Gretchen Peters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gretchen Peters
Gretchen Peters
Algemene informatie
Geboren Bronxville, NY, 14 november 1957
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1990 - heden
Genre(s) Alternatieve country, Countryfolk
Beroep Muzikant, Singer-songwriter
Instrument(en) Gitaar, Piano
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Cambridge Festival in 2010, fotograaf Bryan Ledgard

Gretchen Peters (14 november 1957, Bronxville, New York) is een Amerikaanse zangeres en songwriter. Vanaf 1990 behoort zij tot de top van de componisten in de Nashville-gemeenschap. In 1996 startte zij ook een carrière als uitvoerend artiest.
In 2014 werd zij opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame.

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Peters is geboren in Bronxville, New York, waar zij op vijfjarige leeftijd al met haar zus haar eerste liedje schreef. Na de scheiding van haar ouders in 1970 verhuisde zij met haar moeder naar Boulder (Colorado).[1] Ze hield zich daar bezig met dans, toneel, schilderen en muziek, uiteindelijk koos zij voor dit laatste.

Carriėre[bewerken | brontekst bewerken]

Eind 80-er jaren verhuisde ze naar Nashville, waar ze werk vond als songwriter bij uitgever Noel Fox, die haar werk onderbracht bij artiesten als Martina McBride, Etta James, Trisha Yearwood, Patty Loveless, Bonnie Raitt, George Strait, Anne Murray, Shania Twain, The Neville Brothers en Neil Diamond.[2][3] Het leverde haar twee Grammy-nominaties voor de beste country-song op. Ook werd Peters' compositie "Independence Day" (van een album van Martina McBride) in 1995 Song of the year bij de Country Music Association.
Vanaf 1995 ging ze ook nummers samen schrijven met Bryan Adams waarna ze in 1996 haar eerste eigen album maakte. Ze had moeite haar weg te vinden in het livecircuit. Singer-songwriter Tom Russell wierp zich op als gids.[4] Behalve met Bryan Adams heeft Peters ook songs samengeschreven met genoemde Tom Russel, de Noord-Ierse singer-songwriter Ben Glover en met Mary Gauthier.
De nominatie voor de Nashville Songwriters Hall of Fame, verkreeg zij via Rodney Crowell.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Composities (onvolledig)[bewerken | brontekst bewerken]

Titel Artiest Jaar Opmerking
You don't even know who I am Patty Loveless 1994
Ships Patty Loveless 1994
Independence Day Martina McBride 1994
On a Bus to St.Cloud Trisha Yearwood 1994
On a Bus to St.Cloud Jimmy LaFave 2000
Souvenirs Suzy Bogguss 1994
Love's Been Rough On Me Etta James 1996
Have You Ever Really Loved a Woman Bryan Adams 1995 co-auteur met Bryan Adams
Rock Steady Bonnie Raitt 1995 co-auteur met Bryan Adams
When you love somebody Kenny Rogers 2013 co-auteur met Bryan Adams en Michael Kamen
When A Woman Goes Cold, How You Learn To Live Alone Mary Gauthier 2014 co-auteur met Mary Gauthier

Studio-albums[bewerken | brontekst bewerken]

Titel Label Releasedatum Opmerking
The Secret of Life Imprint Records 4 juni 1996 201
Gretchen Peters Purple Crayon Records 13 februari 2001
Halcyon Purple Crayon Records 31 mei 2004
Burnt Toast & Offerings Scarlet Letter Records 7 augustus 2007
Northern Lights Scarlet Letter Records 21 oktober 2008
One to the Heart, One to the Head Scarlet Letter Records 1 februari 2009 14 covers met Tom Russel
Hello Cruel World Scarlet Letter Records 31 januari 2012
Blackbirds Proper Scarlet Letter Records 10 februari 2015 met Jimmy LaFave op when you're comin' home
Dancing with the Beast Proper Scarlet letter records 18 mei 2018
The Night You Wrote That Song Scarlet Letter Records 15 mei 2020 The songs of Mickey Newbury

Live-albums[bewerken | brontekst bewerken]

Titel Label Releasejaar Opmerking
Trio Curb Records 2004
Women on the wheel Scarlet Letter Records 2012 Met cover van "Wild Horses" (Jagger/Richards)

Overig[bewerken | brontekst bewerken]

Roeland Smit omschreef in Heaven "Blackbirds" als een grimmig en grauw meesterwerk.[5]
Het album "Dancing with the Beast" werd door meerdere redacteurs van Heaven in 1998 in hun top 10 gekozen.[6]