Grand Prix-wegrace van Zuid-Afrika 1983

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Circuit Kyalami
Land Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Zuid-Afrika
Datum 19 maart 1983
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Snelste ronde Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Eerste Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer
Tweede Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Haslam
250 cc
Poleposition Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Snelste ronde Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Eerste Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Tweede Vlag van België Didier de Radiguès
Derde Vlag van Frankrijk Hervé Guilleux

De Grand Prix-wegrace van Zuid-Afrika 1983 was eerste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1983. Het was tevens de eerste WK-Grand Prix in Afrika[1]. De races werden verreden op 19 maart 1983 op het Kyalami Racing Circuit nabij Johannesburg.

Algemeen[bewerken]

In Juni 1982 besloot de FIM een Grand Prix toe te wijzen aan Zuid-Afrika, op voorwaarde dat de organisatie op een vergelijkbaar niveau zou staan als de GP van Argentinië. Dat betekende dat er naast start- en prijzengelden ook een behoorlijke reiskostenvergoeding moest zijn. Wel kreeg men ontheffing van de regel dat er ten minste vier klassen moesten rijden. Zo kwamen alleen de 250- en de 500cc-klasse aan de start. De teams hadden problemen met het vinden van de juiste carburatie-afstelling door de ijle lucht op 1700 meter hoogte, maar ook met het vinden van de juiste gearing vanwege het lange rechte stuk waar een flink dalend gedeelte in zat.

500cc-klasse[bewerken]

In de trainingen was nieuweling Eddie Lawson lange tijd de snelste, tot hij op het laatste moment met 0,04 seconde werd geklopt door Freddie Spencer. Lawson's Yamaha OW 70 bleek wel snel, maar bij Yamaha wist men toen al dat het starten van de machine een groot probleem was. Honda kende weinig problemen, maar Suzuki worstelde al weken met het slechte weggedrag van de vernieuwde XR 40. Kenny Roberts en Eddie Lawson kregen bij de start hun machines inderdaad moeilijk aan de praat en zo gingen vier Honda's (Takazumi Katayama, Freddie Spencer, Marco Lucchinelli en Ron Haslam) op kop, gevolgd door Randy Mamola en Franco Uncini. Spencer nam al snel de leiding en werd niet meer teruggezien, maar Haslam en Katayama konden het niet eens worden over de tweede positie, remden elkaar voortdurend uit en zo konden Lucchinelli en Mamola lange tijd volgen, maar kon ook Roberts zijn achterstand snel goedmaken. Toen hij eenmaal vierde lag ging hij met grote stappen op de vechtende Honda-coureurs af en passeerde hen, maar het gat met Spencer was intussen veel te groot om hem nog te achterhalen. Toen Katayama viel (en bijna achterblijver Jon Ekerold in zijn val meenam) moest Haslam nog flink vechten om Marco Lucchinelli en Marc Fontan achter zich te houden.

Uitslag 500cc-klasse[bewerken]

Belang van de juiste gearing
In Kyalami was de juiste gearing erg belangrijk, temeer omdat het een 1,5 km lang recht stuk met een flinke afdaling had, voorafgegaan door een volgasbocht ("The King"). Toch bleek de hoogste topsnelheid niet per se de juiste formule:

30 Ronden

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer HRC-Honda 43:58.50 1 15
2 Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts Marlboro-Yamaha +7.20 4 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Haslam HRC-Honda +13.30 5 10
4 Vlag van Frankrijk Marc Fontan Sonauto-Yamaha +13.50 10 8
5 Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola HB-Suzuki +28.40 8 6
6 Vlag van Italië Franco Uncini HB-Gallina-Suzuki +37.70 7 5
7 Vlag van Frankrijk Raymond Roche Honda +41.50 12 4
8 Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson Marlboro-Yamaha +42.40 2 3
9 Vlag van Italië Marco Lucchinelli HRC-Honda +45.40 6 2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene Suzuki +1:08.30 13 1
11 Vlag van Italië Loris Reggiani HB-Gallina-Suzuki +1:09.70 18
12 Vlag van Zwitserland Sergio Pellandini Suzuki +1:13.80 16
13 Vlag van Italië Maurizio Massimiani Honda +1 ronde 21
14 Vlag van Italië Fabio Biliotti Suzuki +1 ronde 14
15 Vlag van Italië Virginio Ferrari Cagiva +1 ronde 19
16 Vlag van Brazilië Marco Greco Suzuki +1 ronde 20
17 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Jon Ekerold Cagiva +1 ronde 27
18 Vlag van Italië Corrado Tuzii Honda +1 ronde 23
19 Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary Lingham Suzuki +1 ronde 28
20 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish Yamaha +1 ronde 26
21 Vlag van Duitsland Alfons Amerschläger Suzuki +2 ronden 29
22 Vlag van Duitsland Wolfgang Schwarz Suzuki +2 ronden 30
DNF Vlag van Japan Takazumi Katayama HRC-Honda Val 3
DNF Vlag van Duitsland Gustav Reiner Suzuki Val 22
DNF Vlag van Frankrijk Christophe Guyot Suzuki 15
DNF Vlag van Nederland Boet van Dulmen Suzuki 25
DNF Vlag van Italië Guido Paci Honda Val 17
DNF Vlag van Italië Leandro Becheroni Suzuki Val 11
DNF Vlag van Zwitserland Michel Frutschi Honda Val[2] 9
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Guy Suzuki
DNS Vlag van Zwitserland Wolfgang von Muralt Suzuki 24
DNQ Vlag van Denemarken Børge Nielsen Suzuki
DNQ Vlag van Oostenrijk Frank Kaserer Suzuki
DNQ Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Honda
DNQ Vlag van Zwitserland Philippe Coulon Suzuki
DNQ Vlag van Zwitserland Andreas Hofmann Suzuki
DNQ Vlag van Italië Walter Migliorati Suzuki
DNQ Vlag van Italië Lorenzo Ghiselli Suzuki
DNQ Vlag van Zweden Bent Slydal Suzuki
DNQ Vlag van Duitsland Toni Mang HB-Suzuki Blessure
DNQ Vlag van Nederland Jack Middelburg Honda Geen motor[3]

