Hannekemaaier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een hannekemaaier (of in het Duits: Hollandgänger of Piekmäijer) in Uelsen, beeld van Leo Janischowsky + partner (1997)

De hannekemaaiers waren seizoenarbeiders uit Duitsland (voornamelijk uit Westfalen en het Graafschap Lingen in de zeventiende tot en met de negentiende eeuw) die in de zomer te voet naar Nederland kwamen om op het land te werken. De term hannekemaaier is afkomstig van de naam Johannes, doorgaans afgekort tot Hannes[1] en is ontleend aan de dag van traditionele in-dienst-treding, Sint Johannesdag (24 juni).[2]

De eerste hannekemaaiers kwamen om gras te maaien. Toen bekend werd dat Nederlanders geïnteresseerd waren in Duitse koopwaar, begonnen sommige Hollandgangers om wat extra geld te verdienen deze waren mee te nemen in op de rug gedragen manden. In Groningen werden dit Kiepkeerls en veelnks (Westfalingers) genoemd.

Naar schatting 140.000 uit het huidige Duitsland afkomstige Hannekemaaiers hebben zich tussen 1815 en 1850 blijvend in Nederland gevestigd.[1]

In volksverhalen komt de figuur veelvuldig voor, de hannekemaaier wordt vaak uitgebeeld als dommig figuur. Er bestaan veel verhalen over "Hans Hannekemaaier" uit Münsterland[3][4]; hij speelt soms een rol in de verhalen vergelijkbaar met Tijl Uilenspiegel.

Externe link[bewerken]