Grote Muur van Gorgan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Grote Muur van Gorgān` (Perzisch: Divār-e Bozorg-e/Pahnāvar-e Gorgān; Arabisch: Sadd'i Iskandar) is een kordon in de regio Gorgan in het noordoosten van Iran. Het is de oudste en langste muur van Iran en na de Chinese Muur de langste muur van Azië.

Ligging[bewerken]

De 200 km lange en 6 tot 10 meter hoge muur bevindt zich in de Hoogvlakte van Gorgān (Dasht-e Gorgān) in de Iraanse provincie Golestan. De muur begint aan de kust van de Kaspische Zee, loopt noordelijk naar de stad Gonbad-e Qabus, strekt zich verder naar het noordwesten uit en verdwijnt achter het Pīshkamargebergte (Kuh-sar-e Pīshkamar). In de omgeving van de muur bevinden zich een aantal vestingen, die gebouwd werden in de straal van 10 tot 50 km. Een Brits-Iraans onderzoeksteam vond in september 2007 dertig van zulke vestingen.

Geschiedenis[bewerken]

De muur werd gebouwd tijdens de Parthen-dynastie (248 v. Chr. - 224 n. Chr.) om Iran te beschermen tegen de verschillende noordelijke stammen (later o.a. Hephthalieten (of Witte Hunnen)). Gedurende de Sassanidische periode (224 - 651 n. Chr.) werd de muur in delen gerestaureerd.

De archeologische studies omtrent de muur begonnen in 1976-1977 onder de archeoloog Mohammad Yousef Kiāni, en wordt tot vandaag nog steeds voortgezet. Sinds 2007 worden onderzoeken verricht door een Brits-Iraans onderzoeksteam (het ICHHTO (Iran's Cultural Heritage, Handicrafts, and Tourism Organisation) in samenwerking met de Universiteit van Edinburgh en de Universiteit van Durham).

Andere namen[bewerken]

De muur wordt in verschillende historische documenten verschillend benaamd, zoals bijvoorbeeld onder Sadd-e Eskandar, Anushirvān Dam, Firuz Dam en Ghezel Arssalan Dam.

Literatuur[bewerken]

  • Manouchehr Saadat Noury. First Iranian Defensive Wall: The Great Wall of Gorgān. Persian Journal, 2007
  • 30 Parthian-Sassanian sites discovered near Iran's Gorgān Wall. In: Netindia.123.com. 17 september 2007

Externe links[bewerken]