Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van Spanje 1967

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Grand Prix-wegrace van Spanje 1967
Montjuïc Park
Montjuïc Park
Officiële naam 17° GP de España - 23° Circuito Internacional de Barcelona
Land Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Spanje
Datum 30 april 1967
Organisator FIM
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Derde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Medrano
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Derde Vlag van Japan Yoshimi Katayama
50 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Eerste Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt
Tweede Vlag van Japan Yoshimi Katayama
Derde Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamin Grau
Zijspan
Snelste ronde Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Eduard Dein
Eerste Vlag van Duitsland Georg Auerbacher / Vlag van Duitsland Eduard Dein
Tweede Vlag van Duitsland Klaus Enders / Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt
Derde Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu / Vlag van Duitsland Horst Schneider

De Grand Prix-wegrace van Spanje 1967 was de eerste Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1967. De races werden verreden op 30 april 1967 op het Circuito de Montjuïc, een stratencircuit bij de berg Montjuïc ten zuidwesten van Barcelona. Alleen de 50cc-klasse, de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de zijspanklasse kwamen aan de start.

De Spaanse 250cc-Grand Prix werd gewonnen door Phil Read met de Yamaha RD 05 A, maar pas nadat Mike Hailwood (Honda RC 166) was uitgevallen met een lekke band en Bill Ivy (Yamaha) met motorpech. Ralph Bryans, die na het stoppen van Honda in de 50- en 125cc-klasse nu ook met de 250cc RC 166 uitkwam, werd tweede en de Spanjaard José Mendrano met een Bultaco derde. De nieuwe Benelli viercilinders kwamen niet aan de start en de eveneens nieuwe Ducati viercilinder (ingeschreven onder de naam van de Spaanse dochteronderneming Mototrans) van Bruno Spaggiari viel met pech uit. Dave Simmonds liep een ronde achterstand op omdat zijn Kawasaki niet wilde starten.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha 1:03"35'36 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda +21'69 6
3 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Medrano Bultaco +1 ronde 4
4 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco +1 ronde 2
6 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Carlos Giró Ossa +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki +1 ronde
8 Vlag van Frankrijk Daniel Lhéraud Yamaha +2 ronden
9 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Mauricio Aschl Derbi +2 ronden
10 Vlag van Italië Giuseppe Visenzi Bultaco +3 ronden
11 Vlag van Denemarken R. Olsen Bultaco +3 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithSuzuki
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZMotor
Vlag van Duitsland Horst SeidlHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco ZuritaBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Luis YglesiasOssa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramiro BlancoBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ricardo FargasMototrans
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Salvador CañellasDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Santiago HerreroOssa
Vlag van Finland Teuvo LänsivuoriHusqvarna
Vlag van Frankrijk Jacques RocaBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaMotor
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek LeeBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZOntsteking
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim CurryHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk John WilliamsGreeves
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHondaLekke band
Vlag van Ierland Chris GoosenSuzuki
Vlag van Italië Bruno SpaggiariMototransKoppeling
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
Vlag van Italië Walter VillaMontesa
Vlag van Nederland Jan HubertsKawasaki
Vlag van Nieuw-Zeeland Graham DicksonDucati
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian BurneBultaco

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Jack FindlayBultaco
Vlag van Australië Malcolm StantonAermacchi
Vlag van Canada Yvon DuhamelYamaha[1]
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Duitsland Rolf SchmidBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithKawasaki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian SteensonAermacchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred StevensHannah-Paton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick ChattertonYamaha
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniBenelli
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Jyun HamanoYamaha
Vlag van Verenigde Staten Frank CamillieriYamaha[1]
Vlag van Verenigde Staten Ron GrantYamaha[1]
250cc-viercilinder Yamaha RD 05 A
125cc-viercilinder Yamaha RA 31

In de openingsrace in Spanje kwamen Bill Ivy en Phil Read met de nieuwe 125cc-Yamaha RA 31 viercilinders aan de start. Suzuki kon nog steeds de viercilinder RS 67 niet inzetten en daardoor bleef de tweecilinder, die nu RT 67 heette, in handen van Yoshimi Katayama en Stuart Graham. Katayama leidde in de eerste ronde, maar werd gepasseerd door Ivy en Read die eerste en tweede werden. Katayama werd derde en Graham, die een slechte start had gehad, werd vierde.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Ivy Yamaha 52"40'22 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha +24'86 6
3 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki +26'00 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Graham Suzuki +1"19'46 3
5 Vlag van Italië Francesco Villa Montesa +1 ronde 2
6 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Medrano Bultaco +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Kawasaki +1 ronde
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco +1 ronde
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda +2 ronden
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex Avery EMC +2 ronden
11 Vlag van Duitsland Horst Seidl Honda +3 ronden
12 Vlag van Zwitserland Herbert Denzler Honda +3 ronden
13 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Bultaco +3 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel NietoDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Angel SanjuánBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín GrauMontesa
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Enrique SireraBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Francisco ZuritaBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Jorge SireraBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsBultaco
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Mauricio AschlDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ramiro BlancoBultaco
Vlag van Frankrijk Daniel CrivelloBultaco|
Vlag van Frankrijk Daniel LhéraudMondial
Vlag van Frankrijk Etienne DelamarreBultaco
Vlag van Frankrijk Jacques RocaTohatsu
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek LeeBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk John WilliamsEMC
Vlag van Ierland Chris GoosenMontesa
Vlag van Italië Giuseppe VisenziDucati
Vlag van Italië Walter VillaMontesa
Vlag van Monaco Jean-Louis PasquierBultaco
Vlag van Nederland Jan HubertsKawasaki
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
Vlag van Nieuw-Zeeland Graham DicksonBultaco
Vlag van Uruguay Gastón BisciaBultaco
Vlag van Uruguay Luis PadrónBultaco

