Hans Bayens
| Hans Bayens | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Hans Bayens in 1987 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | 12 november 1924 | |||
| Overleden | 19 juli 2003 | |||
| Geboorteland | België | |||
| Begraafplaats | Westerveld[1] | |||
| Nationaliteit | Nederlands | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | beeldhouwer, schilder | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Bekende werken | Dr Willem Drees | |||
| Werklocatie | Antwerpen (1946; 1949),[2] Parijs (1949; 1950),[2] Amsterdam (1952; 2003)[2] | |||
| RKD-profiel | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Hans Bayens (Hastière-Lavaux, 12 november 1924 - Amsterdam, 19 juli 2003) was een Nederlandse beeldhouwer, schilder en tekenaar.
Leven en werk
[bewerken | brontekst bewerken]Bayens werd geboren in België als zoon van de Nederlandse kunstenaars Han Bayens en Elisabeth Polak, maar groeide op in Amsterdam. Hier deed hij eindexamen aan het Barlaeus Gymnasium. Belangrijk hierbij was zijn literaire vorming voor zijn latere werk. Van 1946 tot 1949 verbleef hij in Antwerpen, waar hij zijn opleiding tot schilder en beeldhouwer kreeg aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten. Leermeesters waren onder anderen Opsomer, Saverys, De Coninck, Van Vlasselaer en Puvrez.
Na zijn studie vertrok hij, in staat gesteld door een beurs van het Maison Descartes, naar Parijs (onder meer kopiëren oude meesters in het Louvre) en naar Aubusson (vanwege de wandtapijten) om vervolgens deze periode af te sluiten in de Borinage. Van Gogh en Israëls gingen hem hierin voor.[3] Rond 1950 vestigde hij zich ten slotte definitief in Amsterdam. Tijdens deze Wederopbouwperiode maakte hij vooral grote wandschilderingen en ontwierp hij wandtapijten (onder andere voor de Staatsmijnen, nu DSM). Hij wilde de gemeenschap dienen. Dit bleef altijd een rode draad in zijn hele oeuvre.[4]
Door de opkomst van de abstracte kunst was het in eerste instantie lastig, zijn eigen plek te vinden. Maar volhardend in de eigen ingeslagen weg vond hij steeds meer waardering. Positieve recensies schreven onder anderen Raedecker, Engelman en Roodnat, waarna het hem lukte om succesvol te worden.
Zijn werk wordt wel getypeerd als laat- of post-impressionistisch. Voorbeelden waren Constable, Breitner, Goya, Turner, Vuillard, en ook dubbeltalenten als Degas en Rik Wouters. Onderwerpen vormden ook steeds meer mensen in zijn eigen omgeving, naast landschap en interieur. Er ontstonden reeksen tekeningen en werken in olieverf, pastel en aquarel van bijvoorbeeld het circus, het Koninklijk Concertgebouworkest, het antiquariaat en de Grote visite (ziekenhuisserie).
Hij maakte daarbij ook veel schilderreizen naar Engeland (Brighton en Constable Country), Frankrijk (l'Oise) en België. Hij schilderde portretten van vrienden en collega's zoals Geert van Oorschot, Kees Verwey, maar ook van Willem Drees, Wim Kan, Maurits van Loon, Eugen Jochum, Arend Jan Dunning en Thérèse Cornips. Als beeldhouwer werd hij bekend met de bronzen van Multatuli, Theo Thijssen, Nescio's Titaantjes, Gorter, Thorbecke en Betje Wolff en Aagje Deken. Zijn werk is in veel musea en galeries in Nederland en daarbuiten tentoongesteld en is vertegenwoordigd in de collecties van particulieren, musea en overheidsdiensten in binnen- en buitenland.
Bayens geloofde in directheid: "Ik heb dat in Antwerpen ervaren, op de academie en stond verbaasd hoe die Vlamingen met hun onbezorgde directheid een naakt boetseerden in de klas. Daar werd met een joie de vivre gewerkt. Ik heb later veel profijt ondervonden van die tijd, van de jeu van die Vlamingen."[5]
Bayens was getrouwd met Annelies Bekker.
