Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Masaryk-Ring door de jaren heen
Officiële naam Grand Prix ČSSR
Land Vlag van Tsjechië Tsjecho-Slowakije
Datum 22 augustus 1976
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Snelste ronde Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold
Tweede Vlag van Finland Teuvo Länsivuori
Derde Vlag van Zwitserland Philippe Coulon
350 cc
Poleposition Vlag van Italië Walter Villa
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo
Derde Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
250 cc
Poleposition Vlag van Italië Walter Villa
Snelste ronde Vlag van Italië Walter Villa
Eerste Vlag van Italië Walter Villa
Tweede Vlag van Italië Gianfranco Bonera
Derde Vlag van Japan Takazumi Katayama
Zijspan
Poleposition Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Josef Huber
Snelste ronde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Eerste Vlag van Zwitserland Hermann Schmid/Vlag van Zwitserland Martial Jean-Petit-Matile
Tweede Vlag van Duitsland Werner Schwärzel/Vlag van Duitsland Andreas Huber
Derde Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams

De Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1976 was de tiende race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1976. De race werd verreden op 22 augustus 1976 op de Masaryk-Ring nabij Brno. Tijdens deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 250cc-klasse en de zijspanklasse beslist.

500 cc[bewerken]

De Suzuki RG 500 was een toonbeeld van betrouwbaarheid gebleken, maar de onderdelenvoorziening werd tegen het einde van het seizoen problematisch. Misschien was dat de reden van de dramatisch verlopen Grand Prix van Tsjecho-Slowakije. Marco Lucchinelli en Teuvo Länsivuori lagen na de eerste ronde samen aan de leiding, gevolgd door Boet van Dulmen en daarachter werd om de vierde plaats gestreden door Marcel Ankoné en John Newbold. Toen begon de ene na de andere Suzuki uit te vallen: eerst Giacomo Agostini, daarna Ankoné, Estrosi, Findlay, Kassner en Hennen. Tuevo Länsivuori kwam vlak voor de finish zonder benzine te staan en de machine van Boet van Dulmen ging op drie cilinders lopen waardoor hij een mooie derde plaats moest inruilen voor de achtste. John Newbold was zelf verrast door zijn overwinning, terwijl Länsivuori toch nog tweede wist te worden vóór Philippe Coulon.

Uitslag 500 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold Suzuki 56' 56" 45 15
2 Vlag van Finland Teuvo Länsivuori Suzuki +11" 04 12
3 Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki +22" 68 10
4 Vlag van Oostenrijk Karl Auer Yamaha +1' 34" 20 8
5 Vlag van Oostenrijk Max Wiener Yamaha +1' 42" 86 6
6 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +1' 53" 11 5
7 Vlag van Duitsland Bernd Tüngethal Yamaha +2' 12" 90 4
8 Vlag van Nederland Boet van Dulmen Suzuki +3' 12" 19 3
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Suzuki +3' 30" 68 2
10 Vlag van Brazilië Edmar Ferreira Yamaha +3' 31" 30 1
11 Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha +3' 52" 70
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dobson Yamaha +1 ronde
13 Vlag van Hongarije János Drapál Yamaha +1 ronde
14 Vlag van Italië Giorgio Gatti Yamaha +1 ronde
15 Vlag van Oostenrijk Michael Schmid Yamaha +1 ronde
16 Vlag van Duitsland Walter Kaletsch Yamaha +2 ronden
17 Vlag van Zweden Lars Johansson Yamaha +9 ronden
DNF Vlag van Nederland Marcel Ankoné Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Suzuki
DNF Vlag van Italië Marco Lucchinelli Suzuki ontsteking
DNF Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen Suzuki vastloper
DNF Vlag van Italië Giacomo Agostini Suzuki
DNF Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Suzuki
DNF Vlag van Tsjechië Bohumil Staša ČZ
DNF Vlag van Italië Virginio Ferrari Suzuki
DNF Vlag van België Jean-Philippe Orban Yamaha
DNF Vlag van Duitsland Helmut Kassner Suzuki
DNF Vlag van Italië Roberto Gallina Suzuki
DNF Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki
DNF Vlag van Zwitserland Roland Freymond Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Piers Forrester Yamaha
DNF Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha
DNF Vlag van Ierland Bob Coulter Yamaha
DNF Vlag van Tsjechië Peter Balaz Yamaha
DNF Vlag van België Francis Hellebecq Suzuki
DNF Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo Yamaha
DNF Vlag van Denemarken Børge Nielsen Yamaha
DNF Vlag van Duitsland Dieter Braun Suzuki
DNS Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki startgeld[1]

