Kawasaki.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 45"27'48 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Suzuki + 49'31 6
3 Vlag van Japan Hideo Kanaya Suzuki + 1 ronde 4
4 Vlag van Japan Isao Morishita Suzuki + 1 ronde 3
5 Vlag van Japan Yasuno Shigeno Suzuki + 2 ronden 2
6 Vlag van Australië Barry Smith Bultaco + 4 ronden 1

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada Jean-Guy DuvalYamaha[3]
Vlag van Canada Ralph SweganYamaha[3]
Vlag van Canada Robert LuskYamaha[3]
Vlag van Canada Robert MessinaYamaha[3]
Vlag van Canada Tim CoopeyYamaha[3]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZTeambeleid
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZTeambeleid
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZTeambeleid
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZTeambeleid
Vlag van Duitsland Herbert MannMZTeambeleid
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Hongarije László SzabóMZTeambeleid
Coureur Merk
Vlag van Australië Kel CarruthersHonda
Vlag van Australië Kevin CassBultaco
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Frankrijk Jean-Louis VergnaisBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
Vlag van Italië Giovanni BurlandoHonda
Vlag van Italië Walter VillaMontesa
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Nederland Cees van DongenHonda
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco

Top tien eindstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha56 (76)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha40
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki38 (44)
4Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki19
5Vlag van Hongarije László SzabóMZ13
6Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki12
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave SimmondsKawasaki9
8Vlag van Australië Kel CarruthersHonda7
9Vlag van Canada Tim CoopeyYamaha6
10Vlag van Italië Francesco VillaMontesa5
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Hans Georg Anscheidt viel tijdens de 50cc-race in Japan en blesseerde daarbij zijn been. Hij verbeet de pijn en finishte toch nog als vierde. Mitsuo Itoh won de race vóór Stuart Graham en Hiroyuki Kawasaki (Suzuki). Bij deze wedstrijd verscheen de nieuwe watergekoelde 50cc-Suzuki RP 68 driecilinder, maar Suzuki besloot de machine niet in te zetten en dat zou ook nooit meer gebeuren.

Uitslag 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Japan Mitsuo Itoh Suzuki 36"08'38 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Suzuki + 0'07 6
3 Vlag van Japan Hiroyuki Kawasaki Suzuki + 30'37 4
4 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki + 1"05'29 3
5 Vlag van Australië Barry Smith Derbi + 2 ronden 2
6 Vlag van Japan Mitsuo Akamatsu Suzuki + 3 ronden 1
Coureur Merk
Vlag van Duitsland Dieter GedlichKreidler
Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo-Kreidler
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan BordonsDerbi
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloDerbi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris WalpoleHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie GriffithsHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan LawleyHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki
Vlag van Nederland Aalt ToersenKreidler
Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi

Top tien eindstand 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki30 (42)
2Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki28
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki22
4Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi12
5Vlag van Australië Barry SmithDerbi12
6Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki8
7Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler6
8Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauDerbi4
9Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Japan Hiroyuki KawasakiSuzuki

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Canada 1967		 FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)		 Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1968
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1966		 Grand Prix-wegrace van Japan Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1987
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Grand_Prix-wegrace_van_Japan_1967&oldid=69581026"