Gustav Albrecht zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gustav Albrecht Alfred Franz Friedrich Otto Emil Ernst Prinz zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg
Geboren 1907
Bad Berleburg
Overleden 1969 (doodverklaard)
vermist bij Orsja
Land/partij Vlag van Nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Onderdeel Wehrmacht
Rang Rittmeister
Onderscheidingen Kruis voor Oorlogsverdienste der Ie Klasse met zwaarden
Duitse Kruis in zilver (postuum)

Gustav Albrecht Alfred Franz Friedrich Otto Emil Ernst Prinz zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg (Bad Berleburg, 28 februari 1907 – vermist sinds 24 juni 1944, wettelijk doodverklaard op 29 november 1969) was een Duitse prins en van 1925 tot 1944 hoofd van het huis Sayn-Wittgenstein-Berleburg.

Hij was de oudste zoon van prins Richard zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg en prinses Madeleine zu Löwenstein-Wertheim-Freudenberg.

Hij trouwde op 26 januari 1934 met de Zweedse gravin Margareta Fouché d'Otrante (1909-2005). Het paar kreeg vijf kinderen:

In de Tweede Wereldoorlog diende hij in het Duitse leger en was hij een hogere Nazi-officier met de rang en titel van "Rittmeister".[1] Op 24 juni 1944 raakte hij, tijdens een oorlogsactie, vermist bij de Wit-Russische plaats Orsja. Hij kreeg op 18 augustus 1944 postuum het Duitse Kruis in zilver voor zijn inzet voor het leger.[2] Ook kreeg hij op een onbekende datum het, in 1939 door Adolf Hitler ingestelde, Kruis voor Oorlogsverdienste der Ie Klasse met zwaarden.[3]

De familie liet hem doodverklaren op 29 november 1969, kort na de geboorte op 12 januari van datzelfde jaar van zijn kleinzoon Gustav.

Bronnen, noten en/of referenties