350 cc[bewerken]

In Tsjecho-Slowakije viel Giacomo Agostini opnieuw na twee rondjes stil. Hij speelde toen al geen rol van betekenis, want na de eerste ronde kwam een grote groep met Walter Villa, Dieter Braun, Chas Mortimer, Tom Herron, Johnny Cecotto en Víctor Palomo gezamenlijk door. Walter Villa en Dieter Braun (met de enige Morbidelli in de wedstrijd) maakten zich los van de kopgroep, maar Braun moest met een slecht lopende motor de strijd staken. Ook Cecotto, van Dulmen en Ankoné vielen uit. Villa ging alleen op kop en won de wedstrijd. Achter hem vochten Palomo, Herron en de opgeklommen Pentti Korhonen. Palomo had een loszittende stroomlijnkuip, maar profiteerde desondanks toen Herron in de laatste ronde iets terugviel door de tweede plaats te grijpen. Herron werd derde. Omdat Chas Mortimer slechts vijfde werd nam Walter Villa de leiding in het wereldkampioenschap over.

Uitslag 350 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Walter Villa Harley-Davidson 53' 59" 61 15
2 Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo Yamaha +3" 05 12
3 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +4" 98 10
4 Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha +13" 66 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Maxton-Yamaha +16" 55 6
6 Vlag van Australië John Dodds Yamaha +19" 46 5
7 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Harley-Davidson +1' 25" 18 4
8 Vlag van Oostenrijk Karl Auer Yamaha +1' 40" 28 3
9 Vlag van Zwitserland Franz Kunz Yamaha +1' 45" 31 2
10 Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha +1' 50" 82 1
11 Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha +1' 56" 46
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Yamaha +2' 27" 19
13 Vlag van Tsjechië Peter Baláž Yamaha +2' 27" 29
14 Vlag van Italië Giovanni Proni Yamaha +2' 44" 46
15 Vlag van Zweden Leif Gustafsson Yamaha +3' 15" 50
16 Vlag van Oostenrijk Max Wiener Yamaha +3' 43" 38
17 Vlag van Hongarije János Reisz Yamaha +1 ronde
18 Vlag van Tsjechië Jan Bartunek Jawa +1 ronde
19 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +2 ronden
DNF Vlag van Duitsland Dieter Braun Morbidelli
DNF Vlag van Venezuela Johnny Cecotto Yamaha
DNF Vlag van Nederland Marcel Ankoné Yamaha
DNF Vlag van Nederland Boet van Dulmen Yamaha
DNF Vlag van Finland Pekka Nurmi Yamaha val
DNF Vlag van Italië Mario Lega Yamaha val
DNF Vlag van Australië Jack Findlay Yamaha
DNF Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Yamaha
DNF Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta
DNF Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Yamaha
DNF Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Yamaha
DNF Vlag van Frankrijk Gérard Choukroun Yamaha
DNF Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha
DNF Vlag van Finland Tapio Virtanen MZ
DNF Vlag van Italië Franco Undini Yamaha

250 cc[bewerken]

Walter Villa maakte er in de 250cc-klasse weer een saaie race van door van begin tot eind te leiden. Het succes voor Harley-Davidson werd compleet toen Gianfranco Bonera tweede werd. Opmerkelijk was het optreden van Franz Kunz, die derde lag tot hij in de laatste ronde moest opgeven. Nu ging die plaats naar Takazumi Katayama. Walter Villa was nu definitief wereldkampioen 250 cc en daarmee de eerste coureur in de geschiedenis die deze titel drie jaar op rij binnenhaalde.

