Han Busker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Han Busker
Han Busker, in januari 2017
Naam Han Harman Busker
Geboren 18 augustus 1960
Functie Voorzitter dagelijks bestuur FNV
Vakbond Federatie Nederlandse Vakbeweging
Mandaten
Vanaf 4-3-2016 Lid dagelijks bestuur FNV
Vanaf 10-3-2017 Voorzitter FNV
Portaal  Portaalicoon   Economie

Han Harman Busker (Enschede, 18 augustus 1960)[1] is sinds maart 2017 voorzitter van de FNV.

Opleiding en carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Na de mavo ging Busker aan de slag bij de Koninklijke Marechaussee, waar hij doorstroomde als Algemeen Opsporingsambtenaar. Daar werd hij gelijk vakbondslid. Er waren problemen met de uitrusting en de dienstroosters. Daar leerde hij dat je zonder bond, zonder goede organisatie, niets voor elkaar krijgt.[2] Hij stapte in 1986 over naar de politie, eerst in de gemeente Amsterdam en vervolgens op Schiphol. In 1997 ging hij aan de slag als individuele belangenbehartiger bij MARVER, vakbond de Marechausseevereniging.

Vervolgens werd hij daar voorzitter, en daarnaast onder meer vicevoorzitter van AFMP, de Algemene Federatie van Militair Personeel, bestuurslid van Euromil, de koepelorganisatie van Europese militaire vakbonden en penningmeester bij EuroCOP, de koepelorganisatie van Europese Politie vakbonden.

Politiebond[bewerken | brontekst bewerken]

In 2008 werd Busker voorzitter van de NPB, de Nederlandse Politiebond. Naast het feit dat hij in 2015 de langste politiestaking in de geschiedenis leidde, met als resultaat ruim 5 procent loonsverhoging, wist Busker tijdens Rijksbrede bezuinigingen een uitzonderingspositie af te dwingen voor agenten, via een handvol gerichte, effectieve werkonderbrekingen.

Voorzitterschap FNV[bewerken | brontekst bewerken]

Busker staat de pers te woord nadat hij heeft bekendgemaakt dat het ledenparlement van de vakbond heeft ingestemd met het pensioenakkoord tussen het kabinet-Rutte III, werkgevers en vakbonden, juni 2019

Nadat Ton Heerts per 1 juli 2016 was vertrokken als FNV-voorzitter, werd Busker door het bestuur voorgedragen als kandidaat voor het vrijgekomen voorzitterschap. Drie vicevoorzitters van de bond hadden aanvankelijk aangegeven zelf wel voorzitter te willen worden. Om ruzie te voorkomen werd Busker echter als compromiskandidaat gekozen. Bij de selectie door een toetsingscommissie vielen nog eens vier andere kandidaten af. De hoofdreden voor de voorkeur van het bestuur voor Busker was dat hij voldoende ervaring zou hebben in het Haagse circuit en geschikt zou zijn voor de zware taak.[3][4][5] Ondanks het feit dat Busker de enige kandidaat was mochten de FNV-leden nog wel stemmen over de kandidaatstelling van Busker, via een ledenraadpleging.[6] Op 10 maart 2017 werd bekendgemaakt dat een grote meerderheid (96,52%) van de leden had ingestemd met de benoeming van Busker tot voorzitter.[7][8] Tijdens zijn voorzitterschap kwam de FNV onder meer succesvol in actie tegen de flexibilisering van de arbeidsmarkt en voor het verhogen van het minimumloon via de Voor 14 campagne. Toen vakbond FNV twee jaar geleden begon met campagnevoeren voor een verhoging van het minimumloon tot 14 euro (60 procent van het mediaaninkomen) waaide nog een hele andere wind in Nederland.[9] De FNV ging onder het voorzitterschap van Busker ook weer meer de straat op.[10]

Coronacrisis[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de coronacrisis schoven de sociale partners wekelijks aan bij het kabinet om te spreken over de economische ontwikkelingen en de NOW steunpakketten. De inzet van de FNV was vanaf het begin om zoveel mogelijk banen en inkomens te behouden en te zorgen dat er niemand tussen wal en schip viel. In het overleg met het kabinet werden onder meer de maatregelen besproken die er voor zorgden dat de lonen van veel mensen doorbetaald konden worden.[11]

Overlijden Wim Kok[bewerken | brontekst bewerken]

Bij het overlijden van Wim Kok, één van zijn voorgangers als voorzitter van de FNV, sprak Busker tijdens de herdenkingsdienst in het Concertgebouw in Amsterdam. Hij noemde Kok hier een 'geweldige vakbondsman en een geweldige voorzitter'.[12]

