Handvest van de Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Handvest van de Verenigde Naties
Vlag van de Verenigde Naties
Vlag van de Verenigde Naties
Verdragstype Multilateraal
Ondertekend 26 juni 1945 in San Francisco
In werking getreden 24 oktober 1945
Voorwaarden voor inwerkingtreding Ratificatie door China, Rusland, Frankrijk, het VK, de VS en een meerderheid van de overige 46 ondertekenaars.
Ondertekenaars 51
Partijen 193 (28-01-2016)
Status In werking
Talen Chinees, Engels, Frans, Russisch en Spaans
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Lady justice standing.png

Internationaal Recht

Het Handvest van de Verenigde Naties (Charter of the United Nations) is het oprichtingsverdrag organisatie de Verenigde Naties. Het document werd op 26 juni 1945 in San Francisco ondertekend door 50 van de 51 oorspronkelijke lidstaten van de VN (Polen, het andere oorpsornkelijke lid, was niet vertegenwoordigd op de conferentie, maar tekende twee maanden later). Het Handvest werd van kracht op 24 oktober 1945, toen de vijf permanente leden van de VeiligheidsraadChina, de Sovjet-Unie, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten van Amerika – en een meerderheid van de overige 46 lidstaten het verdrag hadden geratificeerd. Op basis van art. 103 VN-Handvest gaan de bepalingen uit het Handvest boven de verplichtingen die lidstaten hebben op basis van andere verdragen. Sinds de toetreding van Zuid-Soedan in 2011 zijn 193 staten partij bij het Handvest.

Opbouw van het Handvest[bewerken]

Het handvest bestaat uit een preambule en negentien hoofdstukken, die elk zijn opgedeeld in artikelen.

  • Hoofdstuk I definieert de doelstellingen van de Verenigde Naties, inclusief het bewaren van de internationale vrede;
  • Hoofdstuk II stelt vast aan welke criteria een land moet voldoen om lid te worden van de Verenigde Naties;
  • De Hoofdstukken III - XV betreffen de verschillende organen en programma's van de organisatie. De hoofdstukken V, VI en VII betreffen de bevoegdheden van de VN-Veiligheidsraad;
  • Hoofdstuk XVI en XVII beschrijven de integratie van de Verenigde Naties met al bestaande internationaal recht;
  • Hoofdstuk XVIII en XIX bepalen hoe het handvest gewijzigd en geratificeerd kan worden.

De belangrijkste artikelen bevinden zich in de hoofdstukken V tot en met XV, waarin onder andere de bevoegdheden van de Veiligheidsraad, het bestaan van het Internationaal Gerechtshof en de mogelijkheid tot militair ingrijpen worden geregeld.

Ondertekening van het handvest[bewerken]

  1. 1945

  2. Argentinië
  3. Australië
  4. België
  5. Bolivia
  6. Brazilië
  7. Canada
  8. Chili
  9. China [1]
  10. Colombia
  11. Costa Rica
  12. Cuba
  13. Denemarken
  14. Dominicaanse Republiek
  15. Ecuador
  16. Egypte
  17. El Salvador
  18. Ethiopië
  19. Filipijnen
  20. Frankrijk
  21. Griekenland
  22. Guatemala
  23. Haïti
  24. Honduras
  25. India
  26. Irak
  27. Iran
  28. Joegoslavië [2]
  29. Libanon
  30. Liberia
  31. Luxemburg
  32. Mexico
  33. Nederland
  34. Nieuw-Zeeland
  35. Nicaragua
  36. Noorwegen
  37. Oekraïne
  38. Panama
  39. Paraguay
  40. Peru
  41. Polen
  42. Saoedi-Arabië
  43. Sovjet-Unie [3]
  44. Syrië
  45. Tsjecho-Slowakije [4]
  46. Turkije
  47. Uruguay
  48. Venezuela
  49. Verenigde Staten
  50. Verenigd Koninkrijk
  51. Wit-Rusland
  52. Zuid-Afrika

