Naar inhoud springen

Grand Prix-wegrace van de DDR 1961

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Duitse Democratische Republiek Grand Prix-wegrace van de DDR 1961
Sachsenring
Land Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek
Datum 30 juli 1961
Organisator FIM/ADMV
500 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Derde Vlag van Oostenrijk Bert Schneider
350 cc
Snelste ronde Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Eerste Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking
Tweede Vlag van Tsjechië František Šťastný
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman
Derde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi
125 cc
Snelste ronde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi
Eerste Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner
Tweede Vlag van Australië Tom Phillis
Derde Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi

De Grand Prix-wegrace van de DDR 1961 was de zevende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1961. De races werden verreden op 30 juli 1961 op de Sachsenring in Hohenstein-Ernstthal.

Hoewel de Grand Prix van de DDR al sinds 1958 werd georganiseerd, was dit de eerste maal dat er om WK-punten werd gestreden. Er namen 63 coureurs uit 17 landen deel. De opvallendste was de Oostenrijker Bert Schneider, die in twee klassen punten scoorde en zelfs het podium haalde. Hier verscheen ook voor het eerst een machine uit de Sovjet-Unie.

Opnieuw werden Gary Hocking en Mike Hailwood eerste en tweede, waardoor de WK-stand nog steeds spannend bleef. Achter hen werd Bert Schneider verrassend derde. Hij scoorde zijn eerste WK-punten, net als John Farnsworth, Jack Findlay en Anssi Resko. Dat was ook het gevolg van het uitvallen van Frank Perris en Paddy Driver, terwijl veel andere vaste krachten niet naar de DDR waren afgereisd.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Privat 1:05"08'8 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Norton +2"08'3 6
3 Vlag van Oostenrijk Bert Schneider Norton +3"23'4 4
4 Vlag van Nieuw-Zeeland John Farnsworth Norton +1 ronde 3
5 Vlag van Australië Jack Findlay Norton +1 ronde 2
6 Vlag van Finland Anssi Resko Norton +1 ronde 1
7 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Tommy Robinson Norton +1 ronde
8 Vlag van Frankrijk Jacques Insermini Norton +2 ronden
9 Vlag van Duitsland Lothar John BMW +2 ronden
10 Vlag van Duitsland Tony Schmidt Norton +2 ronden
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Vernon Cottle Norton +2 ronden
12 Vlag van Duitsland Joachim Claus Norton +3 ronden
13 Vlag van Duitse Democratische Republiek Johannes Müller Norton +3 ronden

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Norton
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982) Paddy Driver Norton
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Willy Van Leeuwen Norton

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Argentinië Eduardo SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Jorge KisslingMatchless
Vlag van Argentinië Juan Carlos SalatinoNorton
Vlag van Argentinië Juan PerkinsNorton
Vlag van Australië Ron MilesNorton
Vlag van Australië Tom PhillisNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Zwitserland Fritz MesserliMatchless
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Zwitserland Roland FöllMatchless
Vlag van Duitsland Ernst HillerBMW
Vlag van Duitsland Hans-Günter JägerBMW
Vlag van Frankrijk Antoine PabaNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter ChattertonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom ThorpNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony GodfreyNorton
Vlag van Italië Alberto PaganiNorton
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonNortonBlessure
Vlag van Nieuw-Zeeland Peter PawsonNorton
Vlag van Uruguay Horacio CostaNorton

Top tien tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta / MV Privat40
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodNorton35
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreNorton14
4Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisNorton8
5Vlag van Duitsland Hans-Günter JägerBMW4
Vlag van Frankrijk Antoine PabaNorton
Vlag van Australië Tom PhillisNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonMatchless
Vlag van Oostenrijk Bert SchneiderNorton
10Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingNorton3
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John FarnsworthNorton

Voor aanvang van de race stonden Gary Hocking en Franta Šťastný samen aan de leiding van het WK. Nu won Hocking, maar Št'astný beperkte de schade door tweede te worden. Bob McIntyre klom met zijn derde plaats ook naar de derde plaats in het WK, die hij deelde met Phil Read.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary Hocking MV Privat 1:00"46'0 8
2 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa +22'2 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Bianchi +22'2 4
4 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa +2"33'8 3
5 Vlag van Italië Ernesto Brambilla Bianchi +2"48'3 2
6 Vlag van Oostenrijk Bert Schneider Norton 1
7 Vlag van Australië Jack Findlay Norton
8 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Tommy Robinson Norton

