Guerrilla Girls

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guerrilla Girls
Een Guerrilla Girl met een gorillamasker
Een Guerrilla Girl met een gorillamasker
Persoonsgegevens
Geboren 1985
Geboorteland Wereldwijd
RKD-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Guerrilla Girls is een groep anonieme, feministische, vrouwelijke kunstenaars die zich ten doel hebben gesteld seksisme en racisme in de kunstwereld te bestrijden. De groep is in 1985 in New York City opgericht met als missie het aan het licht brengen van de ongelijkheid der geslachten en rassen binnen de kunst. Leden staan er om bekend gorillamaskers te dragen om anoniem te blijven.

Geschiedenis[bewerken]

De Guerrilla Girls werden opgericht in 1985, in een reactie op de expositie "An International Survey of Recent Painting and Sculpture" in het Museum of Modern Art in New York City die in 1984 begon. De tentoonstelling werd gehouden ter ere van de opening van het nieuw gerenoveerde en uitgebreide museum en was gepland als een weergave van de meest belangrijke moderne kunstenaars.[1]

De tentoonstelling liet werk zien van in totaal 169 artiesten, van wie er 13 vrouw waren. In een reactie protesteerden de Guerrilla Girls op de stoep van het museum, maar dit had weinig succes en de Guerrilla Girls begonnen een postercampagne door New York City.[2]

Strategie[bewerken]

De doelstelling van de Guerrilla Girls was het bestrijden van seksisme en racisme binnen de kunstwereld. De Guerrilla Girls voerden een strijd en hun tactiek is die van een guerrilla. Een van hun belangrijkste wapens was informatie. Zij gebruikten keiharde feiten om hun gelijk aan te tonen en verpakten dat vaak met humor. Op een poster uit 1985-86 stond bijvoorbeeld:

Aanhalingsteken openen

How many women had one-person exhibitions at NYC museums last year?

Guggenheim 0
Metropolitan 0
Modern 1
Whitney 0

Aanhalingsteken sluiten

Europa[bewerken]

Aanhalingsteken openen

It's even worse in Europe.

Aanhalingsteken sluiten

Deze tekst verscheen kort na Documenta 8 in Kassel 1987. Ze begonnen te werken aan projecten buiten New York en spraken zich nationaal zowel als internationaal uit over seksisme en racisme.

Maar veel actie is er niet geweest in Europa. Tijdens de afscheidstentoonstelling van Edy de Wilde, La grande parade (1984, 100% man) werd een guerrilla-achtige actie uitgevoerd: getooid met penisneus paradeerden zij toen zowel voor de ingang van het stedelijk museum als op de tentoonstelling zelf.[3] Hoewel de nadruk bleef liggen op de kunstwereld, brachten ze ook seksisme en racisme in films onder de aandacht.

Succes[bewerken]

Veel mensen geloven dat de Guerrilla Girls hebben bijgedragen aan een beter klimaat voor vrouwelijke kunstenaars. Sinds hun oprichting hebben zij voor hun werk prijzen gekregen waaronder de Suzan B. Anthony Award van de National Organization for Women.[4]

Referenties[bewerken]

  1. Brenson, Michael. "A Living Artists Show at the Modern Museum", April 21, 1984. Geraadpleegd op 8 februari 2014.
  2. Ashton Cooper, Guerrilla Girls speak on social injustice, radical art. A&E. Columbia Spectator (2010). Geraadpleegd op 8 februari 2014
  3. Artikel[dode link] Simone Jongkind, Ruimte: voor vrouwen in de beeldende kunst en architectuur, jaargang 7, nummer 1, p.41
  4. Artikel[dode link] Simone Jongkind, Ruimte: voor vrouwen in de beeldende kunst en architectuur, jaargang 7 nummer 1, p.42