Uitslag 250 cc[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Italië Walter Villa Harley-Davidson 50' 46" 12 15
2 Vlag van Italië Gianfranco Bonera Harley-Davidson +35" 63 12
3 Vlag van Japan Takazumi Katayama Yamaha +50" 22 10
4 Vlag van Spanje (1945-1977) Víctor Palomo Yamaha +53" 21 8
5 Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler Yamaha +54" 55 6
6 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha +1' 04" 26 5
7 Vlag van Duitsland Dieter Braun Yamaha +1' 14" 38 4
8 Vlag van Finland Pentti Korhonen Yamaha +1' 26" 67 3
9 Vlag van Australië John Dodds Yamaha +1' 36" 84 2
10 Vlag van Oostenrijk Harald Bartol Yamaha +1' 45" 35 1
11 Vlag van Hongarije János Drapál Yamaha +1' 49" 91
12 Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Yamaha +1' 56" 64
13 Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier Yamaha +1' 56" 94
14 Vlag van Frankrijk Christian Sarron Yamaha +2' 07" 27
15 Vlag van Duitsland Bernd Tüngethal Yamaha +2' 51" 50
16 Vlag van Italië Mario Lega Yamaha +2' 51" 91
17 Vlag van Zweden Leif Gustafsson Yamaha +3' 20" 82
18 Vlag van Finland Pentti Salonen Yamaha +3' 26" 14
19 Vlag van Oostenrijk Rudolf Weiss Yamaha +3' 26" 66
20 Vlag van Zweden Bo Granath Yamaha +3' 27" 26
21 Vlag van Tsjechië Peter Baláž Jawa +3' 53" 43
22 Vlag van Japan Ken Nemoto Yamaha +4' 16" 67
23 Vlag van Zwitserland Hans Stadelmann Yamaha +1 ronde
24 Vlag van Verenigde Staten Alan Engel Kawasaki +1 ronde
25 Vlag van Tsjechië Oldrich Kaba Jawa +1 ronde
26 Vlag van Tsjechië Vladimir Jarolin Jawa +1 ronde
27 Vlag van Tsjechië Jan Bartunek Jawa +1 ronde
28 Vlag van Hongarije János Reisz Yamaha +1 ronde
29 Vlag van Polen Andrzej Szymanski Yamaha +1 ronde
30 Vlag van Polen Zbygniew Chomno Yamaha +2 ronden
DNF Vlag van Zwitserland Franz Kunz Yamaha val
DNF Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Yamaha
DNF Vlag van Frankrijk Gérard Choukroun Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha
DNF Vlag van Finland Tapio Virtanen MZ
DNF Vlag van Italië Giovanni Proni Yamaha
DNF Vlag van Italië Franco Uncini Yamaha

Zijspanklasse[bewerken]

De zijspanrace in Tsjecho-Slowakije was wellicht de spannendste van de dag. Aanvankelijk lagen de combinaties Werner Schwärzel/Andreas Huber en Rolf Steinhausen/Josef Huber aan de leiding, maar Rolf Biland/Kenneth Williams en Hermann Schmid/Martial Jean-Petit-Matile, die onderling in gevecht waren, passeerden ze allebei. In de laatste bocht lagen deze vier combinaties nog steeds bij elkaar, tot de ketting van de Seymaz-Yamaha van Biland brak. Schmid won de race vóór Schwärzel, Biland wist als derde over de streep te rollen.

Uitslag zijspanklasse[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Hermann Schmid Vlag van Zwitserland Martial Jean-Petit-Matile Schmid-Yamaha 49' 14" 73 15
2 Vlag van Duitsland Werner Schwärzel Vlag van Duitsland Andreas Huber König +0" 54 12
3 Vlag van Zwitserland Rolf Biland Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams Seymaz-Yamaha +2" 90 10
4 Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen Vlag van Duitsland Josef Huber Busch-König +3" 76 8
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Arthur Windle-Yamaha +46" 61 6
6 Vlag van Nederland Martin Kooij Vlag van Nederland Rob Vader Kova-König +48" 71 5
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley Vlag van Verenigd Koninkrijk Cliff Holland Windle-Yamaha +1' 19" 85 4
8 Vlag van Duitsland Walter Ohrmann Vlag van Duitsland Bernd Grube Yamaha +1' 24" 68 3
9 Vlag van Frankrijk Alain Michel Vlag van Frankrijk Bernard Garcia GEP-Yamaha +1' 34" 49 2
10 Vlag van Italië Amedeo Zini Vlag van Italië Andrea Fornaro König +2' 49" 34 1
11 Vlag van Zwitserland Rudi Kurth Vlag van Verenigd Koninkrijk Dane Rowe CAT-Yamaha +1 ronde
12 Vlag van Duitsland Egon Schons Vlag van Duitsland Karl Lauterback König +1 ronde
13 Vlag van Duitsland Georg Neumann Vlag van Duitsland Gerhard Lehmann König +2 ronden
14 Vlag van Duitsland Gerhard Müller Vlag van Duitsland Gerd Hoffmann König +2 ronden
15 Vlag van Duitsland Siegfried Schauzu Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch Schmid-Fath +2 ronden
16 Vlag van Zwitserland Bruno Holzer Vlag van Zwitserland Karl Meierhans LCR-Yamaha +10 ronden
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1976
FIM wereldkampioenschap wegrace
28e seizoen (1976)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1976

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1975
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Tsjecho-Slowakije 1977
1979:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA