Handgreep van Jendrassik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De handgreep in de praktijk

De handgreep van Jendrassik, ook wel manoeuvre van Jendrassik genoemd, is een afleidingsmanoeuvre tijdens een neurologisch onderzoek, waarbij aan de patiënt gevraagd wordt zijn vingers ineen te haken en vervolgens de verhaakte handen te proberen uiteen te trekken. Hierdoor wordt de aandacht afgeleid van het onderzoek van de kniepeesreflex, zodat de musculus quadriceps femoris van de patiënt voldoende ontspannen is. Veel mensen gaan namelijk onbewust allerlei spieren aanspannen als ze de reflexhamer zien aankomen, waardoor de reflex slecht te beoordelen is.

De handgreep van Jendrassik wordt vooral gebruikt om de reflex te vergroten. Door het uitvoeren van een motorische opdracht als de handgreep van Jendrassik wordt de bewuste onderdrukking van de kniepeesreflex verlaagd, waardoor de reflex duidelijker zichtbaar wordt en ook een eventueel reflexverschil tussen beide benen duidelijker zichtbaar wordt.

Dit effect werd voor het eerst onderkend door de Hongaarse arts Ernő Jendrassik (1858-1921), naar wie de handgreep is vernoemd.