HALT

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

HALT staat voor Het ALTernatief. Halt is een Nederlandse instantie die kortlopende interventies organiseert om jeugdcriminaliteit te voorkomen, bestrijden en bestraffen.

In opdracht van het Ministerie van Veiligheid en Justitie wordt de Halt-straf uitgevoerd, om kleine vergrijpen - zoals vernieling, (winkel)diefstal, overlast en schoolverzuim - gepleegd door jongeren van 12 tot 18 jaar, snel af te doen met een leerstraf en soms ook een werkstraf. Zo kunnen jongeren rechtzetten wat zij fout hebben gedaan, zonder dat zij in aanraking komen met het Openbaar Ministerie.

Het eerste regionale Halt-vestiging is opgezet in 1981 in Rotterdam. De ervaring was dat het vervolgen van eenvoudige delicten vaak op niets uitliep en een onevenredig groot beroep deed op de bureaucratie. Bovendien was het opvoedkundig gezien niet goed om een jongere pas na een procedure van een half jaar of langer met de gevolgen van zijn of haar daad te confronteren. Een Halt-straf heeft meer effect. Het voordeel voor de gestrafte jongere is dat er geen strafblad wordt opgemaakt.

Jaarlijks worden in Nederland circa 18.000 jongeren door een opsporingsambtenaar (meestal de politie of een leerplichtambtenaar) naar Halt verwezen.

Om jeugdcriminaliteit te voorkomen geeft Halt o.a. voorlichting op scholen, voert veiligheidsanalyses uit en biedt opvoedingsondersteuning.

De vernieuwde Halt-straf[bewerken]

In 2006 bleek uit onderzoek in opdracht van het Ministerie van Justitie dat jongeren die het Halt-traject 'oude stijl' doorliepen, niet minder recidiveerden dan jongeren tegen wie, bij wijze van experiment, alleen werd gedreigd met een Halt-straf. [1] Halt heeft daarop de Halt-straf vernieuwd. Vanaf 1 januari 2010 wordt de nieuwe aanpak ingezet. Belangrijkste elementen zijn een grote ouderbetrokkenheid, verplicht excuus aanbieden aan het slachtoffer en nog intensiever contact tussen Halt en de jongere. Daarnaast moet de jongere de eventueel veroorzaakte schade vergoeden.

Voor de inhoud en duur van de Halt-straf gelden landelijke, door het Openbaar Ministerie vastgestelde regels.

Critici van de Halt-aanpak menen dat zaken die vroeger met een vermaning werden afgedaan, nu als een delict worden beschouwd. Het vroegtijdig afsteken van vuurwerk bijvoorbeeld, werd vroeger beschouwd als kattenkwaad; nu houdt Halt zich ermee bezig.

De Stop-reactie[bewerken]

Voor kinderen jonger dan 12 jaar en hun ouders werkte Halt tot 1 januari 2010 met de Stop-reactie. In 2008 is door het WODC onderzoek gedaan naar de theoretische onderbouwing en uitvoering van de Stop-reactie. Deze bleek een aantal waardevolle en werkzame factoren te kennen, maar als geheel was de aanpak onvoldoende effectief. Daarnaast bleek dat maatregelen voor deze doelgroep uitsluitend effectief kunnen zijn als deze zich vooral richten op (ondersteuning van) de ouders.

Voortbouwend op de samenwerking tussen de politie en Bureau Jeugdzorg wordt in 2010 een nieuwe, sluitende aanpak voor delictplegende jongeren onder de 12 jaar en hun ouders voorbereid. In deze aanpak signaleert de politie, spreekt de ouders en leidt ze waar mogelijk nodig door naar BJZ.

Stop is in 2002/2003 landelijk ingevoerd en had als functie een 'pedagogische handreiking aan ouders' te zijn. De Stop-reactie bestond uit leeropdrachten met thema's als normen, waarden en keuzes maken. Maar ook het aanbieden van excuses of schrijven van een brief aan de benadeelde maakte regelmatig onderdeel uit van de Stop-reactie.

Externe link[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. NRC Handelsblad, 29/7/2006