Hattusa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Hapissa)
Ga naar: navigatie, zoeken
Hattusha, hoofdstad van de Hittieten
Werelderfgoed cultuur
De leeuwenpoort van Hattusa
De leeuwenpoort van Hattusa
Land Vlag van Turkije Turkije
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria i, ii, iii, iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 377
Inschrijving 1986 (10e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst
Overzicht van de Grote Tempel (tempel 1) met de voorraadkamers

Hattusa (ook bekend als Hattusha, Hattusas of Hattush) was een oude Hattische stad, die de hoofdstad van het koninkrijk der Hettieten werd. Het lag bij het huidige Boğazkale, in Turkije, circa 200 km ten oosten van Ankara, in de Zwarte Zee-regio.

Deze plek werd al voor het 2e millennium v.Chr. door Hattiërs bewoond. Rond 1700 voor Christus ging hun stad in vlammen op door brandstichting.

Slechts een generatie later koos een Hettitische koning de plek als zijn residentie en hoofdstad. De Hettieten, die een Indo-Europese taal spraken, hadden zich geleidelijk aan in deze streek gevestigd. De koning nam de naam Hattusili I aan. Dit was het begin van de koninklijke dynastie van de Hettieten.

Op het hoogtepunt besloeg de stad 1,8 km², en bestond uit een intern en extern deel. Beide werden omringd door een nog steeds zichtbare rij muren. Deze zijn gebouwd tijdens de regering van Suppiluliuma I. Het binnenste deel was ca. 0,8 km² groot en bevatte een citadel met grote regeringsgebouwen en tempels. Meer naar het zuiden lag een buitenwijk van ongeveer 1 km², voorzien van fraai gedecoreerde poorten. De reliëfs tonen krijgers, leeuwen en sfinxen. Ook waren er hier vier tempels. Buiten de stadsmuren lagen de begraafplaatsen. De stad werd opnieuw vernietigd rond 1200 voor Christus, nu door de Phrygiërs. Dit leidde vervolgens tot het ineenstorten van het rijk der Hettieten.

Opgravingen in Hattusa zijn bezig sinds 1906. Veel belangrijke kleitabletten zijn gevonden, waaronder een die een vredesverdrag beschrijft tussen de Hettieten en de Egyptenaren onder Ramses II, rond 1283 voor Christus. Dat de stad door brand verwoest werd rond 1200 v.Chr. is eveneens archeologisch vastgesteld. Houten tabletten met Anatolische hiërogliefen zijn uiteraard verloren, maar de gevonden spijkerschrifttafels geven godennamen in tekens voor iedere taal.

De overblijfselen van Hattusa staan sinds 1986 op de UNESCO Werelderfgoedlijst.