Werken (selectie)
[bewerken | brontekst bewerken]- Vader, zoon, vogel (1960), Zwolle
- Schaftende arbeiders (1962), Amstelveen
- Moeder met Kind (1965), Amstelveen
- Bokspringende jongens (1966), Hilversum
- Cameraman (1966), Hilversum
- De Kaartspelers (1970), Gregoriuslaan, Bilthoven
- Cyrano de Bergerac (1970), Zwijndrecht
- Meisje op pony (1970), Zwijndrecht
- De Titaantjes/Hommage aan Nescio (1971), Amsterdam
- Begijnen (1971), Begijnhof, Breda
- Kind op pony (1971), Hilversum
- Moeder en kind (1972) Utrecht
- Het Toilet (1972), Minervaplein Utrecht
- Theo Thijssen (1972), Amsterdam
- C.C.S. Crone (1972), in de Bruntenhof, Utrecht
- De landman (1973), Rijnzichtweg / Buitenlust, Oegstgeest
- Vrijend Paar (1980), op de Kaasmarkt in Purmerend
- Fontein met beeld van Peter Stuyvesant (1981), West-Indisch Huis, Amsterdam
- De Veerman (1984), Heukelum
- Plaquette Annick van Hardeveld (1985), op het Hekelveld in Amsterdam
- Lopende vrouw (1985), Oldenzaal
- Willy Alberti - plaquette (1986), aan de Westerkerk, Amsterdam
- Multatuli (1987), Amsterdam
- De schaapherder (1987), Brink Heerde
- Wachtkamer (1987), Kerkplein, Leersum
- Kaatje (1989), bij restaurant Kaatje bij de Sluis in Blokzijl
- Herman Gorter (1990), Bergen aan Zee
- Johan Rudolph Thorbecke (1992), Zwolle
- Dikkertje Dap (1995) Kapelle
- Constantijn en Christiaan Huygens (1996), Voorburg
- Erfgooier (1997), Hilversum
Fotogalerij
[bewerken | brontekst bewerken]
Schaftende arbeiders (1962), Amstelveen
Moeder met kind (1965), Amstelveen
Meisje op pony (1970), Zwijndrecht
Het Toilet (1972), Utrecht
Crone (1979), Utrecht
Vrijend Paar (1981), Purmerend
Schaapherder Teun Thijsen van de Renderklippen (1987)
Multatuli (1987), Amsterdam
Herman Gorter (1990), Bergen aan Zee
Thorbecke (1992), Zwolle
De landman (1973), Oegstgeest
.JPG)
Publicaties
[bewerken | brontekst bewerken]- Annelies Bayens (red.), Hans Bayens, een hommage, Amsterdam 2024.
- Nico Keuning, "Allemaal wereldverbeteraars. Hans Bayens in Beeld", artikel in Ons Amsterdam, september 2024, p. 6-9.
- Petra van Hulsen, "Het gaat er om iets te veroveren", interview met Hans Bayens 1996, bij tentoonstelling Het liefdevolle oog, Zutphen 2011.
- Gijsbert van der Wal, "Het verleden klinkt door in kunst Bayens", in NRC Handelsblad, 11 februari 2010.
- Annelies Bayens, "Hans Bayens. Schilder en plein air 1924-2003", Amsterdam 2004. Verschenen bij de tentoonstelling Het landschap van Bayens in Kasteel Groeneveld in Baarn, 2004.
- Robert Mens, "Is getekend: Hans Bayens", artikel in Tableau februari 2003, p. 75-79.
- Erik Ariëns Kappers en Peter Schatborn, Hans Bayens. Tekeningen van een antiquariaat, Amsterdam 2000.
- Annelies Bayens, Hans Bayens. Schetsboek, Amsterdam 1999.
- Hans Bayens, Karel Mechiels, Truusje Goedings en Antoon Erftemeijer, Bayens, Wijk en Aalburg, Pictures Publishers, 1995, 2001 tweede aangepaste druk.
- Lisette Schuitemaker, "Bayens beeltenissen", artikel in Residence februari 1995, p. 101-105.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Online Begraafplaatsen; Online Begraafplaatsen-identificatiecode voor persoon: 2031072; genoemd als: Hans Bayens; geraadpleegd op: 21 september 2021.
- 1 2 3 RKDartists; geraadpleegd op: 2 maart 2018; RKDartists-identificatiecode: 5232.
- ↑ Truusje Goedings, 'Schilder en tekenaar' in: Hans Bayens, Karel Mechiels, Truusje Goedings en Antoon Erftemeijer, Bayens, Wijk en Aalburg, Pictures Publishers, 1995, 2001 tweede aangepaste druk, 9-20, aldaar 13.
- ↑ Biografie Hans Bayens op website Bayens
- ↑ Hans Bayens, 'Het gaat er om iets te veroveren' (Radio-interview voor het programma "Een leven lang" door Petra van Hulsen, 1996), in: Hans Bayens, een hommage (Amsterdam 2024).