250cc-klasse[bewerken]

Omdat de winterstop kort was geweest, kwamen sommige rijders met de machines uit 1982 aan de start. Dat gold ook voor het hele team van Chevallier, dat de nieuwe machines nog niet klaar had. De importeursteams Sonauto en Mitsui hadden hun speciale kits nog niet binnen en kwamen met gewone Yamaha-productieracers aan de start. Carlos Lavado startte als snelste, achtervolgd door Jacques Bolle, Didier de Radiguès, Martin Wimmer, Manfred Herweh en Patrick Fernandez. Jean-François Baldé had de snelste trainingstijd, maar startte slecht, net als Christian Sarron. Na drie ronden begon Lavado terug te zakken door een te slappe achtervering. Fernandez nam de leiding over en kreeg gezelschap van De Radiguès en Hervé Guilleux, die samen met Baldé naar voren was gekomen. Baldé, De Radiguès en Guilleux gingen er samen vandoor, hoewel thuisrijder Mario Rademeyer nog even kon volgen, tot die in de negende ronde viel. Baldé reed naar de overwinning, maar De Radiguès kwam snelheid tekort door een verkeerde gearing en probeerde Guilleux met zijn ellebogen achter zich te houden. Guilleux trapte daarop naar de Chevallier van De Radiguès en in de pit ging de woordenwisseling door, tot een monteur van het Chevallier-team Guilleux een klap gaf.

Uitslag 250cc-klasse[bewerken]

28 Ronden

Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten
1 Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé Chevallier-Yamaha 43:27.20 1 15
2 Vlag van België Didier de Radiguès Chevallier-Yamaha +0.50 4 12
3 Vlag van Frankrijk Hervé Guilleux Kawasaki +0.50 3 10
4 Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez Bimota-Bartol +10.70 9 8
5 Vlag van Zwitserland Jacques Cornu Yamaha +11.20 6 6
6 Vlag van Duitsland Manfred Herweh Real-Rotax +11.20 13 5
7 Vlag van Venezuela Carlos Lavado Venemotos-Yamaha +18.40 7 4
8 Vlag van Duitsland Martin Wimmer Mitsui-Yamaha +20.00 14 3
9 Vlag van Frankrijk Thierry Rapicault Sonauto-Yamaha +20.10 5 2
10 Vlag van Venezuela Iván Palazzese Venemotos-Yamaha +23.70 17 1
11 Vlag van Frankrijk Thierry Espié Chevallier-Yamaha +46.00 10
12 Vlag van Zwitserland Roland Freymond Armstrong-Rotax +55.10 26
13 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet Yamaha +55.10 12
14 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Jimmy Rodger Yamaha +55.80 19
15 Vlag van Spanje Sito Pons JJ Cobas-Rotax +1:13.60 28
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Head Armstrong-Rotax +1:14.00 20
17 Vlag van Frankrijk Christian Estrosi Pernod 23
18 Vlag van Italië Paolo Ferretti MBA +1:18.00 21
19 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Robby Petersen Yamaha +1:31.10 29
20 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kevin Hellyer Yamaha +1:36.60 24
21 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Warren Bristol Yamaha +1 ronde 30
22 Vlag van Italië Massimo Broccoli Yamaha +1 ronde 31
23 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Leonard Alan Dibon Yamaha +1 ronde 34
24 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Danny Bristol Yamaha +2 ronden
25 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Mike Crawford Armstrong +2 ronden 35
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Carter Mitsui-Yamaha Ketting 18
DNF Vlag van Frankrijk Christian Sarron Sonauto-Yamaha Carburatie[4] 2
DNF Vlag van Zimbabwe Dave Petersen Rotax 15
DNF Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Mario Rademeyer Yamaha Val 11
DNF Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Richard Antony Porter Rotax
DNF Vlag van Frankrijk Jacques Bolle Yamaha Carburatie[4] 8
DNF Vlag van Frankrijk Jean-Louis Tournadre Sonauto-Yamaha 22
DNF Vlag van Spanje Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax 16
DNF Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Alan North Yamaha 32
DNF Vlag van Frankrijk Bernard Fau Yamaha 27
DNF Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Robert Larney Rotax 36
DNF Vlag van Spanje Ángel Nieto Rotax 33
DNS Vlag van Noord-Ierland Donnie Robinson Mitsui-Yamaha Blessure[5] 25

Trivia[bewerken]

Barry Sheene[bewerken]

Barry Sheene werd met zijn productie-Suzuki RGB slechts tiende, maar voelde zich winnaar. Niet alleen had hij zich vanaf de 18e plaats naar voren geknokt, het feit dat hij weer kon racen was al een overwinning op zichzelf. Sheene reed 250 dagen nadat zijn beide benen verbrijzeld waren tijdens de Britse Grand Prix.

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1982
FIM wereldkampioenschap wegrace
35e seizoen (1983)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1983

Vorige race:
geen
Grand Prix-wegrace van Zuid-Afrika Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Zuid-Afrika 1984
1989:JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI