Gyles Brandreth

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gyles Brandreth
Afbeelding gewenst
Volledige naam Gyles Daubeney Brandreth
Geboren 8 maart 1948
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Partij Conservative Party
Functies
1992-1997 parlementslid
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Gyles Daubeney Brandreth (8 maart 1948)[1] is een Brits schrijver en voormalig politicus. Hij zetelde van 1992 tot 1997 in het Britse parlement voor de Conservative Party. Hij doet vaak mee aan radio- en televisieprogramma's, zoals The One Show,[2] Countdown[3] en Just a Minute.

Biografie[bewerken]

Gyles Brandreth werd geboren in een militair hospitaal in Duitsland. Zijn vader, Charles Daubeney Brandreth (1910-1982), werkte destijds als jurist voor de Geallieerde Controleraad.[3] Zijn moeder, Alice Mary Addison (1914-?), was een lerares.[4] Brandreth groeide op in Londen en het gezin verhuisde naar Baker Street toen hij tien jaar oud was.[5] Hij liet zich onderwijzen aan achtereenvolgens de Lycée Français de Londres, de Betteshanger School in Kent en Bedales in Hampshire.[3] Hij studeerde van 1967 tot 1970 aan de Universiteit van Oxford.[6]

Sinds 1968 werkte Brandreth op freelancebasis als journalist. Daarnaast schreef hij columns voor allerlei tijdschriften, waaronder Manchester Evening News en TVTimes.[7]

Op de Britse televisie was Brandreth onder meer te zien in de programma's Chatterbox en Catchword. Hij presenteerde TV-AM van 1983 tot 1990.[7]

Brandreth zetelde van 9 april 1992 tot 1 mei 1997 in het Britse parlement namens het kiesdistrict City of Chester.

Nevenactiviteiten[bewerken]

  • Hij is een groot liefhebber van spelletjes. In 1971 organiseerde hij de eerste nationale Scrabble-kampioenschappen in het Verenigd Koninkrijk.[7] In de jaren zeventig werd hij Europees kampioen Monopoly en haalde hij brons op het wereldkampioenschap. Zijn ouders leerden elkaar kennen toen zij in de jaren dertig een potje Monopoly speelden.[8] In de jaren negentig was Brandreth redacteur voor het puzzeltijdschrift Puzzle World.[9]
  • In 1974 produceerde hij het toneelstuk The Trials of Oscar Wilde op het Oxford Theatre Festival.[3] In 2011 speelde hij de rol van Lady Bracknell in het door Oscar Wilde geschreven toneelstuk The Importance of Being Earnest.[10]
  • Brandreth werkt ook als spreker. Hij brak driemaal het wereldrecord voor de langste after-dinner speech:
    • 4 uur en 19 minuten.
    • 11 uur.
    • 12,5 uur.[1]
  • In 1988 opende Brandreth in Stratford-upon-Avon het Teddy Bear Museum, dat tegenwoordig is gevestigd in The Polka's Children Theatre in de Londense wijk Wimbledon.[11]

Persoonlijk leven[bewerken]

In 1973 trouwde Brandreth met de schrijfster Michèle Brown.[12] Een van de getuigen bij dit huwelijk was wijlen acteur Simon Cadell.[4] Brandreth en Brown hebben een zoon en twee dochters.[1]

Bibliografie (selectie)[bewerken]

  • Created in Captivity (1972)
  • Brandreth's Party Games (1972)
  • Discovering Pantomime (1973)
  • Brandreth's Bedroom (1973)
  • The Funniest Man on Earth (1974)
  • I Scream for Ice Cream (1974)
  • A Royal Scrapbook (1976)
  • Yarooh! (1976)
  • The Funniest Man on Earth (1977)
  • The Magic of Houdini (1978)
  • The Complete Husband (1978)
  • Pears Book of Words (1979)
  • The Last Word (1979)
  • The Joy of Lex (1980)
  • More Joy of Lex (1982)
  • Great Theatrical Disasters (1982)
  • The Book of Mistaikes (1982)
  • The Complete Public Speaker (1983)
  • John Gielgud: A Celebration (1984)
  • Great Sexual Disasters (1984)
  • Wit Knits (1985, met George Hostler)
  • Cats' Tales (1986)
  • Knitability (1987, met Linda O'Brien)
  • Even Greater Sexual Disasters (1987)
  • Under the Jumper: Autobiographical Excursions (1993)
  • Breaking the Code: Westminster Diaries (1999)
  • Philip & Elizabeth: Portrait of a Marriage (2005)
  • Charles & Camilla (2006)
  • Something Sensational to Read in the Train: The Diary of a Lifetime (2009)

Externe link[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een verzameling Engelstalige citaten gerelateerd aan Gyles Brandreth.