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen (†)NortonOverleden[1]
Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh AndersonNortonBlessure
Coureur Merk
Vlag van Oostenrijk Rudi ThalhammerNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisNorton
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffAJS
Vlag van Duitsland Hans PeslNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair KingBianchi
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron LangstonAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy IngramNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbAJS
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta / MV Privat22
2Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa20
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadNorton10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreBianchi
5Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa9
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen (†)Norton7
7Vlag van Italië Ernesto BrambillaBianchi5
8Vlag van Oostenrijk Rudi ThalhammerNorton4
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek MinterNorton3
10Vlag van Duitsland Hans PeslNorton2
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisNorton

In de 250cc-race bleven de Honda-coureurs elkaar punten afsnoepen. Dit keer won Mike Hailwood voor Jim Redman en Kunimitsu Takahashi. Daarmee kwam Hailwood alleen aan de leiding te staan, gevolgd door Redman. MZ kon in haar thuisrace geen vuist maken.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 50"00'7 8
2 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda +25'9 6
3 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda 4
4 Vlag van Australië Tom Phillis Honda 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Shepherd MZ 2
6 Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner Musiol MZ 1
7 Vlag van Hongarije László Szabó MZ
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyre Honda
9 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk John HartleHonda
Coureur Merk
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNSU
Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli
Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini
Vlag van Japan Fumio ItoYamaha
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Yoshikazu SunakoYamaha
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta / MV Privat

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodMondial / Honda34
2Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda31 (32)
3Vlag van Australië Tom PhillisHonda29
4Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda19
5Vlag van Italië Silvio GrassettiBenelli9
6Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Gary HockingMV Agusta8
7Vlag van Italië Tarquinio ProviniMorini7
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob McIntyreHonda6
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ4
Vlag van Japan Fumio ItoYamaha

In de 125cc-klasse won Ernst Degner zijn thuisrace, voor Tom Phillis en Kunimitsu Takahashi. Daarmee kon hij Phillis nog steeds niet bedreigen, maar hij maakte zich wel los van Jim Redman, die slechts zesde werd. Overigens passeerde Luigi Taveri de finish als derde, maar hij werd gediskwalificeerd.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst Degner MZ 48"09'1 8
2 Vlag van Australië Tom Phillis Honda +30'3 6
3 Vlag van Japan Kunimitsu Takahashi Honda +57'2 4
4 Vlag van Hongarije László Szabó MZ 3
5 Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter Brehme MZ 2
6 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim Redman Honda 1
7 Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut Bischoff MZ

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Rensen (†)BultacoOverleden[1]

Gediskwalificeerd

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda
Coureur Merk
Vlag van Argentinië Héctor PochettinoBultaco
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Werner MusiolMZ
Vlag van Spanje Ricardo QuintanillaBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC / Honda
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadEMC
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rex AveryEMC
Vlag van Gibraltar John GraceBultaco
Vlag van Japan Naomi TaniguchiHonda
Vlag van Japan Sadao ShimazakiHonda
Vlag van Japan Teisuke TanakaHonda
Vlag van Zweden Ulf SvenssonDucati

Top tien tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Australië Tom PhillisHonda40
2Vlag van Duitse Democratische Republiek Ernst DegnerMZ31
3Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda22
4Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda18
5Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodEMC / Honda14
6Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan ShepherdMZ12
7Vlag van Duitse Democratische Republiek Walter BrehmeMZ7
8Vlag van Japan Kunimitsu TakahashiHonda6
9Vlag van Duitse Democratische Republiek Hans FischerMZ3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadEMC
Vlag van Hongarije László SzabóMZ
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van België 1961
FIM wereldkampioenschap wegrace
13e seizoen (1961)
Volgende race:
Ulster Grand Prix 1961

Vorige race:
Geen
Grand Prix-wegrace van de DDR Volgende race:
Grand Prix-wegrace van de DDR 1962