Pensioenakkoord[bewerken | brontekst bewerken]

In november 2018 strandde de onderhandelingen over een nieuw pensioenstelsel tussen kabinet, vakbonden en werkgevers.[13] Na maandenlange gesprekken, waarbij aan het einde ook premier Rutte aanschoof[14] vonden de vakbonden het aanbod van het kabinet niet genoeg om te tekenen.[15] De vakbonden kondigden daarna aan om in actie te komen om hun eisen kracht bij te zetten.[16]. Na een grote actiebijeenkomst op 24 november volgden er door het hele land kleinere en grotere actie die op 18 maart 2019 uitmondden in een grote actiedag voor een beter pensioenstelsel.[17] Er was een spoorwegstaking van 66 minuten en tienduizenden mensen verzamelden zich op pleinen op verschillende plekken in Nederland.[18] De acties die 's middags nog plaats zouden vinden op Schiphol en het Malieveld werden voortijdig afgeblazen naar aanleiding van de gebeurtenissen in Utrecht.[19].

Na de acties werden de gesprekken hervat en werd er op 5 juni 2019 bij de SER een voorlopig pensioenakkoord gepresenteerd. De FNV legde dit akkoord via een referendum voor aan de leden.

Referendum[bewerken | brontekst bewerken]

In het referendum over het pensioenakkoord stemden 375.823 FNV leden. Van hen stemde 76 procent voor en 23 procent tegen het akkoord. 1 procent gaf geen mening. Het opkomstpercentage lag hiermee op 37 procent. Dit was de hoogste opkomst bij een FNV-referendum ooit.

Modern leiderschap

In de Telegraaf [20]was communicatiedeskundige Jan Driessen positief over de manier waarop de Busker het pensioenakkoord in de FNV verdedigde. „Het is voor het eerst van mijn leven dat ik onder de indruk ben van de communicatie van de FNV”, aldus Driessen. „Busker en Elzinga nemen een duidelijk en persoonlijk standpunt in. Ze zeggen vooraf onomwonden dat dit het is, dit is het onderste uit de kan. Zonder te dreigen met aftreden. Ik vind dat een heel chique manier om de zaak op scherp te zetten.” Hij vermoedt dat de uitgelekte e-mail over de rekenregels een rimpeling is. „Daar heeft het bestuur toch meteen goed op gereageerd?”, stelt Driessen. „Ik vond de FNV altijd zo zeurderig. Maar dit is modern leiderschap. Ze zeggen niet: we laten het aan de leden, we zien het wel op zaterdag. Nee, ze hebben zich maximaal gecommitteerd. Petje af.”

Aankondiging afscheid[bewerken | brontekst bewerken]

Op 16 september kondigde Busker aan het als voorzitter van de FNV bij één termijn te houden: "Toen mij vier jaar geleden gevraagd werd om voorzitter te worden, heb ik gezegd dat ik dat met veel plezier wilde doen, en wel voor één periode. Aan die afspraak ga ik me houden". Busker beleefde vier roerige jaren bij de vakbond, waarin onder meer een nieuw pensioenakkoord gesloten werd en hij aan tafel zat om te onderhandelen over de coronasteunpakketten.

"De afgelopen periode hebben we ongelofelijk veel bereikt voor onze leden", vertelt de FNV-voorman. "Na tien jaar discussie hebben we het met de andere vakbonden voor elkaar gekregen dat het pensioenstelsel eerlijker en toekomstvast is geworden", aldus Busker.

"Daarnaast hebben we met forse eisen in de cao's voor meer goede loonstijgingen en vaste banen gezorgd. En niemand in dit land durft nog te zeggen dat een flexibele en dus onzekere arbeidsmarkt de toekomst moet zijn."[1]

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn vader was beroepsmilitair, zijn moeder huisvrouw. Zijn zus werkte bij een reisbureau in Zeist, waar hij ook op school zat. Het was gespecialiseerd in lange reizen voor mensen die hun geëmigreerde familieleden gingen opzoeken, Canada en Australië. Zij bezorgde hem daar zijn eerste vakantiebaan. Daar vouwde hij in de postkamer als 15-jarige folders en stopte die in enveloppen. Drie weken achter elkaar in de zomer, vijf dagen in de week. Hij spaarde voor zijn vakantie met vrienden in Nederland en had op die leeftijd ook gewoon behoefte om zelfstandig geld te verdienen.[21]

Zie de categorie Han Busker van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.