Hans van Pinxteren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Hans van Pinxteren (Amsterdam, 1943) is een Nederlands dichter en vertaler.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Van Pinxteren studeerde Politieke Wetenschappen en Franse taal en letteren aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1971 tot en met 1975 nam hij deel aan de workshop poëzie vertalen van James Holmes. Hij vertaalde prozagedichten van Aloysius Bertrand, Arthur Rimbaud, Antonin Artaud en Saint-John Perse. Voorts vertaalde hij klassieke Franse romanciers en filosofen als Montaigne, Voltaire, Stendhal, Balzac en Flaubert. Daarnaast publiceerde hij bundels met gedichten en prozagedichten van eigen hand. Zijn meest recente bundel, Vogels, vlinders & andere vliegers, verscheen in 2017 bij uitgeverij Van Oorschot. In 2012 publiceerde hij een bundel met essays over het vertalen, De hond van Rabelais.

Voor zijn vertalingen ontving Van Pinxteren in 1980 de Martinus Nijhoffprijs en in 2001 de Dr. Elly Jaffé Prijs.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Vertalingen[bewerken | brontekst bewerken]

Poëzie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Verstuivend gebied (1979)
  • Vluchtig schuinschrift (1981)
  • Moord in de onvoltooide tijd (1983) [verhaal in prozagedichten]
  • Verteerde windsels (1985)
  • Alsof ik stof ben (1989)
  • In een zwervend licht (1992)
  • Spiegeling voorbij de weg (1996)
  • Het craquelé in de hand die de zweep hanteert (1999)
  • De Kaaiman (2007)
  • Vogels, vlinders & andere vliegers (2017) [een selectie uit eerdere bundels aangevuld met 15 nieuwe gedichten]

Essays[bewerken | brontekst bewerken]

  • De hond van Rabelais (2012)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]