Grijze tok
| Grijze tok IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2024) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Lophoceros nasutus (Linnaeus, 1766) | ||||||||||||
 | ||||||||||||
| Verspreidingsgebied van de Grijze tok. ■ L. n. nasutus ■ L. n. epirhinus | ||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||
Grijze tok op  Wikispecies | ||||||||||||
| ||||||||||||
De grijze tok (Lophoceros nasutus, synoniem: Tockus nasutus) is een neushoornvogel uit het geslacht Lophoceros die wijdverbreid is in Afrika ten zuiden van de Sahara, van West-Afrika tot de Arabische regio.[2]
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]De grijze tok is een middelgrote neushoornvogel van circa 45–51 cm. De soort is overwegend grijsbruin van boven met een witte buik; het mannetje heeft een donkere snavel met een gele punt en witte nerf, het vrouwtje een volledig donkere snavel. De soort werd vroeger in het geslacht Tockus geplaatst; de huidige geslachtsnaam Lophoceros is de taxonomisch geaccepteerde naam.
Vrouwtje
Mannetje
.jpg)
Verspreiding en leefgebied
[bewerken | brontekst bewerken]Het verspreidingsgebied beslaat een EOO van circa 23.500.000 km² en omvat een groot deel van Afrika bezuiden de Sahara: van Senegal, Gambia, Guinee-Bissau, Guinee, Sierra Leone, Liberia, Ivoorkust en Ghana in het westen, tot Eritrea, Ethiopië, Kenia, Tanzania, Oeganda, Rwanda en Burundi in het oosten, en verder naar het zuiden tot Angola, Namibië, Botswana, Zimbabwe, Mozambique, Zambia, Malawi, Eswatini en Zuid-Afrika. Bovendien komt de soort voor in Saudi-Arabië en Jemen.[2]
De grijze tok leeft in droge savanne en droog bos, maar ook in vochtig laaglandbos. De soort is aangetroffen tot op 2.270 meter boven zeeniveau. De generatieduur bedraagt 4,5 jaar.[2]
Ondersoorten
[bewerken | brontekst bewerken]De soort telt twee ondersoorten:[3]
Voedsel en voortplanting
[bewerken | brontekst bewerken]De grijze tok is omnivoor en voedt zich met vruchten, zaden en insecten. De soort is aanpasbaar en wordt ook gevonden in cultuurlandschappen. De soort wordt internationaal verhandeld als huisdier, maar de omvang van de handel is niet nauwkeurig gekwantificeerd.[2]
Status
[bewerken | brontekst bewerken]De grijze tok staat als niet bedreigd (Least Concern) op de Rode Lijst van de IUCN (beoordeling 2024). De populatieomvang is niet nauwkeurig gekwantificeerd, maar de soort is wijdverbreid en algemeen. De populatietrend is dalend: het boomkronendek binnen het verspreidingsgebied is de afgelopen drie generaties met circa 9,9% afgenomen, wat een populatiedaling van 1–19% doet vermoeden. Gerichte beschermingsmaatregelen zijn niet getroffen.[2]
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (en) Grijze tok op de IUCN Red List of Threatened Species.
- 1 2 3 4 5 BirdLife International (2024). Species factsheet: African Grey Hornbill Lophoceros nasutus. Geraadpleegd van https://datazone.birdlife.org/species/factsheet/african-grey-hornbill-lophoceros-nasutus op 29 mei 2026.
- ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
· 
· 