    1946

  53. Afghanistan
  54. IJsland
  55. Thailand
  56. Zweden

    1947

  57. Noord-Jemen [5]
  58. Pakistan

    1948

  59. Myanmar

    1949

  60. Israël

    1950

  61. Indonesië

    1955

  62. Albanië
  63. Bulgarije
  64. Cambodja
  65. Finland
  66. Hongarije
  67. Ierland
  68. Italië
  69. Jordanië
  70. Laos
  71. Libië
  72. Nepal
  73. Oostenrijk
  74. Portugal
  75. Roemenië
  76. Spanje
  77. Sri Lanka

    1956

  78. Japan
  79. Marokko
  80. Soedan
  81. Tunesië

    1957

  82. Ghana
  83. Maleisië

    1958[6]

  84. Guinee

    1960

  85. Benin
  86. Burkina Faso
  87. Centraal-Afrikaanse Republiek
  88. Congo-Brazzaville
  89. Congo-Kinshasa
  90. Cyprus
  91. Gabon
  92. Ivoorkust
  93. Kameroen
  94. Madagaskar
  95. Mali
  96. Niger
  97. Nigeria
  98. Senegal
  99. Somalië
  100. Togo
  101. Tsjaad

    1961

  102. Mauritanië [6]
  103. Mongolië
  104. Sierra Leone
  105. Tanzania [7]

    1962

  106. Algerije
  107. Burundi
  108. Jamaica
  109. Oeganda
  110. Rwanda
  111. Trinidad en Tobago

    1963

  112. Kenia
  113. Koeweit
  114. Sultanaat Zanzibar [7]

    1964

  115. Malawi [7]
  116. Malta
  117. Zambia
  1. 1965[8]

  2. Gambia
  3. Maldiven
  4. Singapore

    1966[8]

  5. Barbados
  6. Botswana
  7. Guyana
  8. Lesotho

    1967

  9. Zuid-Jemen [5]

    1968

  10. Equatoriaal-Guinea
  11. Mauritius
  12. Swaziland

    1970

  13. Fiji

    1971

  14. Bahrein
  15. Bhutan
  16. Oman
  17. Qatar
  18. Verenigde Arabische Emiraten

    1973

  19. Bahama's
  20. Bondsrepubliek Duitsland [9]
  21. Duitse Democratische Republiek [9]

    1974

  22. Bangladesh
  23. Grenada
  24. Guinee-Bissau

    1975

  25. Kaapverdië
  26. Comoren
  27. Mozambique
  28. Papoea-Nieuw-Guinea
  29. Sao Tomé en Principe
  30. Suriname

    1976

  31. Angola
  32. Samoa
  33. Seychellen

    1977

  34. Djibouti
  35. Vietnam

    1978

  36. Dominica
  37. Salomonseilanden

    1979

  38. Saint Lucia

    1980

  39. Saint Vincent en de Grenadines
  40. Zimbabwe

    1981

  41. Antigua en Barbuda
  42. Belize
  43. Vanuatu

    1983

  44. Saint Kitts en Nevis

    1984

  45. Brunei

    1990 [5][9]

  46. Liechtenstein
  47. Namibië

    1991

  48. Estland
  49. Letland
  50. Litouwen
  51. Marshalleilanden
  52. Micronesia
  53. Noord-Korea
  54. Zuid-Korea

    1992

  55. Armenië
  56. Azerbeidzjan
  57. Bosnië en Herzegovina
  58. Georgië
  59. Kazachstan
  60. Kroatië
  61. Kirgizië
  62. Moldavië
  63. Oezbekistan
  64. San Marino
  65. Slovenië
  66. Tadzjikistan
  67. Turkmenistan

    1993

  68. Andorra
  69. Eritrea
  70. Macedonië
  71. Monaco
  72. Slowakije [4]
  73. Tsjechië [4]

    1994

  74. Palau

    1999

  75. Kiribati
  76. Nauru
  77. Tonga

    2000

  78. Servië [10]
  79. Tuvalu

    2002

  80. Oost-Timor
  81. Zwitserland

    2006

  82. Montenegro [10]

    2011

  83. Zuid-Soedan

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Wikisource Bronnen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Handvest van de Verenigde Naties op Wikisource