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Kel CarruthersHonda
Vlag van Australië Kevin CassBultaco
Vlag van Canada Jean-Guy DuvalYamaha[1]
Vlag van Canada Ralph SweganYamaha[1]
Vlag van Canada Robert LuskYamaha[1]
Vlag van Canada Robert MessinaYamaha[1]
Vlag van Canada Tim CoopeyYamaha[1]
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen LenkMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Klaus EnderleinMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Thomas HeuschkelMZ
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki
Vlag van Duitsland Herbert MannMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Frankrijk Jean-Louis VergnaisBultaco
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vlag van Italië Giovanni BurlandoHonda
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hideo KanayaSuzuki
Vlag van Japan Isao MorishitaSuzuki
Vlag van Japan Yasuho ShigenoSuzuki
Vlag van Nederland Cees van DongenHonda
50cc-tweecilinder Suzuki RK 67

De 50cc-race in Spanje werd gewonnen door Hans Georg Anscheidt, vóór zijn teamgenoot Yoshimi Katayama. Beiden zetten de rest van het veld op minstens één ronde. Benjamín Grau werd derde met een Derbi.

Uitslag 50cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Hans Georg Anscheidt Suzuki 29"34'33 8
2 Vlag van Japan Yoshimi Katayama Suzuki +18'98 6
3 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Benjamín Grau Derbi +1 ronde 4
4 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Juan Bordons Derbi +1 ronde 3
5 Vlag van Frankrijk Daniel Crivello Derbi +1 ronde 2
6 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Ángel Nieto Derbi +1 ronde 1
7 Vlag van Ierland Chris Goosen Bridgestone +2 ronden
8 Vlag van Duitsland Horst Seidl Honda +2 ronden
9 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ian Burne Derbi +2 ronden
10 Vlag van Zwitserland Herbert Denzler Kreidler +2 ronden
11 Vlag van Monaco Jean-Louis Pasquier Derbi +2 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië Barry SmithDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Antonio DíazDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José Maria BusquetsDerbi
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Salvador CañellasDerbi
Vlag van Frankrijk Etienne DelamarreDerbi
Vlag van Frankrijk Jacques RocaDerbi
Vlag van Nederland Jan HubertsKreidler

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Duitsland Dieter GedlichKreidler
Vlag van Duitsland Rudolf SchmälzleKreidler
Vlag van Duitsland Winfried ReinhardReimo-Kreidler
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris WalpoleHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leslie GriffithsHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan LawleyHonda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamSuzuki
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbSuzuki
Vlag van Japan Hiroyuki KawasakiSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo AkamatsuSuzuki
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Nederland Aalt ToersenKreidler
Vlag van Nederland Paul LodewijkxJamathi

Zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Helmut Fath trad aan met zijn zwager Wolfgang Kalauch en zijn zelfbouw URS-zijspancombinatie.

Georg Auerbacher en Eduard Dein wonnen de zijspanrace in Spanje vóór Klaus Enders/Ralf Engelhardt en Siegfried Schauzu/Horst Schneider. De Spanjaarden hadden de zijspanklasse op verzoek van de FIM aan het programma toegevoegd, maar erg veel animo was er niet. Er waren slechts vijf geklasseerden aan de finish. Helmut Fath was met zijn zelfbouw URS viercilinder na een paar ronden uitgevallen met een gat in een zuiger.

Uitslag zijspanklasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitsland Georg Auerbacher Vlag van Duitsland Eduard Dein BMW 56"00'07 8
2 Vlag van Duitsland Klaus Enders Vlag van Duitsland Ralf Engelhardt BMW +19'80 6
3 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Horst Schneider BMW +1"14'59 4
4 Vlag van Duitsland Otto Kölle Vlag van Duitsland Rolf Schmid BMW +1"58'20 3
5 Vlag van Duitsland Harald Wohlfahrt Vlag van Duitsland Heiner Vester BMW +1 ronde 2

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Hans-Peter HubacherVlag van Verenigd Koninkrijk John BlumBMW
Vlag van Zwitserland Rudi KurthJean Claude GudetCAT
Vlag van Zwitserland Walter ZbindenOnbekendCAT
Vlag van Duitsland Heinz LuthringshauserVlag van Duitsland Hermann HahnBMW
Vlag van Duitsland Helmut FathVlag van Duitsland Wolfgang KalauchURSZuiger
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin SeeleyVlag van Verenigd Koninkrijk Ray LindsayBMW
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Ray PollardOnbekendPRF 4

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Bakkenist Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Hans HänniVlag van Zwitserland Kurt BarfussBMW
Vlag van Duitsland Arsenius ButscherVlag van Duitsland Armgard NeumannBMW
Vlag van Duitsland Johann AttenbergerVlag van Duitsland Josef SchillingerBMW
Vlag van Frankrijk Joseph DuhemVlag van Frankrijk François FernandezBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry DungsworthVlag van Verenigd Koninkrijk Ron WilsonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Pip HarrisVlag van Verenigd Koninkrijk John ThorntonBMW
Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry VinicombeVlag van Verenigd Koninkrijk John FlaxmanBSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WakefieldVlag van Verenigd Koninkrijk Graham MiltonBMW
Vlag van Zweden Bertil PerssonVlag van Zweden Berndt ÄströmBMW[2]
Vlag van Zweden Ruben BjarnemarkVlag van Zweden Lennart RägmoBMW[2]
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Japan 1966
FIM wereldkampioenschap wegrace
19e seizoen (1967)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1967

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1966
Grand Prix-wegrace van Spanje Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1968