Guy Vandenbranden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Guy Vandenbranden
glasraam uit 1982 door Guy Vandenbranden in metrostation Beekkant, Brussel, 2014
glasraam uit 1982 door Guy Vandenbranden in metrostation Beekkant, Brussel, 2014
Specialisatie abstracte kunst
Jaren actief 1951-2014
Land Vlag van België België
Locatie Antwerpen
RKD-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Guy Vandenbranden (Elsene, 14 juli 1926 - Antwerpen, 3 juni 2014) was een Belgisch kunstenaar. Hij hield zich onder andere bezig als schilder, tekenaar, collagekunstenaar, beeldhouwer en graficus.[1]

Stijl en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 1951 zei Guy Vandenbranden de figuratie voorgoed vaarwel en begon hij lyrisch abstract te werken. In 1952 kwam Vandenbranden terecht in het Brusselse kunstmilieu en raakte hij bevriend met Pol Bury, Jo Delahaut, Kurt Lewy, Jean Rets en Jean Milo. Dankzij deze contacten sloot Guy Vandenbranden zich in 1956 aan bij de kunstenaarsgroep "Art Abstrait". Vandenbranden werkte vanaf 1954 volledig geometrisch abstract en beoefende deze beeldtaal consequent tot zijn overlijden in 2014.[2] Rond 1958 werkte Vandenranden voornamelijk in zwart en wit, waarbij hij met zijn kunstwerken bijna tot de monochromie kwam en er een duidelijke aansluiting was bij het werk van de Amerikaanse Hard Edge van die tijd. Vanaf 1961 begon Vandenbranden te werken met reliëf en ontstonden zijn eerste abstracte sculpturen. Vanaf 1967 begon Guy Vandenbranden rechtstreeks celluloselak op panelen te spuiten met als doel om visuele illusies te doen ontstaan (verwant aan de Op Art).[3]

Vanaf de tweede helft van de jaren zeventig kwamen er monumentale opdrachten binnen. In 1982 realiseerde hij een glasraam in Beekkant, een metrostation in Brussel. Het werk bestaat uit vijftien aaneengeschakelde elementen met een herhaling van kleuren.[4]

Nieuwe Vlaamse School[bewerken | brontekst bewerken]

In 1959 plande Vandenbranden samen met Jef Verheyen een Antwerpse avant-garde galerie te openen om kunstenaars met een gelijkgestemde geest bijeen te brengen. Piero Manzoni, Jean Tinguely en Lucio Fontana hadden toegezegd om samen te werken, maar uiteindelijk sprong dit project af en nam G58 in het Hessenhuis te Antwerpen de rol als platform voor een nieuwe (Europese) avant-garde over.[5] Na het afspringen van hun project smeden Vandenbranden en Jef Verheyen met Englebert Van Anderlecht plannen die zullen leiden tot de oprichting van de Nieuwe Vlaamse School in 1960. Deze kunstenaarsgroep, waartoe ook Paul Van Hoeydonck, Jan Dries en Vic Gentils toetraden, had tot doel om hun kunst internationaal te promoten met tentoonstellingen in onder andere Duitsland, Zwitserland en Italië.

Selectie van solotentoonstellingen[bewerken | brontekst bewerken]

1950

Galerie St. Laurent, Brussel

1952

Galerie St. Laurent, Brussel

Galerie Iris, Antwerpen

1956

Galerie Het Atelier, Antwerpen

1958

Albert Landry Gallery, New York (USA)

1959

Galerie St.Laurent, Brussel

Galleria Pater, Milaan (Italië)

1960

Galerie Aujourd'hui, Brussel

1961

Galerie Orez, Den Haag (Nederland)

1963

Musée des Beaux-Arts, Verviers

1964

Galerie Müller, Stuttgart (Duitsland)

1966

Galerie Le Zodiaque, Brussel

Galerie Bernard, Solothurn (Zwitserland), met Roger Raveel

1979

Galerie Schneller, Düsseldorf (Duitsland)

1981

Morley Gallery, Londen (VK)

1995

Galerie Richard DELH - Paris

2006

K.A.D Gallery - Konkret Art Dell - Bruxelles

Selectie boeken en catalogi[bewerken | brontekst bewerken]

Monografieën

  • Jole Marcel van & Ernest Van Buynder, Guy Vandenbranden. Een halve eeuw constructivisme, uitgeverij Snoeck, Gent, 2006
  • Tiefenthal Marc, De opbouw in lijn gezet / 50 jaar constructivisme. Monografie omtrent de schilder Guy Vandenbranden, Pandora, Antwerpen, 2001
  • Vermeiren David, Guy Vandenbranden. Een abstract leven, Callewaert Vanlangendonck Gallery, Antwerpen, 2014
  • Vermeiren David, Guy Vandenbranden. Inner Circle, Callewaert Vanlangendonck Gallery, Antwerpen, 2016

Tijdschriften en artikels

  • Jespers, Henri-Floris, 'Galerie Saint Laurent: Guy Vandenbranden (3/6)', Connexion, afl. 17 (2009), 7-11
  • Mertens, Phil, 'Guy Vandenbranden. Kunst en integratie', Streven, 49/2 (1981), 168 e.v.
  • Vree, paul De, 'De Nieuwe Vlaamse School. Voor- en achtergronden' (themanummer), De Tafelronde, 16/1 (1971)

Overlijden en nalatenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Op 3 juni 2014 overleed Guy Vandenbranden te Antwerpen en liet hij zijn archief na aan de Antwerpse Callewaert Vanlangendonck Gallery.[6] Deze galerie richtte daarna de 'Estate Guy Vandenbranden' op, die het artistieke oeuvre van Guy Vandenbranden beheert en promoot in binnen-en buitenland.[7][8]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]